Lamentações 3
Муқеддес Калам (кирил йезиқ) (UIGCYR) vs ARA
1 |א| (Аләф) Мән униң ғәзәп тайиғини йәп җәбир-зулум көргән адәмдурмән.
1 Eu sou o homem que viu a aflição pela vara do furor de Deus.
2 Мени У һайдивәтти,
2 Ele me levou e me fez andar em trevas e não na luz.
3 Бәрһәқ, У күн бойи қолини маңа қайта-қайта һуҗум қилдурди;
3 Deveras ele volveu contra mim a mão, de contínuo, todo o dia.
4 |ב| (Бәт) Әтлиримни вә терилиримни қақшал қиливәтти,
4 Fez envelhecer a minha carne e a minha pele, despedaçou os meus ossos.
5 У маңа муһасирә қурди,
5 Edificou contra mim e me cercou de veneno e de dor.
6 У мени өлгили узун болғанлардәк қап қараңғу җайларда турушқа мәҗбур қилди.
6 Fez-me habitar em lugares tenebrosos, como os que estão mortos para sempre.
7 |ג| (Гимәл) У мени чиқалмайдиған қилип читлап қоршивалди;
7 Cercou-me de um muro, e já não posso sair; agravou-me com grilhões de bronze.
8 Мән вақирап нида қилсамму,
8 Ainda quando clamo e grito, ele não admite a minha oração.
9 У йоллиримни җипсилашқан таш там билән тосувалди,
9 Fechou os meus caminhos com pedras lavradas, fez tortuosas as minhas veredas.
10 |ד| (Даләт) У маңа пайлап ятқан ейиқтәк,
10 Fez-se-me como urso à espreita, um leão de emboscada.
11 Мени йоллиримдин бурап титма-титма қилди;
11 Desviou os meus caminhos e me fez em pedaços; deixou-me assolado.
12 У оқясини керип,
12 Entesou o seu arco e me pôs como alvo à flecha.
13 |ה| (Хе) Оқденидики оқларни бөрәклиримгә санҗитқузди.
13 Fez que me entrassem no coração as flechas da sua aljava.
14 Мән өз хәлқимгә рәсва объекти,
14 Fui feito objeto de escárnio para todo o meu povo e a sua canção, todo o dia.
15 У маңа зәрдабни тойғичә жутқузуп,
15 Fartou-me de amarguras, saciou-me de absinto.
16 |ו| (Вав) У чишлиримни шеғил ташлар билән чеқивәтти,
16 Fez-me quebrar com pedrinhas de areia os meus dentes, cobriu-me de cinza.
17 Җеним тинич-хатирҗәмликтин жирақлаштурулди;
17 Afastou a paz de minha alma; esqueci-me do bem.
18 Мән: «Дәрманим қалмиди, Пәрвәрдигардин үмүтүм қалмиди» — дедим.
18 Então, disse eu: já pereceu a minha glória, como também a minha esperança no
19 |ז| (Заин) Мениң хар қилинғанлиримни, сәргәрдан болғанлиримни,
19 Lembra-te da minha aflição e do meu pranto, do absinto e do veneno.
20 Җеним буларни һәрдайим әсләватиду,
20 Minha alma, continuamente, os recorda e se abate dentro de mim.
21 Лекин шуни көңлүмгә кәлтүрүп әсләймәнки,
21 Quero trazer à memória o que me pode dar esperança.
22 |ח| (Хәт) Мана, Пәрвәрдигарниң өзгәрмәс меһриванлиқлири! Шуңа биз түгәшмидуқ;
22 As misericórdias do Senhor são a causa de não sermos consumidos, porque as suas misericórdias não têm fim;
23 Улар һәр сәһәрдә йеңилиниду;
23 renovam-se cada manhã. Grande é a tua fidelidade.
24 Өз-өзүмгә: «Пәрвәрдигар мениң несивәмдур;
24 A minha porção é o Senhor , diz a minha alma; portanto, esperarei nele.
25 |ט| (Тәт) Пәрвәрдигар Өзини күткәнләргә,
25 Bom é o Senhor para os que esperam por ele, para a alma que o busca.
26 Пәрвәрдигарниң ниҗатини күтүш,
26 Bom é aguardar a salvação do Senhor , e isso, em silêncio.
27 Адәмниң яш вақтида боюнтуруқни көтириши яхшидур.
27 Bom é para o homem suportar o jugo na sua mocidade.
28 |י| (Йод) У йеганә болуп сүкүт қилип олтарсун;
28 Assente-se solitário e fique em silêncio; porquanto esse jugo Deus pôs sobre ele;
29 Йүзини топа-тупраққа тәккүзсун,
29 ponha a boca no pó; talvez ainda haja esperança.
30 Мәңзини урғучиға тутуп бәрсун;
30 Dê a face ao que o fere; farte-se de afronta.
31 |כ| (Каф) Чүнки Рәб әбәдил-әбәт инсандин ваз кәчмәйду;
31 O Senhor não rejeitará para sempre;
32 Азар бәргән болсиму,
32 pois, ainda que entristeça a alguém, usará de compaixão segundo a grandeza das suas misericórdias;
33 Чүнки У инсан балилирини хар қилишни яки азаплашни халиған әмәстур.
33 porque não aflige, nem entristece de bom grado os filhos dos homens.
