Jó 41

Studentmållagsbibelen frå 1921 (NORSMB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ingen torer eggja honom; kven kann då mot meg reisa?
1 Poderás pescar com anzol o leviatã ou ligarás a sua língua com a corda?
2 Kven gav meg, so eg gjev att? Under himmeln alt eg eig.
2 Podes pôr uma corda no seu nariz ou com um espinho furarás a sua queixada?
3 Ei eg tegjer um hans lemer, um hans sterke, væne bygnad.
3 Porventura, multiplicará as suas suplicações para contigo? Ou brandamente te falará?
4 Kven hev drege brynja av han, Gjenge inn i duble tanngard?
4 Fará ele concertos contigo, ou o tomarás tu por escravo para sempre?
5 Kven hev opna kjakeporten? Rædsla kring hans tenner ligg.
5 Brincarás com ele, como se fora um passarinho, ou o prenderás para tuas meninas?
6 Sterke er hans skjolde-rader, feste med ei fast forsigling.
6 Os teus companheiros farão dele um banquete, ou o repartirão entre os negociantes?
7 Tett dei ligg innåt kvarandre, ingi luft slepp millom deim.
7 Encherás a sua pele de ganchos, ou a sua cabeça de arpéus de pescadores?
8 Eine skjolden i den andre heng i hop, skilst ikkje åt.
8 Põe a tua mão sobre ele, lembra-te da peleja e nunca mais tal intentarás.
9 Ljos ifrå hans njosing strålar, augo skin som morgonroden.
9 Eis que a sua esperança falhará; porventura, nenhum à sua vista será derribado?
10 Or hans gap skyt brandar fram, gneistar sprutar derifrå.
10 Ninguém há tão atrevido, que a despertá-lo se atreva; quem, pois, é aquele que ousa erguer-se diante de mim?
11 Or hans nasar stig det røyk, liksom eim or kjel som kokar.
11 Quem primeiro me deu, para que eu haja de retribuir- lhe? Pois o que está debaixo de todos os céus é meu.
12 Anden hans set eld på kol, logen ut or gapet stend.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da relação das suas forças, nem da graça da sua compostura.
13 I hans nakke styrken bur, rædsla spring framfor hans åsyn.
13 Quem descobriria a superfície da sua veste? Quem entrará entre as suas queixadas dobradas?
14 Tette sit kjøtvalkarne, støypte fast urikkelg.
14 Quem abriria as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Hjarta hans er hardt som stein, fast som understein i kverni.
15 As suas fortes escamas são excelentíssimas, cada uma fechada como com selo apertado.
16 Kjempor ræddast når han ris, misser både mod og hugs;
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem um assopro passa por entre elas.
17 Sverd vil ikkje bita på, ikkje skot med spjot og pil.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Jarn agtar han liksom strå, kopar nett som fauskeved.
18 Cada um dos seus espirros faz resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 Ei han vik for bogesonen; stein frå slyngja vert som halm,
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 og stridsklubba vert som strå, og han lær åt spjot som susar.
20 Do seu nariz procede fumaça, como de uma panela fervente, ou de uma grande caldeira.
21 Under han er kvasse broddar, spor dei set som treskjeslede.
21 O seu hálito faz acender os carvões; e da sua boca sai chama.
22 Djupet kokar som ei gryta, sjøen som ein salvekjel.
22 No seu pescoço pousa a força; perante ele, até a tristeza salta de prazer.
23 Vegen lyser etter honom, djupet skin som sylverhår.
23 Os músculos da sua carne estão pegados entre si; cada um está firme nele, e nenhum se move.
24 Liken hans på jord ei finst, denne skapning utan ræddhug.
24 O seu coração é firme como uma pedra e firme como a mó de baixo.
25 Han ser ned på alt som høgt er, konge yver alle kaute.»
25 Levantando-se ele, tremem os valentes; em razão dos seus abalos, ficam fora de si.
26 — ausente —
26 Se alguém lhe tocar com a espada, essa não poderá penetrar, nem lança, dardo ou flecha.
27 — ausente —
27 Ele reputa o ferro palha, e o cobre, pau podre.
28 — ausente —
28 A seta o não fará fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 As pedras atiradas são para ele como arestas, e ri-se do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo de si tem conchas pontiagudas; estende-se sobre coisas pontiagudas como na lama.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como quando os unguentos fervem.
32 — ausente —
32 Após ele alumia o caminho; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra, não há coisa que se lhe possa comparar, pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Todo o alto vê; é rei sobre todos os filhos de animais altivos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.