1 Инсанға зиминда җәврә-җапа чекидиған турмуш бекитилгән әмәсму?
2 Қул кәчқурунниң сайисигә тәшна болғандәк,
3 Мана беһудә айлар маңа бекитилгән,
4 Мән ятқинимда: «Қачан қопармән?» дәп ойлаймән,
5 Әтлирим қурутлар һәм топа-чаңлар билән қапланди,
6 Күнлирим бапкарниң мокисидинму иштик өтиду,
7 Аһ Худа, мениң җеним бир нәпәсла халас.
8 Мени Көргүчиниң көзи иккинчи қетим маңа қаримайду,
9 Булут ғайип болуп, қайта көрүнмигәндәк,
10 У йәнә өз өйигә қайтмайду,
11 Шуңа мән ағзимни жуммай,
12 Немишкә Сән үстүмдин күзәт қилисән?
13 Мән: «Аһ, ятқан орнум маңа раһәт бериду,
14 Әнди Сән чүшләр билән мени қорқутуватисән,
15 Шуниң үчүн боғулушумни, өлүмни,
16 Мән өз җенимдин тойдум;
17 Инсан балиси немиди?
18 Һәр әтигәндә уни сүрүштүрүп келисән,
19 Қачанғичә мениңдин нәзириңни алмайсән,
20 Мән гуна қилған болсамму,
21 Сән немишкә мениң итаәтсизлигимни кәчүрүм қилип,