1 Теманлиқ Елифаз җававән мундақ деди: —
2 «Бириси сән билән сөзләшмәкчи болса, еғир аламсән?
3 Қара, сән көп адәмләргә тәлим-тәрбийә бәргән адәмсән,
4 Сөзлириң дәлдәңшип аран маңидиғанларни риғбәтләндүргән,
5 Бирақ һазир нөвәт саңа кәлди,
6 Ихласмәнлигиң таянчиң болуп кәлмигәнму?
7 Есиңгә ал, ким бегуна туруп вәйран болуп баққан?
8 Мән көргинимдәк, гуна билән йәр ағдуруп аваричилик териғанлар,
9 Тәңриниң бир нәпәси биләнла улар гумран болиду,
10 Ширниң һөкирәшлири,
11 Батур шир болса ов тапалмай йоқилишқа йүзлиниду,
12 — Мана, маңа бир сөз ғайипанә кәлди,
13 Түн кечидики ғайипанә көрүнүшләрдин чиққан ойларда,
14 Қорқунуч вә титрәкму мени басти,
15 Көз алдимдин бир роһ өтүп кәтти;
16 У роһ орнида мидирлимай турди, бирақ турқини көрәлмидим;
17 «Инсан балиси Тәңридин һәққаний болаламду?
18 Мана, У Өз қуллириға ишәнмигән,
19 Ули топилардин болған инсанлар,
20 Улар таң билән кәч арилиғида кукум-талқан болиду;
21 Уларниң чедир таниси жулуп ташланғанғу?