1 Теманлиқ Елифаз буниңға җававән мундақ деди: —
2 Данишмән кишиниң қуруқ шамалдәк сәпсәтә билән җавап бериши тоғриму?
3 Пайдисиз сөзләр билән,
4 Бәрһәқ, сән иман-ихласни йоқ қиливәтмәкчисән,
5 Чүнки қәбиһлигиң ағзиңға сөз салиду,
6 Мән әмәс, бәлки өз ағзиң өзүңниң гунайиңни бекитиду,
7 Сән инсанлар ичидә тунҗа болуп туғулғанму?
8 Тәңриниң мәхпий кеңишини аңлап кәлгәнмусән?
9 Сән билгәнләрни бизниң билмәйдиғанлиримиз барму?
10 Ақсақаллар һәм қерилар бизниң тәрипимиздә туриду,
11 Тәңриниң тәсәллилири,
12 Немишкә көңүлниң кәйнигә кирип кетисән?
13 Шундақ қилип сән роһуңни Тәңригә қарши турғуздуң,
14 Инсан немә еди? Өз-өзини паклалиғидәк?
15 Қара, Худа Өз муқәддәслиригиму ишәнмигән йәрдә,
16 Жиркинчлик болған, сесип кәткән,
17 Мән саңа көрситәй, маңа қулақ сал;
18 Данишмәнләр ата-бовилиридин буларни аңлиған,
19 (Пәқәт шуларғила, йәни ата-бовилириғила йәр-зимин тапшурулған еди,
20 — Рәзил адәм барлиқ күнлиридә азаплиниду,
21 Униң қулиқиға вәһимиләрниң авази кириду,
22 Қараңғулуқтин қутулушқа униң көзи йәтмәйду,
23 У аш издәп: «Зади нәдин тепилар?» дәп йолда тенәп жүриду,
24 Дәрд-әләм һәм азап униңға вәһимә қилиду,
25 Чүнки у Тәңригә қарши қолини көтәргән,
26 Шуңа у бойнини қаттиқ қилип,
27 Йүзини яғ басқан болсиму,
28 У харабә шәһәрләрдә,
29 У һеч бейимайду,
30 У қараңғулуқтин қечип қутулалмайду,
31 У сахтилиққа таянмисун!
32 Униң күни техи тошмай турупла,
33 Үзүм тели силкинип, тоң үзүмләр чүшүрүветилгәндәк,
34 Чүнки ипласларниң җәмәти туғмас болиду,
35 Бирақ улар һәрдайим яманлиқни ойлап, қәбиһлик туғдуриду,