Jó 30
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs BKJ
1 “இப்போதோ என்னைவிட இளவயதுள்ளவர்கள் என்னை கேலி செய்கிறார்கள்;
1 Mas agora, aqueles que são mais jovens do que eu estão rindo de mim, cujos pais eu teria recusado deixar com os cães de meu rebanho.
2 வயது முதிர்ந்ததினாலே பெலனற்றுப்போன அவர்கள் கைகளினால் எனக்கு என்ன உதவியிருந்தது.
2 Sim, para onde poderia a força de suas mãos me acrescentar, em quem a idade avançada havia perecido?
3 குறைச்சலினாலும் பசியினாலும் அவர்கள் வாடி,
3 Por necessidade e fome eles estiveram solitários; fugindo para dentro do deserto em tempos passados, assolado e devastado.
4 செடிகளுக்குள் இருக்கிற தழைகளைப் பிடுங்குவார்கள்;
4 Eles cortavam malvas dos arbustos, e raízes de zimbro para lhes alimentar.
5 அவர்கள் மனிதர்களின் நடுவிலிருந்து துரத்தப்பட்டார்கள்;
5 Eles eram expulsos do meio dos homens (e gritavam atrás deles como atrás de um ladrão),
6 அவர்கள் பள்ளத்தாக்குகளின் வெடிப்புகளிலும்,
6 para habitarem nos penhascos dos vales, nas cavernas da terra e nas rochas.
7 செடிகளுக்குள்ளிருந்து கதறி, முட்செடிகளின்கீழ் ஒதுங்கினார்கள்.
7 Entre os arbustos eles zurravam; debaixo das urtigas eles se ajuntavam.
8 அவர்கள் மூடரின் மக்களும், தகுதியில்லாதவரின் பிள்ளைகளும்,
8 Eles eram filhos de tolos, sim, filhos de homens da base; eram mais vis do que a terra.
9 ஆனாலும் இப்போது நான் அவர்களுக்குப் பாட்டும் பழமொழியும் ஆனேன்.
9 E agora eu sou a sua canção, sim, eu sou o seu motivo de riso.
10 என்னை மிகவும் வெறுத்து, எனக்குத் தூரமாகி,
10 Eles me abominam, fogem para longe de mim, e não se poupam em cuspir na minha face.
11 நான் கட்டின கட்டை அவர் அவிழ்த்து,
11 Porque ele soltou meu cordão, e me afligiu, eles também soltaram o freio diante de mim.
12 வலதுபுறத்தில் வாலிபர் எழும்பி, என் கால்களைத் தவறி விழவைத்து,
12 À minha mão direita levanta-se a juventude; eles empurram meus pés para longe, e levantam contra mim os caminhos de sua destruição.
13 என் பாதையைக் கெடுத்து, என் ஆபத்தைப் பெருகச் செய்கிறார்கள்;
13 Eles deterioram o meu caminho; promovem a minha calamidade; eles não têm ajudador.
14 பெரிய வழியை உண்டாக்கி,
14 Eles vieram sobre mim como uma grande destruição de águas; na assolação eles rolaram sobre mim.
15 பயங்கரங்கள் என்மேல் திரும்பிவருகிறது,
15 Terrores vêm sobre mim; eles perseguem minha alma como o vento; e minha prosperidade passou como uma nuvem.
16 ஆகையால் இப்போது என் ஆத்துமா என்னில் சோர்ந்துபோனது;
16 E agora minha alma se derrama sobre mim; os dias de aflição se apoderaram de mim.
17 இரவுநேரத்திலே என் எலும்புகள் துளைக்கப்பட்டு,
17 Meus ossos são perfurados dentro de mim no período da noite, e meus tendões não têm descanso.
18 வியாதியின் கடுமையினால் என் உடை மாறிப்போனது;
18 Pela grande força da minha enfermidade minhas vestes mudaram; elas grudam em mim como a gola da minha túnica.
19 சேற்றிலே தள்ளப்பட்டேன்;
19 Ele me lançou na lama, e eu me tornei como pó e cinzas.
20 தேவனே உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்;
20 Eu clamo a ti, e tu não me ouves; levanto-me, e tu não me consideras.
21 என்மேல் கோபமுள்ளவராக மாறினீர்;
21 Tornaste-te cruel para mim; com tua mão forte tu te opões contra mim.
22 நீர் என்னைத் தூக்கி, என்னைக் காற்றிலே பறக்கவிட்டு,
22 Tu me elevas ao vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e dissolves o meu bem.
23 வாழ்வோர் அனைவருக்கும் குறிக்கப்பட்ட தங்கும் இடமாகிய மரணத்திற்கு என்னை ஒப்புக்கொடுப்பீர் என்று அறிவேன்.
23 Porque eu sei que me levarás à morte, e à casa determinada a todos os viventes.
24 ஆனாலும் நான் எந்த ஒருவனை அவன் ஆபத்திலே தவிக்கவைத்ததும்,
24 Porém ele não estenderá sua mão ao túmulo, ainda que eles clamem na sua destruição.
25 துன்பப்படுகிறவனைப் பார்த்து அவனுக்காக நான் அழாதிருந்ததும்,
25 Não chorei por aquele que estava atribulado; não se afligiu a minha alma pelo pobre?
26 நன்மைக்காகக் காத்திருந்த எனக்குத் தீமை வந்தது;
26 Quando eu procurei pelo bem, o mal veio sobre mim; e quando eu esperei pela luz, vieram trevas.
27 என் உள்ளம் கொதித்து,
27 As minhas entranhas ferveram, e não descansaram; os dias da aflição me impediram.
28 வெயில் படாதிருந்தும், நான் கறுகறுத்து அலைகிறேன்;
28 Saí pranteando sem o sol; levantei-me e clamei na congregação.
29 நான் தீக்கோழிகளுக்குச் சகோதரனும்,
29 Eu sou um irmão para dragões, e companhia para corujas.
30 என் தோல் என்மேல் கறுத்துப்போனது;
30 Minha pele está preta sobre mim, e meus ossos estão queimados pelo calor.
31 என் சுரமண்டலம் புலம்பலாகவும்,
31 A minha harpa também se tornou em pranto, e o meu órgão na voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.