Jó 14
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs NVT
1 “பெண்ணிடத்தில் பிறந்த மனிதன் வாழ்நாள் குறுகினவனும்
1 “Como é frágil o ser humano! Sua vida é breve e cheia de aflições.
2 அவன் பூவைப்போலப் பூத்துமறைந்து போகிறான்;
2 Como uma flor, nasce e depois murcha; como uma sombra passageira, some depressa.
3 ஆகிலும் இப்படிப்பட்டவன்மேல் நீர் உம்முடைய கண்களைத் திறந்துவைத்து,
3 É preciso que vigies uma criatura tão frágil e exijas que te preste contas?
4 அசுத்தமானதிலிருந்து சுத்தமானதைப் பிறக்கவைப்பவன் உண்டோ?
4 Quem pode extrair pureza de algo impuro? Ninguém!
5 அவனுடைய நாட்கள் இவ்வளவுதான் என்று குறிக்கப்பட்டிருப்பதால்,
5 Estabeleceste a extensão de nossa vida; sabes quantos meses viveremos, e não recebemos nem um dia a mais.
6 அவன் ஒரு கூலிக்காரனைப்போல தன் நாளின் வேலை முடிந்தது என்று நிம்மதியடையும்வரை அவன் ஓய்ந்திருக்க உமது பார்வையை அவனைவிட்டு விலக்கும்.
6 Portanto, dá-nos sossego, deixa-nos descansar! Somos como trabalhadores braçais; permite que terminemos nosso trabalho em paz.
7 ஒரு மரத்தைக்குறித்தாவது நம்பிக்கையுண்டு;
7 “Até mesmo uma árvore tem mais esperança, pois, se for cortada, voltará a brotar e dar novos ramos.
8 அதின் வேர் தரையிலே பழையதாகி,
8 Ainda que as raízes tenham envelhecido na terra e o tronco esteja podre,
9 தண்ணீரின் வாசனையினால் அது துளிர்த்து,
9 com o cheiro da água, voltará a brotar e dar ramos, como uma planta nova.
10 மனிதனோவென்றால் இறந்தபின் ஒழிந்துபோகிறான்,
10 “Mas, quando as pessoas morrem, perdem as forças; dão o último suspiro e, depois, onde estão?
11 தண்ணீர் ஏரியிலிருந்து வடிந்து,
11 Como a água evapora do lago e o rio desaparece na seca,
12 மனிதன் படுத்துக்கிடக்கிறான்,
12 são colocadas no túmulo e não voltam a se levantar. Até que os céus deixem de existir, não acordarão; não serão despertadas de seu sono.
13 நீர் என்னைப் பாதாளத்தில் ஒளித்து,
13 “Quem dera tu me escondesses na sepultura e me esquecesses ali até tua ira passar! Quem dera me desses um tempo de descanso, para que só então te lembrasses de mim!
14 மனிதன் இறந்தபின் பிழைப்பானோ?
14 Podem os mortos voltar a viver? Assim eu teria esperança durante todos os meus anos de luta e aguardaria a libertação que a morte traz.
15 என்னைக் கூப்பிடும், அப்பொழுது நான் உமக்கு பதில் சொல்லுவேன்;
15 Tu chamarias, e eu responderia; tu ansiarias por mim, a obra de tuas mãos.
16 இப்பொழுது என் நடைகளை எண்ணுகிறீர்;
16 Assim, tu protegerias meus passos, em vez de vigiares meus pecados.
17 என் மீறுதல் ஒரே கட்டாகக் கட்டப்பட்டு
17 Meus pecados seriam fechados num saco, e tu cobririas minha culpa.
18 மலைகளெல்லாம் விழுந்து கரைந்துபோகும்;
18 “Em vez disso, assim como os montes desmoronam e as rochas caem de onde estão,
19 தண்ணீர் கற்களைக் குடையும்;
19 como a água desgasta as pedras e as enchentes arrastam a terra, tu destróis a esperança do ser humano.
20 நீர் என்றைக்கும் அவனைப் பலமாக நெருக்குகிறதினால் அவன் போய்விடுகிறான்;
20 Tu prevaleces sempre sobre ele, e ele se vai; tu o desfiguras na morte e o mandas embora.
21 அவனுடைய பிள்ளைகள் கனமடைந்தாலும் அவன் உணரமாட்டான்;
21 Não sabe se os filhos crescerão com honra ou afundarão no esquecimento.
22 அவனுடைய உடல் அவனிலிருக்கும்வரை அதற்கு வியாதியிருக்கும்;
22 Ele sofre sua própria dor e lamenta apenas por si mesmo”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.