Jó 30
புனித பைபிள் படிக்க எளிதாக (TAM2008) vs ACF
1 “ஆனால் இப்போது, என்னைக் காட்டிலும்
1 Agora, porém, se riem de mim os de menos idade do que eu, cujos pais eu teria desdenhado de pôr com os cães do meu rebanho.
2 அந்த இளைஞர்களின் தந்தைகள் எனக்கு உதவ முடியாதபடிச் சோர்ந்திருக்கிறார்கள்.
2 De que também me serviria a força das mãos daqueles, cujo vigor se tinha esgotado?
3 அவர்கள் மரித்தவர்களைப் போலிருக்கிறார்கள், அவர்கள் உண்பதற்கு எதுவுமில்லாமல் பட்டினியாயிருக்கிறார்கள்.
3 De míngua e fome se debilitaram; e recolhiam-se para os lugares secos, tenebrosos, assolados e desertos.
4 அவர்கள் பாலைவனத்திலுள்ள உப்புத் தாவரங்களைப் பறித்தெடுக்கிறார்கள்.
4 Apanhavam malvas junto aos arbustos, e o seu mantimento eram as raízes dos zimbros.
5 அவர்கள் பிற ஜனங்களிடமிருந்து துரத்தப்பட்டார்கள்.
5 Do meio dos homens eram expulsos, e gritavam contra eles, como contra o ladrão;
6 அவர்கள் உலர்ந்த ஆற்றுப் படுகைகளிலும்,
6 Para habitarem nos barrancos dos vales, e nas cavernas da terra e das rochas.
7 அவர்கள் புதர்களில் ஊளையிடுகிறார்கள்.
7 Bramavam entre os arbustos, e ajuntavam-se debaixo das urtigas.
8 தங்கள் நாட்டைவிட்டு விரட்டியடிக்கப்பட்ட, பெயரற்ற,
8 Eram filhos de doidos, e filhos de gente sem nome, e da terra foram expulsos.
9 “இப்போது அந்த மனிதர்களின் மகன்கள் என்னைக் கேலிச் செய்யும் பாடல்களை பாடுகிறார்கள்.
9 Agora, porém, sou a sua canção, e lhes sirvo de provérbio.
10 அந்த இளைஞர்கள் என்னை வெறுக்கிறார்கள், அவர்கள் என்னிலிருந்து தூரத்தில் போய் நிற்கிறார்கள்.
10 Abominam-me, e fogem para longe de mim, e no meu rosto não se privam de cuspir.
11 தேவன் என் வில்லின் நாணை அறுத்துப் போட்டு என்னைத் தளர்ச்சியடையச் செய்தார்.
11 Porque Deus desatou a sua corda, e me oprimiu, por isso sacudiram de si o freio perante o meu rosto.
12 அவர்கள் என் வலது பக்கத்தில் தாக்குகிறார்கள்.
12 À direita se levantam os moços; empurram os meus pés, e preparam contra mim os seus caminhos de destruição.
13 அவர்கள் என் பாதையை கெடுத்தார்கள்.
13 Desbaratam-me o caminho; promovem a minha miséria; contra eles não há ajudador.
14 அவர்கள் சுவரில் துளையிடுகிறார்கள்.
14 Vêm contra mim como por uma grande brecha, e revolvem-se entre a assolação.
15 நான் பயத்தால் நடுங்குகிறேன்.
15 Sobrevieram-me pavores; como vento perseguem a minha honra, e como nuvem passou a minha felicidade.
16 “இப்போது என் உயிர் நீங்கும் நிலையில் உள்ளது.
16 E agora derrama-se em mim a minha alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.
17 என் எலும்புகள் எல்லாம் இரவில் வலிக்கின்றன.
17 De noite se me traspassam os meus ossos, e os meus nervos não descansam.
18 தேவன் என் மேற்சட்டையின் கழுத்துப் பட்டையைப் பற்றியிழுத்து
18 Pela grandeza do meu mal está desfigurada a minha veste, que, como a gola da minha túnica, me cinge.
19 தேவன் என்னைச் சேற்றினுள் தள்ளினார்.
19 Lançou-me na lama, e fiquei semelhante ao pó e à cinza.
20 “தேவனே, உம்மிடம் உதவிக்காக வேண்டுகிறேன், ஆனால் நீர் பதிலளிப்பதில்லை.
20 Clamo a ti, porém, tu não me respondes; estou em pé, porém, para mim não atentas.
21 தேவனே, நீர் என்னிடம் கொடுமையாக நடந்தீர்.
21 Tornaste-te cruel contra mim; com a força da tua mão resistes violentamente.
22 தேவனே, பலத்த காற்று என்னைப் பறக்கடிக்குமாறு செய்தீர்.
22 Levantas-me sobre o vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e derretes-me o ser.
23 நீர் என்னை மரணத்திற்கு வழி நடத்துவீர் என அறிவேன்.
23 Porque eu sei que me levarás à morte e à casa do ajuntamento determinada a todos os viventes.
24 “ஆனால், ஏற்கெனவே அழிந்தவனை
24 Porém não estenderá a mão para o túmulo, ainda que eles clamem na sua destruição.
25 தேவனே, தொல்லைகளுள்ள ஜனங்களுக்காக நான் அழுதேன் என்பதை நீர் அறிவீர்.
25 Porventura não chorei sobre aquele que estava aflito, ou não se angustiou a minha alma pelo necessitado?
26 நான் நல்லவற்றை எதிர்பார்த்தபோது, தீயவை நேர்ந்தன.
26 Todavia aguardando eu o bem, então me veio o mal, esperando eu a luz, veio a escuridão.
27 நான் உள்ளே கிழிந்துபோனேன், என் துன்பம் நிற்கவில்லை.
27 As minhas entranhas fervem e não estão quietas; os dias da aflição me surpreendem.
28 நான் எப்போதும் துக்கமாயிருக்கிறேன், அதனால் நான் எந்த ஆறுதலும் பெறவில்லை.
28 Denegrido ando, porém não do sol; levantando-me na congregação, clamo por socorro.
29 நான் காட்டு நாய்களைப்போலவும்
29 Irmão me fiz dos chacais, e companheiro dos avestruzes.
30 என் தோல் நெருப்பினால் எரிந்து உரிந்து கழன்றுபோகிறது.
30 Enegreceu-se a minha pele sobre mim, e os meus ossos estão queimados do calor.
31 துக்கமான பாடல்களைப் பாட என் தம்புரு மீட்டப்பட்டுள்ளது.
31 A minha harpa se tornou em luto, e o meu órgão em voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.