Jó 30
புனித பைபிள் படிக்க எளிதாக (TAM2008) vs BKJ
1 “ஆனால் இப்போது, என்னைக் காட்டிலும்
1 Mas agora, aqueles que são mais jovens do que eu estão rindo de mim, cujos pais eu teria recusado deixar com os cães de meu rebanho.
2 அந்த இளைஞர்களின் தந்தைகள் எனக்கு உதவ முடியாதபடிச் சோர்ந்திருக்கிறார்கள்.
2 Sim, para onde poderia a força de suas mãos me acrescentar, em quem a idade avançada havia perecido?
3 அவர்கள் மரித்தவர்களைப் போலிருக்கிறார்கள், அவர்கள் உண்பதற்கு எதுவுமில்லாமல் பட்டினியாயிருக்கிறார்கள்.
3 Por necessidade e fome eles estiveram solitários; fugindo para dentro do deserto em tempos passados, assolado e devastado.
4 அவர்கள் பாலைவனத்திலுள்ள உப்புத் தாவரங்களைப் பறித்தெடுக்கிறார்கள்.
4 Eles cortavam malvas dos arbustos, e raízes de zimbro para lhes alimentar.
5 அவர்கள் பிற ஜனங்களிடமிருந்து துரத்தப்பட்டார்கள்.
5 Eles eram expulsos do meio dos homens (e gritavam atrás deles como atrás de um ladrão),
6 அவர்கள் உலர்ந்த ஆற்றுப் படுகைகளிலும்,
6 para habitarem nos penhascos dos vales, nas cavernas da terra e nas rochas.
7 அவர்கள் புதர்களில் ஊளையிடுகிறார்கள்.
7 Entre os arbustos eles zurravam; debaixo das urtigas eles se ajuntavam.
8 தங்கள் நாட்டைவிட்டு விரட்டியடிக்கப்பட்ட, பெயரற்ற,
8 Eles eram filhos de tolos, sim, filhos de homens da base; eram mais vis do que a terra.
9 “இப்போது அந்த மனிதர்களின் மகன்கள் என்னைக் கேலிச் செய்யும் பாடல்களை பாடுகிறார்கள்.
9 E agora eu sou a sua canção, sim, eu sou o seu motivo de riso.
10 அந்த இளைஞர்கள் என்னை வெறுக்கிறார்கள், அவர்கள் என்னிலிருந்து தூரத்தில் போய் நிற்கிறார்கள்.
10 Eles me abominam, fogem para longe de mim, e não se poupam em cuspir na minha face.
11 தேவன் என் வில்லின் நாணை அறுத்துப் போட்டு என்னைத் தளர்ச்சியடையச் செய்தார்.
11 Porque ele soltou meu cordão, e me afligiu, eles também soltaram o freio diante de mim.
12 அவர்கள் என் வலது பக்கத்தில் தாக்குகிறார்கள்.
12 À minha mão direita levanta-se a juventude; eles empurram meus pés para longe, e levantam contra mim os caminhos de sua destruição.
13 அவர்கள் என் பாதையை கெடுத்தார்கள்.
13 Eles deterioram o meu caminho; promovem a minha calamidade; eles não têm ajudador.
14 அவர்கள் சுவரில் துளையிடுகிறார்கள்.
14 Eles vieram sobre mim como uma grande destruição de águas; na assolação eles rolaram sobre mim.
15 நான் பயத்தால் நடுங்குகிறேன்.
15 Terrores vêm sobre mim; eles perseguem minha alma como o vento; e minha prosperidade passou como uma nuvem.
16 “இப்போது என் உயிர் நீங்கும் நிலையில் உள்ளது.
16 E agora minha alma se derrama sobre mim; os dias de aflição se apoderaram de mim.
17 என் எலும்புகள் எல்லாம் இரவில் வலிக்கின்றன.
17 Meus ossos são perfurados dentro de mim no período da noite, e meus tendões não têm descanso.
18 தேவன் என் மேற்சட்டையின் கழுத்துப் பட்டையைப் பற்றியிழுத்து
18 Pela grande força da minha enfermidade minhas vestes mudaram; elas grudam em mim como a gola da minha túnica.
19 தேவன் என்னைச் சேற்றினுள் தள்ளினார்.
19 Ele me lançou na lama, e eu me tornei como pó e cinzas.
20 “தேவனே, உம்மிடம் உதவிக்காக வேண்டுகிறேன், ஆனால் நீர் பதிலளிப்பதில்லை.
20 Eu clamo a ti, e tu não me ouves; levanto-me, e tu não me consideras.
21 தேவனே, நீர் என்னிடம் கொடுமையாக நடந்தீர்.
21 Tornaste-te cruel para mim; com tua mão forte tu te opões contra mim.
22 தேவனே, பலத்த காற்று என்னைப் பறக்கடிக்குமாறு செய்தீர்.
22 Tu me elevas ao vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e dissolves o meu bem.
23 நீர் என்னை மரணத்திற்கு வழி நடத்துவீர் என அறிவேன்.
23 Porque eu sei que me levarás à morte, e à casa determinada a todos os viventes.
24 “ஆனால், ஏற்கெனவே அழிந்தவனை
24 Porém ele não estenderá sua mão ao túmulo, ainda que eles clamem na sua destruição.
25 தேவனே, தொல்லைகளுள்ள ஜனங்களுக்காக நான் அழுதேன் என்பதை நீர் அறிவீர்.
25 Não chorei por aquele que estava atribulado; não se afligiu a minha alma pelo pobre?
26 நான் நல்லவற்றை எதிர்பார்த்தபோது, தீயவை நேர்ந்தன.
26 Quando eu procurei pelo bem, o mal veio sobre mim; e quando eu esperei pela luz, vieram trevas.
27 நான் உள்ளே கிழிந்துபோனேன், என் துன்பம் நிற்கவில்லை.
27 As minhas entranhas ferveram, e não descansaram; os dias da aflição me impediram.
28 நான் எப்போதும் துக்கமாயிருக்கிறேன், அதனால் நான் எந்த ஆறுதலும் பெறவில்லை.
28 Saí pranteando sem o sol; levantei-me e clamei na congregação.
29 நான் காட்டு நாய்களைப்போலவும்
29 Eu sou um irmão para dragões, e companhia para corujas.
30 என் தோல் நெருப்பினால் எரிந்து உரிந்து கழன்றுபோகிறது.
30 Minha pele está preta sobre mim, e meus ossos estão queimados pelo calor.
31 துக்கமான பாடல்களைப் பாட என் தம்புரு மீட்டப்பட்டுள்ளது.
31 A minha harpa também se tornou em pranto, e o meu órgão na voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.