Lamentações 5
Lithuanian (LT) vs NVT
1 Viešpatie, atsimink, kas įvyko. Pažvelk, atkreipk dėmesį į mūsų vargus.
1 Lembra-te, S enhor , do que aconteceu conosco e vê como fomos humilhados!
2 Mūsų paveldas ir namai svetimųjų rankose.
2 Nossa herança foi entregue a estranhos, e nossas casas, a estrangeiros.
3 Mes esame našlaičiai, mūsų motinosnašlės;
3 Somos órfãos e já não temos pai, e nossa mãe ficou viúva.
4 privalome pirkti savo vandenį ir mokėti pinigus už savo malkas.
4 Temos de pagar pela água que bebemos, e até a lenha nos custa caro.
5 Mus vargina sunkiais darbais ir pavargus neleidžia atsikvėpti.
5 Os que nos perseguem estão bem perto; estamos exaustos, mas não nos deixam descansar.
6 Prašėme pagalbos egiptiečių ir asirų, kad bent duonos gautume.
6 Ao Egito e à Assíria nos sujeitamos, para conseguir alimento e sobreviver.
7 Mūsų tėvai nusikalto, o mes turime nešti jų kaltę.
7 Nossos antepassados pecaram e já morreram, e nós recebemos o castigo que eles mereciam.
8 Vergai viešpatauja mums, ir niekas negali mūsų išvaduoti iš jų rankos.
8 Escravos se tornaram nossos senhores; não restou ninguém para nos resgatar.
9 Bijodami kardo dykumoje, mes parsigabenome duonos.
9 Arriscamos a vida à procura de alimento, pois a violência tomou conta do deserto.
10 Mūsų oda pajuodusi kaip krosnis nuo siaučiančio bado.
10 A fome nos escureceu a pele, como se tivesse sido queimada no forno.
11 Moterys ir mergaitės prievartaujamos Sione ir Judo miestuose.
11 As mulheres de Sião e as moças das cidades de Judá são violentadas por nossos inimigos.
12 Kunigaikščius jie pakorė, o vyresniųjų negerbia.
12 Os príncipes são pendurados pelas mãos, os idosos são tratados com desprezo.
13 Jauni vyrai verčiami girnomis malti, vaikai klumpa po sunkiomis naštomis.
13 Os rapazes são levados para trabalhar nos moinhos, os meninos cambaleiam sob os pesados fardos de lenha.
14 Vyresnieji nebesirodo prie miesto vartų, ir vaikai nebesusirenka žaisti.
14 As autoridades não se sentam mais à porta das cidades, os rapazes não tocam mais música.
15 Mūsų širdies džiaugsmas dingo, žaidimai virto liūdesiu.
15 A alegria desapareceu de nosso coração, nossas danças se transformaram em pranto.
16 Karūna nuo galvos nukrito. Vargas mums, nes mes nusikaltome.
16 A coroa caiu de nossa cabeça; que aflição por causa de nosso pecado!
17 Todėl mūsų širdis alpsta, akys aptemo.
17 Nosso coração desfalece, nossos olhos se embaçaram de lágrimas,
18 Siono kalnas apleistas, lapės gyvena jame.
18 pois o monte Sião está desolado; tornou-se morada de chacais.
19 Bet Tu, Viešpatie, pasilieki per amžius. Tavo sostas lieka kartų kartoms.
19 Mas tu, S enhor , reinas eternamente! Teu trono permanece de geração em geração.
20 Kodėl Tu mus taip ilgai užmiršai ir palikai?
20 Por que continuas a te esquecer de nós? Por que nos abandonaste por tanto tempo?
21 Viešpatie, sugrąžink mus pas save, ir mes sugrįšime. Atnaujink mus kaip anomis dienomis!
21 Restaura-nos, S enhor , e faze-nos voltar para ti! Devolve-nos a alegria que tínhamos antes!
22 Argi Tu mus visiškai atstūmei ir rūstausi amžinai?
22 Ou será que nos rejeitaste completamente? Ainda estás irado conosco?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.