1 Андин Теманлиқ Елифаз мундақ деди: —
2 Адәм Худаға қандақму пайда кәлтүрәлисун?
3 Сән һәққаний болсаңму, Һәммигә Қадирға немә бәһрә берәләйттиң?
4 Униң сени әйипләйдиғанлиғи,
5 Сениң рәзиллигиң зор әмәсму?
6 Сән қериндашлириңдин сәвәпсиз кепиллик алғансән;
7 Һалсизланғанларға су бәрмидиң,
8 Гәрчә сән йәр-зиминлик болған қоли узун адәм болсаңму,
9 Сән тул хотунларниму қуруқ қол яндурғансән,
10 Мана шу сәвәптин әтрапиңда қапқанлар ятиду,
11 Шу сәвәптинму сени қараңғулуқ бесип көрәлмәс қилди,
12 Тәңри әршаланиң чоққисида туриду әмәсму?
13 Бирақ сән: «Тәңри немини билиду?
14 Йәнә: «Қоюқ булутлар уни тосувалиду,
15 Яман адәмләр маңған кона йолни сәнму тутуверәмсән?
16 Улар вақти тошмай турупла елип кетилгән,
17 Улар Тәңригә: «Биздин нери бол!»
18 Бирақ уларниң өйлирини есил нәрсиләр билән толдурған дәл Униң Өзидур,
19 Һәққанийлар уларниң бәрбат болғанлиғини көрүп шатлиниду;
20 «Бизгә қарши чиққучилар шүбһисиз вәйран болиду,
21 Шуңа Худаға бойсунуп Уни тонусаң,
22 Униң ағзидин кәлгән несиһәтниму қобул қил,
23 Сән Һәммигә Қадирниң йениға қайтип кәлсәң, муқәррәрки,
24 Әгәр сән алтунуңни топа-чаң үстигә ташлалисаң,
25 Ундақта Һәммигә Қадирниң Өзи саңа алтун болиду.
26 У чағда сән Һәммигә Қадирдин сөйүнисән,
27 Сән Униңға дуа қилсаң, У қулақ салиду,
28 Сән қарар қилған иш әмәлгә ашиду,
29 Адәмләр пәс қилинғанда, сән уларға: «Орнуңлардин туруңлар!» дәйсән,
30 У һәтта гунайи бар адәмниму қутқузиду,