Jó 41
Studentmållagsbibelen frå 1921 (NORSMB) vs VC
1 Ingen torer eggja honom; kven kann då mot meg reisa?
1 Poderás tu fisgar Leviatã com um anzol, e amarrar-lhe a língua com uma corda?
2 Kven gav meg, so eg gjev att? Under himmeln alt eg eig.
2 Serás capaz de passar um junco em suas ventas, ou de furar-lhe a mandíbula com um gancho?
3 Ei eg tegjer um hans lemer, um hans sterke, væne bygnad.
3 Ele te fará muitos rogos, e te dirigirá palavras ternas?
4 Kven hev drege brynja av han, Gjenge inn i duble tanngard?
4 Concluirá ele um pacto contigo, a fim de que faças dele sempre teu escravo?
5 Kven hev opna kjakeporten? Rædsla kring hans tenner ligg.
5 Brincarás com ele como com um pássaro, ou atá-lo-ás para divertir teus filhos?
6 Sterke er hans skjolde-rader, feste med ei fast forsigling.
6 Será ele vendido por uma sociedade de pescadores, e dividido entre os negociantes?
7 Tett dei ligg innåt kvarandre, ingi luft slepp millom deim.
7 Crivar-lhe-ás a pele de dardos, fincar-lhe-ás um arpão na cabeça?
8 Eine skjolden i den andre heng i hop, skilst ikkje åt.
8 Tenta pôr a mão nele, sempre te lembrarás disso, e não recomeçarás.
9 Ljos ifrå hans njosing strålar, augo skin som morgonroden.
9 Tua esperança será lograda, bastaria seu aspecto para te arrasar.
10 Or hans gap skyt brandar fram, gneistar sprutar derifrå.
10 Ninguém é bastante ousado para provocá-lo; quem lhe resistiria face a face?
11 Or hans nasar stig det røyk, liksom eim or kjel som kokar.
11 Quem pôde afrontá-lo e sair com vida, debaixo de toda a extensão do céu?
12 Anden hans set eld på kol, logen ut or gapet stend.
12 Não quero calar {a glória} de seus membros, direi seu vigor incomparável.
13 I hans nakke styrken bur, rædsla spring framfor hans åsyn.
13 Quem levantou a dianteira de sua couraça? Quem penetrou na dupla linha de sua dentadura?
14 Tette sit kjøtvalkarne, støypte fast urikkelg.
14 Quem lhe abriu os dois batentes da goela, em que seus dentes fazem reinar o terror?
15 Hjarta hans er hardt som stein, fast som understein i kverni.
15 Sua costa é um aglomerado de escudos, cujas juntas são estreitamente ligadas;
16 Kjempor ræddast når han ris, misser både mod og hugs;
16 uma toca a outra, o ar não passa por entre elas;
17 Sverd vil ikkje bita på, ikkje skot med spjot og pil.
17 uma adere tão bem à outra, que são encaixadas sem se poderem desunir.
18 Jarn agtar han liksom strå, kopar nett som fauskeved.
18 Seu espirro faz jorrar a luz, seus olhos são como as pálpebras da aurora.
19 Ei han vik for bogesonen; stein frå slyngja vert som halm,
19 De sua goela saem chamas, escapam centelhas ardentes.
20 og stridsklubba vert som strå, og han lær åt spjot som susar.
20 De suas ventas sai uma fumaça, como de uma marmita que ferve entre chamas.
21 Under han er kvasse broddar, spor dei set som treskjeslede.
21 Seu hálito queima como brasa, a chama jorra de sua goela.
22 Djupet kokar som ei gryta, sjøen som ein salvekjel.
22 Em seu pescoço reside a força, diante dele salta o espanto.
23 Vegen lyser etter honom, djupet skin som sylverhår.
23 As barbelas de sua carne são aderentes, esticadas sobre ele, inabaláveis.
24 Liken hans på jord ei finst, denne skapning utan ræddhug.
24 Duro como a pedra é seu coração, sólido como a mó fixa de um moinho.
25 Han ser ned på alt som høgt er, konge yver alle kaute.»
25 Quando se levanta, tremem as ondas, as vagas do mar se afastam.
26 — ausente —
26 Se uma espada o toca, ela não resiste, nem a lança, nem a azagaia, nem o dardo.
27 — ausente —
27 O ferro para ele é palha; o bronze, pau podre.
28 — ausente —
28 A flecha não o faz fugir, as pedras da funda são palhinhas para ele.
29 — ausente —
29 O martelo lhe parece um fiapo de palha; ri-se do assobio da azagaia.
30 — ausente —
30 Seu ventre é coberto de cacos de vidro pontudos, é uma grade de ferro que se estende sobre a lama.
31 — ausente —
31 Faz ferver o abismo como uma panela, faz do mar um queimador de perfumes.
32 — ausente —
32 Deixa atrás de si um sulco brilhante, como se o abismo tivesse cabelos brancos.
33 — ausente —
33 Não há nada igual a ele na terra, pois foi feito para não ter medo de nada;
34 — ausente —
34 afronta tudo o que é elevado, é o rei dos mais orgulhosos animais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.