1 Андин Нааматлиқ Зофар җававән мундақ деди: —
2 «Мени беарам қилған хияллар җавап беришкә үндәватиду,
3 Мән маңа һақарәт кәлтүрүп, мени әйипләйдиған сөзләрни аңлидим,
4 Сән шуни билмәмсәнки,
5 Рәзилләрниң ғалипә тәнтәниси қисқидур,
6 Ундақ кишиниң шан-шәриви асманға йәткән болсиму,
7 Йәнила өзиниң поқидәк йоқап кетиду;
8 У чүштәк учуп кетиду,
9 Уни көргән көз иккинчи уни көрмәйду,
10 Униң оғуллири мискинләргә шәпқәт қилишқа мәҗбурлиниду;
11 Униң устиханлири яшлиқ мағдуриға толған болсиму,
12 Гәрчә рәзиллик униң ағзида татлиқ тетиған болсиму,
13 У уни жутқуси кәлмәй меһрини үзәлмисиму,
14 Бирақ униң қарнидики тамиғи өзгирип,
15 У байлиқларни жутуветиду, бирақ уларни яндуриду;
16 У кобра иланниң зәһирини шорайду,
17 У қайтидин ериқ-өстәңләргә һәвәс билән қаралмайду,
18 У еришкәнни жуталмай қайтуриду,
19 Чүнки у мискинләрни езип, уларни ташливәткән;
20 У ачкөзлүктин әсла зерикмәйду,
21 Униңға жутувалғидәк һеч нәрсә қалмайду,
22 Униң тоққузи тәл болғанда, туюқсиз қисилчилиққа учрайду;
23 У қосиғини тойғузуватқинида,
24 У төмүр қуралдин қечип қутулсиму,
25 Тәккән оқ кәйнидин тартип чиқиривелгинидә,
26 Зулмәт қараңғулуқ униң байлиқлирини жутуветишкә тәйяр туриду,
27 Асманлар униң қәбиһлигини ашкарилайду;
28 Униң мал-дунияси елип кетилиду,
29 Худаниң рәзил адәмгә бәлгүлигән несивиси мана шундақтур,