34 |ל| (Ламәд) Йәр йүзидики барлиқ әсирләрни аяқ астида янҗишқа,
34 Pisar debaixo dos pés a todos os presos da terra,
35 Һәммидин Алий Болғучиниң алдида адәмни өз һәққидин мәһрум қилишқа,
35 perverter o direito do homem perante o Altíssimo,
36 Инсанға өз дәвасида увал қилишқа, — Рәб буларниң һәммисигә гувачи әмәсму?
36 subverter ao homem no seu pleito, não o veria o Senhor?
37 |מ| (Мәм) Рәб уни буйрумиған болса,
37 Quem é aquele que diz, e assim acontece, quando o Senhor o não mande?
38 Күлпәтләр болсун, бәхит-саадәт болсун, һәммиси Һәммидин Алий Болғучиниң ағзидин кәлгән әмәсму?
38 Acaso, não procede do Altíssimo tanto o mal como o bem?
39 Әнди тирик бир инсан немә дәп ағриниду,
39 Por que, pois, se queixa o homem vivente? Queixe-se cada um dos seus próprios pecados.
40 |נ| (Нун) Йоллиримизни тәкшүрүп синап биләйли,
40 Esquadrinhemos os nossos caminhos, provemo-los e voltemos para o
41 Қоллиримизни көңлимиз билән биллә әрштики Тәңригә көтирәйли!
41 Levantemos o coração, juntamente com as mãos, para Deus nos céus, dizendo:
42 Биз итаәтсизлик қилип сәндин йүз өридуқ;
42 Nós prevaricamos e fomos rebeldes, e tu não nos perdoaste.
43 |ס| (Самәқ) Сән өзүңни ғәзәп билән қаплап, бизни қоғлидиң;
43 Cobriste-nos de ira e nos perseguiste; e sem piedade nos mataste.
44 Сән Өзүңни булут билән қаплиғансәнки,
44 De nuvens te encobriste para que não passe a nossa oração.
45 Сән бизни хәлиқләр арисида дашқал вә ниҗасәт қилдиң.
45 Como cisco e refugo nos puseste no meio dos povos.
46 |פ| (Пе) Барлиқ дүшмәнлиримиз бизгә қарап ағзини йоған ечип мазақ қилди;
46 Todos os nossos inimigos abriram contra nós a boca.
47 Үстимизгә чүшти алақзадилик вә ора-қапқан,
47 Sobre nós vieram o temor e a cova, a assolação e a ruína.
48 Хәлқимниң қизи набут болғини үчүн,
48 Dos meus olhos se derramam torrentes de águas, por causa da destruição da filha do meu povo.
49 |ע| (Айин) Көзүм яшларни үзүлмәй төкүватиду,
49 Os meus olhos choram, não cessam, e não há descanso,
50 Таки Пәрвәрдигар асманлардин төвәнгә нәзәр селип һалимизға қариғичә.
50 até que o Senhor atenda e veja lá do céu.
51 Мениң көзүм Роһумға азап йәткүзмәктә,
51 Os meus olhos entristecem a minha alma, por causa de todas as filhas da minha cidade.
52 |צ| (Тсадә) Маңа сәвәпсиз дүшмән болғанлар,
52 Caçaram-me, como se eu fosse ave, os que sem motivo são meus inimigos.
53 Улар орида җенимни үзмәкчи болуп,
53 Para me destruírem, lançaram-me na cova e atiraram pedras sobre mim.
54 Сулар бешимдин тешип ақти;
54 Águas correram sobre a minha cabeça; então, disse: estou perdido!
55 |ק| (Коф) Һаңниң түвлиридин намиңни чақирип нида қилдим, и Пәрвәрдигар;
55 Da mais profunda cova, Senhor , invoquei o teu nome.
56 Сән авазимни аңлидиң;
56 Ouviste a minha voz; não escondas o ouvido aos meus lamentos, ao meu clamor.
57 Саңа нида қилған күнидә маңа йеқин кәлдиң,
57 De mim te aproximaste no dia em que te invoquei; disseste: Não temas.
58 |ר| (Рәш) И Рәб, җенимниң дәвасини Өзүң соридиң;
58 Pleiteaste, Senhor, a causa da minha alma, remiste a minha vida.
59 И Пәрвәрдигар, маңа болған уваллиқни көрдүңсән;
59 Viste, Senhor , a injustiça que me fizeram; julga a minha causa.
60 Сән уларниң маңа қилған барлиқ өчмәнликлирини,
60 Viste a sua vingança toda, todos os seus pensamentos contra mim.
61 |ש| (Шийн) И Пәрвәрдигар, уларниң аһанәтлирини,
61 Ouviste as suas afrontas, Senhor , todos os seus pensamentos contra mim;
62 Маңа қарши турғанларниң шивирлашлирини,
62 as acusações dos meus adversários e o seu murmurar contra mim, o dia todo.
63 Олтарғанлирида, турғанлирида уларға қариғайсән!
63 Observa-os quando se assentam e quando se levantam; eu sou objeto da sua canção.
64 |ת| (Тав) Уларниң қоллири қилғанлири бойичә, и Пәрвәрдигар, бешиға җаза яндурғайсән;
64 Tu lhes darás a paga, Senhor , segundo a obra das suas mãos.
65 Уларниң көңүллирини каҗ қилғайсән!
65 Tu lhes darás cegueira de coração, a tua maldição imporás sobre eles.
66 Ғәзәп билән уларни қоғлиғайсән,
66 Na tua ira, os perseguirás, e eles serão eliminados de debaixo dos céus do
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.