Jó 14
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs NTLH
1 “பெண்ணிடத்தில் பிறந்த மனிதன் வாழ்நாள் குறுகினவனும்
1 “Todos somos fracos desde o nascimento; a nossa vida é curta e muito agitada.
2 அவன் பூவைப்போலப் பூத்துமறைந்து போகிறான்;
2 O ser humano é como a flor que se abre e logo murcha; como uma sombra ele passa e desaparece.
3 ஆகிலும் இப்படிப்பட்டவன்மேல் நீர் உம்முடைய கண்களைத் திறந்துவைத்து,
3 Nada somos; então por que nos dás atenção? E quem sou eu para que me leves ao tribunal?
4 அசுத்தமானதிலிருந்து சுத்தமானதைப் பிறக்கவைப்பவன் உண்டோ?
4 O ser humano, que é impuro, nunca produz nada que seja puro.
5 அவனுடைய நாட்கள் இவ்வளவுதான் என்று குறிக்கப்பட்டிருப்பதால்,
5 Tu já marcaste quantos meses e dias cada um vai viver; isso está resolvido, e ninguém pode mudar.
6 அவன் ஒரு கூலிக்காரனைப்போல தன் நாளின் வேலை முடிந்தது என்று நிம்மதியடையும்வரை அவன் ஓய்ந்திருக்க உமது பார்வையை அவனைவிட்டு விலக்கும்.
6 Para de olhar para nós e deixa-nos em paz, até que o nosso dia chegue ao fim, como chega ao fim o dia de um trabalhador.
7 ஒரு மரத்தைக்குறித்தாவது நம்பிக்கையுண்டு;
7 “Para uma árvore há esperança; se for cortada, brota de novo e torna a viver.
8 அதின் வேர் தரையிலே பழையதாகி,
8 Mesmo que as suas raízes envelheçam, e o seu toco morra na terra,
9 தண்ணீரின் வாசனையினால் அது துளிர்த்து,
9 basta um pouco de água, e ela brota, soltando galhos como uma planta nova.
10 மனிதனோவென்றால் இறந்தபின் ஒழிந்துபோகிறான்,
10 Mas, quando alguém morre, está acabado; depois de entregar a alma, para onde vai?
11 தண்ணீர் ஏரியிலிருந்து வடிந்து,
11 “Como lagoas que secam, como rios que deixam de correr,
12 மனிதன் படுத்துக்கிடக்கிறான்,
12 assim, enquanto o céu existir, todos vamos morrer. Vamos dormir o sono da morte, para nunca mais levantar.
13 நீர் என்னைப் பாதாளத்தில் ஒளித்து,
13 “Ah! Se tu me pusesses no mundo dos mortos e ali me escondesses até que a tua e então marcasses um prazo para lembrares de mim!
14 மனிதன் இறந்தபின் பிழைப்பானோ?
14 Mas será que alguém tornará a viver depois de ter morrido? Eu, porém, esperarei por melhores tempos, até que as minhas lutas acabem.
15 என்னைக் கூப்பிடும், அப்பொழுது நான் உமக்கு பதில் சொல்லுவேன்;
15 Então me chamarás, e eu responderei; e tu ficarás contente comigo, pois me criaste.
16 இப்பொழுது என் நடைகளை எண்ணுகிறீர்;
16 Cuidarás para que eu não erre, em vez de ficares espiando para me veres pecar.
17 என் மீறுதல் ஒரே கட்டாகக் கட்டப்பட்டு
17 Esquecerás os meus pecados e apagarás os meus erros.
18 மலைகளெல்லாம் விழுந்து கரைந்துபோகும்;
18 “Mas assim como as montanhas vão se desmoronando, e as rochas saem dos seus lugares;
19 தண்ணீர் கற்களைக் குடையும்;
19 e assim como as águas escavam as pedras, e as correntezas levam a terra, assim tu acabas com a esperança do ser humano.
20 நீர் என்றைக்கும் அவனைப் பலமாக நெருக்குகிறதினால் அவன் போய்விடுகிறான்;
20 Tu o derrotas, ele se vai para sempre, e mudas a sua aparência quando o despedes deste mundo.
21 அவனுடைய பிள்ளைகள் கனமடைந்தாலும் அவன் உணரமாட்டான்;
21 Se os seus filhos recebem homenagens, ele não fica sabendo e, se caem na desgraça, ele não tem notícia.
22 அவனுடைய உடல் அவனிலிருக்கும்வரை அதற்கு வியாதியிருக்கும்;
22 Ele sente apenas as dores do seu próprio corpo e a agonia do seu espírito.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.