Jó 30
புனித பைபிள் படிக்க எளிதாக (TAM2008) vs ARIB
1 “ஆனால் இப்போது, என்னைக் காட்டிலும்
1 Mas agora zombam de mim os de menos idade do que eu, cujos pais teria eu desdenhado de pôr com os cães do meu rebanho.
2 அந்த இளைஞர்களின் தந்தைகள் எனக்கு உதவ முடியாதபடிச் சோர்ந்திருக்கிறார்கள்.
2 Pois de que me serviria a força das suas mãos, homens nos quais já pereceu o vigor?
3 அவர்கள் மரித்தவர்களைப் போலிருக்கிறார்கள், அவர்கள் உண்பதற்கு எதுவுமில்லாமல் பட்டினியாயிருக்கிறார்கள்.
3 De míngua e fome emagrecem; andam roendo pelo deserto, lugar de ruínas e desolação.
4 அவர்கள் பாலைவனத்திலுள்ள உப்புத் தாவரங்களைப் பறித்தெடுக்கிறார்கள்.
4 Apanham malvas junto aos arbustos, e o seu mantimento são as raízes dos zimbros.
5 அவர்கள் பிற ஜனங்களிடமிருந்து துரத்தப்பட்டார்கள்.
5 São expulsos do meio dos homens, que gritam atrás deles, como atrás de um ladrão.
6 அவர்கள் உலர்ந்த ஆற்றுப் படுகைகளிலும்,
6 Têm que habitar nos desfiladeiros sombrios, nas cavernas da terra e dos penhascos.
7 அவர்கள் புதர்களில் ஊளையிடுகிறார்கள்.
7 Bramam entre os arbustos, ajuntam-se debaixo das urtigas.
8 தங்கள் நாட்டைவிட்டு விரட்டியடிக்கப்பட்ட, பெயரற்ற,
8 São filhos de insensatos, filhos de gente sem nome; da terra foram enxotados.
9 “இப்போது அந்த மனிதர்களின் மகன்கள் என்னைக் கேலிச் செய்யும் பாடல்களை பாடுகிறார்கள்.
9 Mas agora vim a ser a sua canção, e lhes sirvo de provérbio.
10 அந்த இளைஞர்கள் என்னை வெறுக்கிறார்கள், அவர்கள் என்னிலிருந்து தூரத்தில் போய் நிற்கிறார்கள்.
10 Eles me abominam, afastam-se de mim, e no meu rosto não se privam de cuspir.
11 தேவன் என் வில்லின் நாணை அறுத்துப் போட்டு என்னைத் தளர்ச்சியடையச் செய்தார்.
11 Porquanto Deus desatou a minha corda e me humilhou, eles sacudiram de si o freio perante o meu rosto.
12 அவர்கள் என் வலது பக்கத்தில் தாக்குகிறார்கள்.
12 À direita levanta-se gente vil; empurram os meus pés, e contra mim erigem os seus caminhos de destruição.
13 அவர்கள் என் பாதையை கெடுத்தார்கள்.
13 Estragam a minha vereda, promovem a minha calamidade; não há quem os detenha.
14 அவர்கள் சுவரில் துளையிடுகிறார்கள்.
14 Vêm como por uma grande brecha, por entre as ruínas se precipitam.
15 நான் பயத்தால் நடுங்குகிறேன்.
15 Sobrevieram-me pavores; é perseguida a minha honra como pelo vento; e como nuvem passou a minha felicidade.
16 “இப்போது என் உயிர் நீங்கும் நிலையில் உள்ளது.
16 E agora dentro de mim se derrama a minha alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.
17 என் எலும்புகள் எல்லாம் இரவில் வலிக்கின்றன.
17 De noite me são traspassados os ossos, e o mal que me corrói não descansa.
18 தேவன் என் மேற்சட்டையின் கழுத்துப் பட்டையைப் பற்றியிழுத்து
18 Pela violência do mal está desfigurada a minha veste; como a gola da minha túnica, me aperta.
19 தேவன் என்னைச் சேற்றினுள் தள்ளினார்.
19 Ele me lançou na lama, e fiquei semelhante ao pó e à cinza.
20 “தேவனே, உம்மிடம் உதவிக்காக வேண்டுகிறேன், ஆனால் நீர் பதிலளிப்பதில்லை.
20 Clamo a ti, e não me respondes; ponho-me em pé, e não atentas para mim.
21 தேவனே, நீர் என்னிடம் கொடுமையாக நடந்தீர்.
21 Tornas-te cruel para comigo; com a força da tua mão me persegues.
22 தேவனே, பலத்த காற்று என்னைப் பறக்கடிக்குமாறு செய்தீர்.
22 Levantas-me sobre o vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e dissolves-me na tempestade.
23 நீர் என்னை மரணத்திற்கு வழி நடத்துவீர் என அறிவேன்.
23 Pois eu sei que me levarás à morte, e à casa do ajuntamento destinada a todos os viventes.
24 “ஆனால், ஏற்கெனவே அழிந்தவனை
24 Contudo não estende a mão quem está a cair? ou não clama por socorro na sua calamidade?
25 தேவனே, தொல்லைகளுள்ள ஜனங்களுக்காக நான் அழுதேன் என்பதை நீர் அறிவீர்.
25 Não chorava eu sobre aquele que estava aflito? ou não se angustiava a minha alma pelo necessitado?
26 நான் நல்லவற்றை எதிர்பார்த்தபோது, தீயவை நேர்ந்தன.
26 Todavia aguardando eu o bem, eis que me veio o mal, e esperando eu a luz, veio a escuridão.
27 நான் உள்ளே கிழிந்துபோனேன், என் துன்பம் நிற்கவில்லை.
27 As minhas entranhas fervem e não descansam; os dias da aflição me surpreenderam.
28 நான் எப்போதும் துக்கமாயிருக்கிறேன், அதனால் நான் எந்த ஆறுதலும் பெறவில்லை.
28 Denegrido ando, mas não do sol; levanto-me na congregação, e clamo por socorro.
29 நான் காட்டு நாய்களைப்போலவும்
29 Tornei-me irmão dos chacais, e companheiro dos avestruzes.
30 என் தோல் நெருப்பினால் எரிந்து உரிந்து கழன்றுபோகிறது.
30 A minha pele enegrece e se me cai, e os meus ossos estão queimados do calor.
31 துக்கமான பாடல்களைப் பாட என் தம்புரு மீட்டப்பட்டுள்ளது.
31 Pelo que se tornou em pranto a minha harpa, e a minha flauta em voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.