3 «Мән туғулған әшу күн болмиған болса боптикән!
4 Шу күнни зулмәт қаплиған болса боптикән!
5 Шу күнни қараңғулуқ һәм өлүмниң көләңгиси өз қойниға алса боптикән!
6 Шу кәчни — Зулмәт тутуп кәтсә боптикән;
7 Мана, шу кечидә туғут болмиса боптикән!
8 Күнләргә ләнәт қилғучилар шу күнгә ләнәт қилса боптикән!
9 Шу күн таң сәһәрдики юлтузлар қараңғулашса боптикән!
10 Чүнки шу күн мени көтәргән балиятқуниң ишиклирини әтмигән,
11 Аһ, немишкә анамниң қосиғидин чүшүпла өлүп кәтмигәндимән?!
12 Немишкә мени қобул қилидиған етәкләр болғанду?
13 Мошулар болмиған болса, ундақта мән мәңгү тинич йетип қалаттим,
14 Шу чағда өзлири үчүнла хилвәт җайларға мазар салған йәр йүзидики падишалар һәм мәслиһәтчиләр билән,
15 Яки алтун жиққан,
16 Қосақтин мәзгилсиз чүшүп кәткән йошурун балидәк,
17 Әшу йәрдә рәзилләр аваричиликтин халий болиду,
18 Әшу йәрдә әсирләр раһәттә җәм болиду,
19 Ғерибларму һәм улуқларму әшу йәрдә туриду,
20 Җапа тартқучиға немә дәп нур берилиду?
21 Улар тәшналиқ билән өлүмни күтиду,
22 Улар гөрни тапқанда зор хошал болуп,
23 Өз йоли ениқсиз адәмгә,
24 Шуңа тамиғимниң орниға налилирим келиду;
25 Чүнки мән дәл қорққан вәһшәт өз бешимға чүшти;
26 Мәндә һеч арамлиқ йоқтур!