Jó 30
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs ACF
1 “இப்போதோ என்னைவிட இளவயதுள்ளவர்கள் என்னை கேலி செய்கிறார்கள்;
1 Agora, porém, se riem de mim os de menos idade do que eu, cujos pais eu teria desdenhado de pôr com os cães do meu rebanho.
2 வயது முதிர்ந்ததினாலே பெலனற்றுப்போன அவர்கள் கைகளினால் எனக்கு என்ன உதவியிருந்தது.
2 De que também me serviria a força das mãos daqueles, cujo vigor se tinha esgotado?
3 குறைச்சலினாலும் பசியினாலும் அவர்கள் வாடி,
3 De míngua e fome se debilitaram; e recolhiam-se para os lugares secos, tenebrosos, assolados e desertos.
4 செடிகளுக்குள் இருக்கிற தழைகளைப் பிடுங்குவார்கள்;
4 Apanhavam malvas junto aos arbustos, e o seu mantimento eram as raízes dos zimbros.
5 அவர்கள் மனிதர்களின் நடுவிலிருந்து துரத்தப்பட்டார்கள்;
5 Do meio dos homens eram expulsos, e gritavam contra eles, como contra o ladrão;
6 அவர்கள் பள்ளத்தாக்குகளின் வெடிப்புகளிலும்,
6 Para habitarem nos barrancos dos vales, e nas cavernas da terra e das rochas.
7 செடிகளுக்குள்ளிருந்து கதறி, முட்செடிகளின்கீழ் ஒதுங்கினார்கள்.
7 Bramavam entre os arbustos, e ajuntavam-se debaixo das urtigas.
8 அவர்கள் மூடரின் மக்களும், தகுதியில்லாதவரின் பிள்ளைகளும்,
8 Eram filhos de doidos, e filhos de gente sem nome, e da terra foram expulsos.
9 ஆனாலும் இப்போது நான் அவர்களுக்குப் பாட்டும் பழமொழியும் ஆனேன்.
9 Agora, porém, sou a sua canção, e lhes sirvo de provérbio.
10 என்னை மிகவும் வெறுத்து, எனக்குத் தூரமாகி,
10 Abominam-me, e fogem para longe de mim, e no meu rosto não se privam de cuspir.
11 நான் கட்டின கட்டை அவர் அவிழ்த்து,
11 Porque Deus desatou a sua corda, e me oprimiu, por isso sacudiram de si o freio perante o meu rosto.
12 வலதுபுறத்தில் வாலிபர் எழும்பி, என் கால்களைத் தவறி விழவைத்து,
12 À direita se levantam os moços; empurram os meus pés, e preparam contra mim os seus caminhos de destruição.
13 என் பாதையைக் கெடுத்து, என் ஆபத்தைப் பெருகச் செய்கிறார்கள்;
13 Desbaratam-me o caminho; promovem a minha miséria; contra eles não há ajudador.
14 பெரிய வழியை உண்டாக்கி,
14 Vêm contra mim como por uma grande brecha, e revolvem-se entre a assolação.
15 பயங்கரங்கள் என்மேல் திரும்பிவருகிறது,
15 Sobrevieram-me pavores; como vento perseguem a minha honra, e como nuvem passou a minha felicidade.
16 ஆகையால் இப்போது என் ஆத்துமா என்னில் சோர்ந்துபோனது;
16 E agora derrama-se em mim a minha alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.
17 இரவுநேரத்திலே என் எலும்புகள் துளைக்கப்பட்டு,
17 De noite se me traspassam os meus ossos, e os meus nervos não descansam.
18 வியாதியின் கடுமையினால் என் உடை மாறிப்போனது;
18 Pela grandeza do meu mal está desfigurada a minha veste, que, como a gola da minha túnica, me cinge.
19 சேற்றிலே தள்ளப்பட்டேன்;
19 Lançou-me na lama, e fiquei semelhante ao pó e à cinza.
20 தேவனே உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்;
20 Clamo a ti, porém, tu não me respondes; estou em pé, porém, para mim não atentas.
21 என்மேல் கோபமுள்ளவராக மாறினீர்;
21 Tornaste-te cruel contra mim; com a força da tua mão resistes violentamente.
22 நீர் என்னைத் தூக்கி, என்னைக் காற்றிலே பறக்கவிட்டு,
22 Levantas-me sobre o vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e derretes-me o ser.
23 வாழ்வோர் அனைவருக்கும் குறிக்கப்பட்ட தங்கும் இடமாகிய மரணத்திற்கு என்னை ஒப்புக்கொடுப்பீர் என்று அறிவேன்.
23 Porque eu sei que me levarás à morte e à casa do ajuntamento determinada a todos os viventes.
24 ஆனாலும் நான் எந்த ஒருவனை அவன் ஆபத்திலே தவிக்கவைத்ததும்,
24 Porém não estenderá a mão para o túmulo, ainda que eles clamem na sua destruição.
25 துன்பப்படுகிறவனைப் பார்த்து அவனுக்காக நான் அழாதிருந்ததும்,
25 Porventura não chorei sobre aquele que estava aflito, ou não se angustiou a minha alma pelo necessitado?
26 நன்மைக்காகக் காத்திருந்த எனக்குத் தீமை வந்தது;
26 Todavia aguardando eu o bem, então me veio o mal, esperando eu a luz, veio a escuridão.
27 என் உள்ளம் கொதித்து,
27 As minhas entranhas fervem e não estão quietas; os dias da aflição me surpreendem.
28 வெயில் படாதிருந்தும், நான் கறுகறுத்து அலைகிறேன்;
28 Denegrido ando, porém não do sol; levantando-me na congregação, clamo por socorro.
29 நான் தீக்கோழிகளுக்குச் சகோதரனும்,
29 Irmão me fiz dos chacais, e companheiro dos avestruzes.
30 என் தோல் என்மேல் கறுத்துப்போனது;
30 Enegreceu-se a minha pele sobre mim, e os meus ossos estão queimados do calor.
31 என் சுரமண்டலம் புலம்பலாகவும்,
31 A minha harpa se tornou em luto, e o meu órgão em voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.