1 Аюп җававән мундақ деди: —
2 «Аһ, мениң дәрдлик зарлирим таразида өлчәнсә!
3 Шундақ қилинса у һазир деңиздики қумдин еғир болуп чиқиду;
4 Чүнки Һәммигә Қадирниң оқлири маңа санҗилип ичимдә туруватиду,
5 Явайи ешәк от-чөп тапқанда һаңрамду?
6 Туз болмиса тәмсиз нәрсини йегили боламду?
7 Җеним уларға тәгсиму сәскинип кетиду,
8 Аһ, мениң тәшна болғиним кәлсиди!
9 Аһ, Тәңри мени янчип ташлисун!
10 Шундақ болса, маңа тәсәлли болатти,
11 Мәндә өлүмни күткидәк йәнә қанчилик мағдур қалди?
12 Мениң күчүм таштәк чиңму?
13 Өзүмгә ярдәм бәргидәк мағдурум қалмиди әмәсму?
14 Үмүтсизлинип кетиватқан кишигә дости меһриванлиқ көрсәтмики зөрүрдур;
15 Бирақ бурадәрлирим вақитлиқ «алдамчи ериқ» сүйидәк,
16 Еригән муз сулири ериққа киргәндә улар қаридап кетиду,
17 Улар пәсилниң иллиши билән қуруп кетиду;
18 Сәпәрдашлар маңған йолидин чиқип, ериққа бурулиду;
19 Темалиқ карванларму ериқ издәп маңди;
20 Бирақ улар ишәнгинидин үмүтсизлинип номуста қалди;
21 Мана силәр уларға охшаш маңа тайини йоқ болуп қалдиңлар;
22 Мән силәргә: «Маңа бериңлар»,
23 Яки: «Мени езитқучиниң қолидин қутқузуңлар!»
24 Маңа үгитип қоюңлар, сүкүт қилимән;
25 Тоғра сөзләр немидегән өткүр-һә!
26 Үмүтсизләнгән кишиниң гәплири өтүп кетидиған шамалдәк турса,
27 Силәр житим-йесирларниң үстидә чәк ташлишисиләр!
28 Әнди маңа йүз туранә қарап беқиңлар;
29 Өтүнимән, болди қилиңлар, гуна болмисун;
30 Тилимда хаталиқ барму?