1 Шухалиқ Билдад җававән мундақ деди: —
2 Сәндәк адәмләр қачанғичә мундақ сөзләрни тохтатмайсиләр?
3 Биз немишкә силәрниң алдиңларда һайванлар һесаплинимиз?
4 Һәй өзүңниң ғәзивидә өзүңни житқучи, сени дәпла йәр-зимин ташливетиләмду?!
5 Қандақла болмисун, яман адәмниң чириғи өчүрүлиду,
6 Чедиридики нур қараңғулуққа айлиниду,
7 Униң мәзмут қәдәмлири қисилиду,
8 Чүнки өз путлири өзини торға әвәтиду,
9 Қилтақ уни тапинидин иливалиду,
10 Йәрдә уни күтидиған йошурун арғамча бар,
11 Уни һәр тәрәптин вәһимиләр бесип қорқутуватиду,
12 Мағдурини ачарчилиқ йәп түгәтти;
13 Өлүмниң чоң балиси униң терисини йәватиду;
14 У өз чедиридики аманлиқтин жулуп ташлиниду,
15 Өйидикиләр әмәс, бәлки башқилар униң чедирида туриду;
16 Униң йилтизи тегидин қурутулиду;
17 Униң әслимисиму йәр йүзидикиләрниң есидин көтирилип кетиду,
18 У йоруқлуқтин қараңғулуққа қоғливетилгән болуп,
19 Әл-жутта һеч қандақ пәрзәнтлири яки әвлатлири қалмайду,
20 Униңдин кейинкиләр униң күнигә қарап алақзадә болиду,
21 Мана, қәбиһ адәмниң маканлири шүбһисиз шундақ,