1 Аюп җававән мундақ деди: —
2 «Силәр қачанғичә җенимни азаплимақчисиләр,
3 Силәр мени он қетим харлидиңлар;
4 Әгәр мениң сәһвәнлигим болса,
5 Әгәр силәр мениңдин үстүнлүк талашмақчи болсаңлар,
6 Әнди билип қоюңларки, маңа увал қилған Тәңри екән,
7 Қара, мән налә-пәряд көтирип «Зораванлиқ!» дәп вақираймән,
8 У йолумни мени өтүвалмисун дәп чит билән тосуп қойди,
9 У мәндин шан-шәривимни мәһрум қилди,
10 У маңа һәр тәрәптин бузғунчилиқ қиливатиду, мән түгәштим;
11 Ғәзивини маңа қаритип қозғиди,
12 Униң қошунлири сәп түзүп атланди,
13 У қериндашлиримни мәндин нери қилди,
14 Туққанлирим мәндин ятлишип кәтти,
15 Өйүмдә турған мусапирлар, һәтта дедәклиримму мени ят адәм дәп һесаплайду;
16 Мән чакиримни чақирсам, у маңа җавап бәрмәйду;
17 Тиниқимдин аялимниң қусқуси келиду,
18 Һәтта кичик балилар мени кәмситиду;
19 Мениң сирдаш достлиримниң һәммиси мәндин нәпрәтлиниду,
20 Әт-терилирим устиханлиримға чаплишип туриду,
21 Аһ, достлирим, маңа ичиңлар ағрисун, ичиңлар ағрисун!
22 Силәр немишкә Тәңридәк маңа зиянкәшлик қилисиләр?
23 Аһ, мениң сөзлирим йезилсиди!
24 Улар төмүр қәләм билән қоғушун ичигә йезилсиди!
25 Бирақ мән шуни билимәнки, өзүмниң Һәмҗәмәт-Қутқузғучим һаяттур,
26 Һәм мениң бу терә-әтлирим бузулғандин кейин,
27 Уни өзүмла әйни һалда көримән,
28 Әгәр силәр: «Ишниң йилтизи униңдидур,
29 Әнди өзүңлар қиличтин қорққиниңлар түзүк!