Jó 14
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs VC
1 “பெண்ணிடத்தில் பிறந்த மனிதன் வாழ்நாள் குறுகினவனும்
1 O homem nascido da mulher vive pouco tempo e é cheio de muitas misérias;
2 அவன் பூவைப்போலப் பூத்துமறைந்து போகிறான்;
2 é como uma flor que germina e logo fenece, uma sombra que foge sem parar.
3 ஆகிலும் இப்படிப்பட்டவன்மேல் நீர் உம்முடைய கண்களைத் திறந்துவைத்து,
3 E é sobre ele que abres os olhos, e o chamas a juízo contigo.
4 அசுத்தமானதிலிருந்து சுத்தமானதைப் பிறக்கவைப்பவன் உண்டோ?
4 Quem fará sair o puro do impuro? Ninguém.
5 அவனுடைய நாட்கள் இவ்வளவுதான் என்று குறிக்கப்பட்டிருப்பதால்,
5 Se seus dias estão contados, se em teu poder está o número dos seus meses, e fixado um limite que ele não ultrapassará,
6 அவன் ஒரு கூலிக்காரனைப்போல தன் நாளின் வேலை முடிந்தது என்று நிம்மதியடையும்வரை அவன் ஓய்ந்திருக்க உமது பார்வையை அவனைவிட்டு விலக்கும்.
6 afasta dele os teus olhos; deixa-o até que acabe o seu dia como um trabalhador.
7 ஒரு மரத்தைக்குறித்தாவது நம்பிக்கையுண்டு;
7 Para uma árvore, há esperança; cortada, pode reverdecer, e os seus ramos brotam.
8 அதின் வேர் தரையிலே பழையதாகி,
8 Quando sua raiz tiver envelhecido na terra, e seu tronco estiver morto no solo,
9 தண்ணீரின் வாசனையினால் அது துளிர்த்து,
9 ao contato com a água, tornar-se-á verde de novo, e distenderá ramos como uma jovem planta.
10 மனிதனோவென்றால் இறந்தபின் ஒழிந்துபோகிறான்,
10 Mas quando o homem morre, fica estendido; o mortal expira; onde está ele?
11 தண்ணீர் ஏரியிலிருந்து வடிந்து,
11 As águas correm do lago, o rio se esgota e seca;
12 மனிதன் படுத்துக்கிடக்கிறான்,
12 assim o homem se deita para não mais levantar. Durante toda a duração dos céus, ele não despertará; jamais sairá de seu sono.
13 நீர் என்னைப் பாதாளத்தில் ஒளித்து,
13 Se, pelo menos, me escondesses na região dos mortos, ao abrigo, até que tua cólera tivesse passado, se me fixasses um limite em que te lembrasses de mim!
14 மனிதன் இறந்தபின் பிழைப்பானோ?
14 Se um homem, uma vez morto, pudesse reviver! Todo o tempo de meu combate eu esperaria até que me viessem soerguer,
15 என்னைக் கூப்பிடும், அப்பொழுது நான் உமக்கு பதில் சொல்லுவேன்;
15 tu me chamarias e eu te responderia; estenderias a tua destra para a obra de tuas mãos.
16 இப்பொழுது என் நடைகளை எண்ணுகிறீர்;
16 Mas agora contas os meus passos, e observas todos os meus pecados;
17 என் மீறுதல் ஒரே கட்டாகக் கட்டப்பட்டு
17 tu selaste como num saco os meus crimes, puseste um sinal sobre minhas iniqüidades.
18 மலைகளெல்லாம் விழுந்து கரைந்துபோகும்;
18 Mas a montanha acaba por cair, e o rochedo desmorona longe de seu lugar;
19 தண்ணீர் கற்களைக் குடையும்;
19 as águas escavam a pedra, o aluvião leva a terra móvel; assim aniquilas a esperança do homem.
20 நீர் என்றைக்கும் அவனைப் பலமாக நெருக்குகிறதினால் அவன் போய்விடுகிறான்;
20 Tu o pões por terra; ele se vai embora para sempre; tu o desfiguras e o mandas embora.
21 அவனுடைய பிள்ளைகள் கனமடைந்தாலும் அவன் உணரமாட்டான்;
21 Estejam os seus filhos honrados, ele o ignora; sejam eles humilhados, não faz caso.
22 அவனுடைய உடல் அவனிலிருக்கும்வரை அதற்கு வியாதியிருக்கும்;
22 É somente por ele que sua carne sofre; sua alma só se lamenta por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.