Jó 41
Svenska Folkbibeln (1998) (SWEFOLK1998) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ingen är så dumdristigatt han retar denne.Vem är då den som vågar sätta sig upp mot mig?
1 Poderás tirar com anzol o leviatã, ou apertar-lhe a língua com uma corda?
2 Vem har givit mig något som jag måste betala igen?Mitt är allt som finns under himlen.
2 Poderás meter-lhe uma corda de junco no nariz, ou com um gancho furar a sua queixada?
3 Jag vill inte tiga om hans lemmar,om hans styrka och sköna gestalt.
3 Porventura te fará muitas súplicas, ou brandamente te falará?
4 Vem kan rycka av honom hans beklädnad?Vem vågar sig in mellan hans båda käkar?
4 Fará ele aliança contigo, ou o tomarás tu por servo para sempre?
5 Vem kan öppna hans ansiktes dörr?Omkring hans tänder bor skräck.
5 Brincarás com ele, como se fora um pássaro, ou o prenderás para tuas meninas?
6 Sköldarnas rader sitter stolta på honom, sammanfogademed hård försegling,
6 Farão os sócios de pesca tráfico dele, ou o dividirão entre os negociantes?
7 den ena tätt intill den andra,ingen vindfläkt tränger in mellan dem,
7 Poderás encher-lhe a pele de arpões, ou a cabeça de fisgas?
8 de är sammanfogade med varandra,de griper in i varandra och kan ej skiljas åt.
8 Põe a tua mão sobre ele; lembra-te da peleja; nunca mais o farás!
9 När han fnyser strålar det av ljus,hans blickar är som morgonrodnadens ögonlock.
9 Eis que é vã a esperança de apanhá-lo; pois não será um homem derrubado só ao vê-lo?
10 Hans gap sprutar ut flammor,eldgnistor bryter fram.
10 Ninguém há tão ousado, que se atreva a despertá-lo; quem, pois, é aquele que pode erguer-se diante de mim?
11 Hans näsborrar bolmar ut röksom från en kokande gryta på elden.
11 Quem primeiro me deu a mim, para que eu haja de retribuir-lhe? Pois tudo quanto existe debaixo de todo céu é meu.
12 Hans andedräkt får kol att brinna,ur hans gap flammar det av eld.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem da graça da sua estrutura.
13 På hans nacke bor styrkan,och skräck dansar framför honom.
13 Quem lhe pode tirar o vestido exterior? Quem lhe penetrará a couraça dupla?
14 Hudvecken på hans buk är fasta,de sitter hårt och orubbligt.
14 Quem jamais abriu as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Hans hjärta är hårt som sten,lik den understa kvarnstenen.
15 As suas fortes escamas são o seu orgulho, cada uma fechada como por um selo apertado.
16 När han reser sig bävar hjältar,i ångest förlorar de fattningen.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem o ar passa por entre elas.
17 Ett angripande svärd kan inte hålla stånd,inte heller spjut, pil eller lans.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Han aktar järn som strå,koppar som murket trä.
18 Os seus espirros fazem resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 Han flyr ej för bågskott,för honom är slungstenar som agnar.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 Stridsklubbor aktar han som strå,han skrattar åt rasslet av lansar.
20 Dos seus narizes procede fumaça, como de uma panela que ferve, e de juncos que ardem.
21 Hans buk är som skarpa lerskivor,i dyn sätter han spår som av en tröskvagn.
21 O seu hálito faz incender os carvões, e da sua boca sai uma chama.
22 Han gör djupet kokande som en gryta,han får havet att skumma som när man blandar salvor.
22 No seu pescoço reside a força; e diante dele anda saltando o terror.
23 I hans kölvatten strålar vägen av ljus,djupet synes bära silverhår.
23 Os tecidos da sua carne estão pegados entre si; ela é firme sobre ele, não se pode mover.
24 På jorden finns inte hans like,han skapades utan fruktan.
24 O seu coração é firme como uma pedra; sim, firme como a pedra inferior duma mó.
25 Han ser på allt som är upphöjt,han är kung över allt som är stolt.
25 Quando ele se levanta, os valentes são atemorizados, e por causa da consternação ficam fora de si.
26 — ausente —
26 Se alguém o atacar com a espada, essa não poderá penetrar; nem tampouco a lança, nem o dardo, nem o arpão.
27 — ausente —
27 Ele considera o ferro como palha, e o bronze como pau podre.
28 — ausente —
28 A seta não o poderá fazer fugir; para ele as pedras das fundas se tornam em restolho.
29 — ausente —
29 Os bastões são reputados como juncos, e ele se ri do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo do seu ventre há pontas agudas; ele se estende como um trilho sobre o lodo.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como uma vasilha de ungüento.
32 — ausente —
32 Após si deixa uma vereda luminosa; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra não há coisa que se lhe possa comparar; pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Ele vê tudo o que é alto; é rei sobre todos os filhos da soberba.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.