Jó 41

Svenska Folkbibeln (1998) (SWEFOLK1998) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ingen är så dumdristigatt han retar denne.Vem är då den som vågar sätta sig upp mot mig?
1 Poderás pescar com anzol o leviatã ou ligarás a sua língua com a corda?
2 Vem har givit mig något som jag måste betala igen?Mitt är allt som finns under himlen.
2 Podes pôr uma corda no seu nariz ou com um espinho furarás a sua queixada?
3 Jag vill inte tiga om hans lemmar,om hans styrka och sköna gestalt.
3 Porventura, multiplicará as suas suplicações para contigo? Ou brandamente te falará?
4 Vem kan rycka av honom hans beklädnad?Vem vågar sig in mellan hans båda käkar?
4 Fará ele concertos contigo, ou o tomarás tu por escravo para sempre?
5 Vem kan öppna hans ansiktes dörr?Omkring hans tänder bor skräck.
5 Brincarás com ele, como se fora um passarinho, ou o prenderás para tuas meninas?
6 Sköldarnas rader sitter stolta på honom, sammanfogademed hård försegling,
6 Os teus companheiros farão dele um banquete, ou o repartirão entre os negociantes?
7 den ena tätt intill den andra,ingen vindfläkt tränger in mellan dem,
7 Encherás a sua pele de ganchos, ou a sua cabeça de arpéus de pescadores?
8 de är sammanfogade med varandra,de griper in i varandra och kan ej skiljas åt.
8 Põe a tua mão sobre ele, lembra-te da peleja e nunca mais tal intentarás.
9 När han fnyser strålar det av ljus,hans blickar är som morgonrodnadens ögonlock.
9 Eis que a sua esperança falhará; porventura, nenhum à sua vista será derribado?
10 Hans gap sprutar ut flammor,eldgnistor bryter fram.
10 Ninguém há tão atrevido, que a despertá-lo se atreva; quem, pois, é aquele que ousa erguer-se diante de mim?
11 Hans näsborrar bolmar ut röksom från en kokande gryta på elden.
11 Quem primeiro me deu, para que eu haja de retribuir- lhe? Pois o que está debaixo de todos os céus é meu.
12 Hans andedräkt får kol att brinna,ur hans gap flammar det av eld.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da relação das suas forças, nem da graça da sua compostura.
13 På hans nacke bor styrkan,och skräck dansar framför honom.
13 Quem descobriria a superfície da sua veste? Quem entrará entre as suas queixadas dobradas?
14 Hudvecken på hans buk är fasta,de sitter hårt och orubbligt.
14 Quem abriria as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Hans hjärta är hårt som sten,lik den understa kvarnstenen.
15 As suas fortes escamas são excelentíssimas, cada uma fechada como com selo apertado.
16 När han reser sig bävar hjältar,i ångest förlorar de fattningen.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem um assopro passa por entre elas.
17 Ett angripande svärd kan inte hålla stånd,inte heller spjut, pil eller lans.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Han aktar järn som strå,koppar som murket trä.
18 Cada um dos seus espirros faz resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 Han flyr ej för bågskott,för honom är slungstenar som agnar.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 Stridsklubbor aktar han som strå,han skrattar åt rasslet av lansar.
20 Do seu nariz procede fumaça, como de uma panela fervente, ou de uma grande caldeira.
21 Hans buk är som skarpa lerskivor,i dyn sätter han spår som av en tröskvagn.
21 O seu hálito faz acender os carvões; e da sua boca sai chama.
22 Han gör djupet kokande som en gryta,han får havet att skumma som när man blandar salvor.
22 No seu pescoço pousa a força; perante ele, até a tristeza salta de prazer.
23 I hans kölvatten strålar vägen av ljus,djupet synes bära silverhår.
23 Os músculos da sua carne estão pegados entre si; cada um está firme nele, e nenhum se move.
24 På jorden finns inte hans like,han skapades utan fruktan.
24 O seu coração é firme como uma pedra e firme como a mó de baixo.
25 Han ser på allt som är upphöjt,han är kung över allt som är stolt.
25 Levantando-se ele, tremem os valentes; em razão dos seus abalos, ficam fora de si.
26 — ausente —
26 Se alguém lhe tocar com a espada, essa não poderá penetrar, nem lança, dardo ou flecha.
27 — ausente —
27 Ele reputa o ferro palha, e o cobre, pau podre.
28 — ausente —
28 A seta o não fará fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 As pedras atiradas são para ele como arestas, e ri-se do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo de si tem conchas pontiagudas; estende-se sobre coisas pontiagudas como na lama.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como quando os unguentos fervem.
32 — ausente —
32 Após ele alumia o caminho; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra, não há coisa que se lhe possa comparar, pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Todo o alto vê; é rei sobre todos os filhos de animais altivos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.