Jó 41
Svenska Folkbibeln (1998) (SWEFOLK1998) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Ingen är så dumdristigatt han retar denne.Vem är då den som vågar sätta sig upp mot mig?
1 Podes tu fisgar o leviatã com um anzol? Ou sua língua com um cordão que tu deixas cair?
2 Vem har givit mig något som jag måste betala igen?Mitt är allt som finns under himlen.
2 Podes pôr um anzol no seu nariz, ou furar sua mandíbula com um espinho?
3 Jag vill inte tiga om hans lemmar,om hans styrka och sköna gestalt.
3 Fará ele muitas súplicas a ti? Falará ele palavras suaves a ti?
4 Vem kan rycka av honom hans beklädnad?Vem vågar sig in mellan hans båda käkar?
4 Fará ele um pacto contigo, ou o tomarás tu por servo para sempre?
5 Vem kan öppna hans ansiktes dörr?Omkring hans tänder bor skräck.
5 Brincarás com ele como com um pássaro, ou o prenderás por causa de tuas donzelas?
6 Sköldarnas rader sitter stolta på honom, sammanfogademed hård försegling,
6 Farão teus companheiros um banquete com ele, ou o repartirão entre os mercadores?
7 den ena tätt intill den andra,ingen vindfläkt tränger in mellan dem,
7 Podes tu encher sua pele com ganchos, ou a sua cabeça com arpões de pescadores?
8 de är sammanfogade med varandra,de griper in i varandra och kan ej skiljas åt.
8 Põe a tua mão sobre ele, lembra-te da batalha, e não o faças mais.
9 När han fnyser strålar det av ljus,hans blickar är som morgonrodnadens ögonlock.
9 Eis que a esperança dele é vã, não será alguém humilhado só de vê-lo?
10 Hans gap sprutar ut flammor,eldgnistor bryter fram.
10 Ninguém é tão feroz que ouse atiçá-lo; quem, então, é capaz de ficar de pé diante de mim?
11 Hans näsborrar bolmar ut röksom från en kokande gryta på elden.
11 Quem me precedeu para que eu devesse retribuí-lo? O que quer que esteja debaixo de todo o céu é meu.
12 Hans andedräkt får kol att brinna,ur hans gap flammar det av eld.
12 Eu não esconderei suas partes, nem seu poder, nem sua graciosa proporção.
13 På hans nacke bor styrkan,och skräck dansar framför honom.
13 Quem pode descobrir a face de sua vestimenta? Ou quem pode ir a ele com sua rédea dobrada?
14 Hudvecken på hans buk är fasta,de sitter hårt och orubbligt.
14 Quem pode abrir as portas da sua face? Seus dentes são terríveis ao redor.
15 Hans hjärta är hårt som sten,lik den understa kvarnstenen.
15 Suas escamas são seu orgulho, fechadas juntamente como por um selo apertado.
16 När han reser sig bävar hjältar,i ångest förlorar de fattningen.
16 Uma é tão próxima à outra, que nem o ar consegue passar entre elas.
17 Ett angripande svärd kan inte hålla stånd,inte heller spjut, pil eller lans.
17 Elas se ligam umas às outras, ficam juntas, de maneira que não podem ser separadas.
18 Han aktar järn som strå,koppar som murket trä.
18 Através de suas necessidades uma luz brilha, e seus olhos são como as pálpebras da manhã.
19 Han flyr ej för bågskott,för honom är slungstenar som agnar.
19 Da sua boca saem tochas, e centelhas de fogo escapam.
20 Stridsklubbor aktar han som strå,han skrattar åt rasslet av lansar.
20 Das suas narinas sai fumaça, como saem de uma panela fervente, ou de um caldeirão.
21 Hans buk är som skarpa lerskivor,i dyn sätter han spår som av en tröskvagn.
21 O seu fôlego acende os carvões; e uma chama sai de sua boca.
22 Han gör djupet kokande som en gryta,han får havet att skumma som när man blandar salvor.
22 No seu pescoço permanece a força; e a tristeza se transforma em alegria diante dele.
23 I hans kölvatten strålar vägen av ljus,djupet synes bära silverhår.
23 Os flocos de sua carne estão juntos; são firmes neles mesmos; eles não podem ser movidos.
24 På jorden finns inte hans like,han skapades utan fruktan.
24 O seu coração é firme como uma pedra; sim, duro como um pedaço da mó inferior.
25 Han ser på allt som är upphöjt,han är kung över allt som är stolt.
25 Quando ele se levanta, os poderosos temem; por causa de rupturas eles se purificam.
26 — ausente —
26 A espada daquele que lhe tocar não consegue impedi-lo; nem a lança, nem o dardo, nem a malha de ferro.
27 — ausente —
27 Ele considera o ferro como palha, e o bronze como pau podre.
28 — ausente —
28 A flecha não pode fazê-lo fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 Os bengalões são contados como restolho; ele ri do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Pedras afiadas estão debaixo dele; ele espalha coisas pontudas e afiadas sobre a lama.
31 — ausente —
31 Ele faz o abismo ferver como uma panela; ele faz o mar como uma panela de unguento.
32 — ausente —
32 Ele faz brilhar um caminho após si; alguém até pensaria que o abismo ficou grisalho.
33 — ausente —
33 Sobre a terra não há o que se lhe compare, que tenha sido criado sem medo.
34 — ausente —
34 Ele contempla todas as coisas altivas; ele é um rei sobre todos os filhos do orgulho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.