Lamentações 5
ใหม่ฉบับภาษาไทย (THANTV) vs ACF
1 โอ พระผู้เป็นเจ้า โปรดระลึกเถิดว่า ได้เกิดอะไรขึ้นกับพวกเรา
1 Lembra-te, SENHOR, do que nos tem sucedido; considera, e olha o nosso opróbrio.
2 แผ่นดินของพวกเรากลายเป็นของคนแปลกหน้าแล้ว
2 A nossa herança passou a estrangeiros, e as nossas casas a forasteiros.
3 พวกเราได้กลายมาเป็นคนกำพร้าพ่อ
3 Órfãos somos sem pai, nossas mães são como viúvas.
4 พวกเราต้องซื้อน้ำดื่ม
4 A nossa água por dinheiro a bebemos, por preço vem a nossa lenha.
5 พวกเราถูกใช้งานด้วยแอกที่สวมคอ
5 Os nossos perseguidores estão sobre os nossos pescoços; estamos cansados, e não temos descanso.
6 พวกเรายอมก้มต่ออียิปต์และอัสซีเรีย
6 Aos egípcios e aos assírios estendemos as mãos, para nos fartarem de pão.
7 บรรพบุรุษของพวกเราทำบาปและเสียชีวิตไปหมดแล้ว
7 Nossos pais pecaram, e já não existem; e nós levamos as suas maldades.
8 บรรดาทาสปกครองเหนือพวกเรา
8 Servos dominam sobre nós; ninguém há que nos livre da sua mão.
9 พวกเราเสี่ยงชีวิตก็เพื่อหาอาหาร
9 Com perigo de nossas vidas trazemos o nosso pão, por causa da espada do deserto.
10 ผิวหนังของพวกเราร้อนเหมือนเตาอบ
10 Nossa pele se queimou como um forno, por causa do ardor da fome.
11 บรรดาผู้หญิงถูกข่มขืนในศิโยน
11 Forçaram as mulheres em Sião, as virgens nas cidades de Judá.
12 บรรดาผู้นำถูกพวกเขาแขวนคอ
12 Os príncipes foram enforcados pelas mãos deles; as faces dos velhos não foram reverenciadas.
13 บรรดาชายหนุ่มถูกบังคับให้ทำงานที่โรงโม่
13 Aos jovens obrigaram a moer, e os meninos caíram debaixo das cargas de lenha.
14 บรรดาผู้สูงอายุเลิกให้คำปรึกษาที่ประตูเมือง
14 Os velhos já não estão mais às portas, os jovens já deixaram a sua música.
15 ความรื่นเริงไม่อยู่ในจิตใจของพวกเราแล้ว
15 Cessou o gozo de nosso coração; converteu-se em lamentação a nossa dança.
16 มงกุฎได้หลุดจากศีรษะของพวกเรา
16 Caiu a coroa da nossa cabeça; ai de nós! porque pecamos.
17 เพราะเหตุนี้ พวกเราจึงระทมใจ
17 Por isso desmaiou o nosso coração; por isso se escureceram os nossos olhos.
18 เพราะภูเขาศิโยนเป็นที่รกร้าง
18 Pelo monte de Sião, que está assolado, andam as raposas.
19 โอ พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ครองบัลลังก์ตลอดกาล
19 Tu, Senhor, permaneces eternamente, e o teu trono subsiste de geração em geração.
20 เหตุใดพระองค์จึงลืมพวกเราเสมอ
20 Por que te esquecerias de nós para sempre? Por que nos desampararias por tanto tempo?
21 โอ พระผู้เป็นเจ้า โปรดนำพวกเรากลับมาหาพระองค์เถิด
21 Converte-nos a ti, Senhor, e seremos convertidos; renova os nossos dias como dantes.
22 นอกจากว่าพระองค์ได้ทอดทิ้งพวกเราโดยสิ้นเชิงเสียแล้ว
22 Mas tu nos rejeitaste totalmente. Tu estás muito enfurecido contra nós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.