1 Аюп җававән мундақ деди: —
2 «Гәплиримгә қулақ селиңлар,
3 Сөз қилишимға йол қойсаңлар;
4 Мениң шикайитим болса, инсанға қаритиливатамду?
5 Маңа убдан қараңларчу? Силәр чоқум һәйран қалисиләр,
6 Мән бу ишлар үстидә ойлансамла, вәһимигә чөмимән,
7 Немишкә яманлар яшавериду,
8 Уларниң нәсли өз алдида,
9 Уларниң өйлири вәһимидин аман туриду,
10 Уларниң калилири җүпләнсә уруқлимай қалмайду,
11 Рәзилләр кичик балилирини қой падисидәк талаға чиқиривериду,
12 Улар дап һәм чилтарға тәңкәш қилиду,
13 Улар күнлирини аватчилиқ ичидә өткүзиду,
14 Һәм улар Тәңригә: «Биздин нери бол,
15 — «Һәммигә Қадирниң хизмитидә болушниң әрзигидәк нәри барду?
16 Қараңлар, уларниң бәхити өз қолида әмәсму?
17 Яманларниң чириғи қанчә қетим өчиду?
18 Улар шамал алдидики еңизға охшаш,
19 Тәңри униң қәбиһлигини балилириға чүшүрүшкә қалдурамду?
20 Өзиниң һалакитини өз көзи билән көрсун;
21 Чүнки униң бекитилгән жил-айлири түгигәндин кейин,
22 Тәңри каттиларниң үстидинму һөкүм қилғандин кейин,
23 Бириси сақ-саламәт, пүтүнләй ғәм-әндишсиз, азатиликтә жиллири тошқанда өлиду;
24 Беқинлири сүт билән семиз болиду,
25 Йәнә бириси болса аччиқ арманда түгәп кетиду;
26 Улар билән биллә топа-чаңда тәң ятиду,
27 — Мана, силәрниң немини ойлаватқанлиғиңларни,
28 Чүнки силәр мәндин: «Есилзадиниң өйи нәгә кәткән?
29 Силәр йолучилардин шуни соримидиңларму?
30 Демәк, «Яман адәм палакәт күнидин сақлинип қалиду,
31 Ким рәзилниң тутқан йолини йүз туранә әйипләйду?
32 Әксичә, у һәйвәт билән йәрлигигә көтирип меңилиду,
33 Җилғиниң чалмилири униңға татлиқ билиниду;
34 Силәр немишкә маңа қуруқ гәп билән тәсәлли бәрмәкчи?