Jó 41

CzeCSP: Czech Český studijní překlad (SM_CZECSP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hle, číhat na něho by bylo ošidné. Cožpak se člověk nezhroutí již při pohledu na něj?
1 Poderás tirar com anzol o leviatã, ou apertar-lhe a língua com uma corda?
2 Nikdo není tak smělý, že by jej probudil. Kdo by se potom chtěl postavit proti mně?
2 Poderás meter-lhe uma corda de junco no nariz, ou com um gancho furar a sua queixada?
3 Kdo mě v něčem předstihl, abych mu to musel odplatit? Cokoli se objeví pod celými nebesy, patří to mně.
3 Porventura te fará muitas súplicas, ou brandamente te falará?
4 Nebudu mlčet o jeho údech, popisu jeho zdatnosti a o půvabu stavby jeho těla.
4 Fará ele aliança contigo, ou o tomarás tu por servo para sempre?
5 Kdo odhalí jeho svrchní oděv? Kdo může proniknout ⌈jeho dvojitým chrupem?⌉
5 Brincarás com ele, como se fora um pássaro, ou o prenderás para tuas meninas?
6 Kdo kdy mohl otevřít jeho tlamu? Kolem jeho zubů číhá hrůza.
6 Farão os sócios de pesca tráfico dele, ou o dividirão entre os negociantes?
7 Jeho pýchou jsou řady štítů ⌈sevřených těsnou pečetí.⌉
7 Poderás encher-lhe a pele de arpões, ou a cabeça de fisgas?
8 Tisknou se jeden ke druhému, ani vítr mezi ně nepronikne.
8 Põe a tua mão sobre ele; lembra-te da peleja; nunca mais o farás!
9 Jsou spjaty ⌈jeden s druhým,⌉ jsou sevřeny a neoddělí se.
9 Eis que é vã a esperança de apanhá-lo; pois não será um homem derrubado só ao vê-lo?
10 Jeho supění zažehne světlo, jeho oči jsou jako víčka jitřenky.
10 Ninguém há tão ousado, que se atreva a despertá-lo; quem, pois, é aquele que pode erguer-se diante de mim?
11 Z tlamy mu vycházejí pochodně, unikají ohnivé jiskry.
11 Quem primeiro me deu a mim, para que eu haja de retribuir-lhe? Pois tudo quanto existe debaixo de todo céu é meu.
12 Z nozder mu vychází kouř jako z roztopeného kotlíku s rákosem.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem da graça da sua estrutura.
13 Jeho dýchání rozpaluje uhlíky, z tlamy mu vychází plamen.
13 Quem lhe pode tirar o vestido exterior? Quem lhe penetrará a couraça dupla?
14 V jeho šíji přebývá síla, před ním předchází zoufalství.
14 Quem jamais abriu as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Laloky jeho těla přilnuly k sobě, nepohne se, co je na něm slito.
15 As suas fortes escamas são o seu orgulho, cada uma fechada como por um selo apertado.
16 Jeho srdce je slité jako kámen, slité jako spodní mlýnský kámen.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem o ar passa por entre elas.
17 Z jeho vznešenosti dostávají hrdinové strach, hrůzou jsou celí bez sebe.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Meč, který jej zasáhne, neobstojí, ani kopí, střela či šíp.
18 Os seus espirros fazem resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 Železo považuje za slámu, bronz za ztrouchnivělé dřevo.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 Šíp z luku jej nezažene, kameny z praku se před ním změnily v plevu.
20 Dos seus narizes procede fumaça, como de uma panela que ferve, e de juncos que ardem.
21 Kyj považuje za plevu, vysmívá se mávání srpáčem.
21 O seu hálito faz incender os carvões, e da sua boca sai uma chama.
22 Zespodu má ostré hrany, valí se blátem jako smyk.
22 No seu pescoço reside a força; e diante dele anda saltando o terror.
23 Hlubinu přivádí do varu jako hrnec, moře pokládá za kelímek na mast.
23 Os tecidos da sua carne estão pegados entre si; ela é firme sobre ele, não se pode mover.
24 Zanechá za sebou světélkující dráhu, člověk si až myslí, že hlubina má šediny.
24 O seu coração é firme como uma pedra; sim, firme como a pedra inferior duma mó.
25 Není mu podobného na prachu země, takového, který je zbaven všeho děsu.
25 Quando ele se levanta, os valentes são atemorizados, e por causa da consternação ficam fora de si.
26 Na každého vyvýšeného dohlédne, je králem nad všemi potomky šelmy.
26 Se alguém o atacar com a espada, essa não poderá penetrar; nem tampouco a lança, nem o dardo, nem o arpão.
27 — ausente —
27 Ele considera o ferro como palha, e o bronze como pau podre.
28 — ausente —
28 A seta não o poderá fazer fugir; para ele as pedras das fundas se tornam em restolho.
29 — ausente —
29 Os bastões são reputados como juncos, e ele se ri do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo do seu ventre há pontas agudas; ele se estende como um trilho sobre o lodo.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como uma vasilha de ungüento.
32 — ausente —
32 Após si deixa uma vereda luminosa; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra não há coisa que se lhe possa comparar; pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Ele vê tudo o que é alto; é rei sobre todos os filhos da soberba.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.