Jó 14
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs NAA
1 “பெண்ணிடத்தில் பிறந்த மனிதன் வாழ்நாள் குறுகினவனும்
1 “O ser humano, nascido de mulher, vive breve tempo, cheio de inquietação.
2 அவன் பூவைப்போலப் பூத்துமறைந்து போகிறான்;
2 Nasce como a flor e murcha; foge como a sombra e não permanece.
3 ஆகிலும் இப்படிப்பட்டவன்மேல் நீர் உம்முடைய கண்களைத் திறந்துவைத்து,
3 Sobre ele abres os teus olhos? E me fazes entrar em juízo contigo?
4 அசுத்தமானதிலிருந்து சுத்தமானதைப் பிறக்கவைப்பவன் உண்டோ?
4 Quem poderá tirar coisa pura daquilo que é impuro? Ninguém!
5 அவனுடைய நாட்கள் இவ்வளவுதான் என்று குறிக்கப்பட்டிருப்பதால்,
5 Visto que os dias do ser humano estão contados, o número dos seus meses está nas tuas mãos; traçaste limites além dos quais não passará.
6 அவன் ஒரு கூலிக்காரனைப்போல தன் நாளின் வேலை முடிந்தது என்று நிம்மதியடையும்வரை அவன் ஓய்ந்திருக்க உமது பார்வையை அவனைவிட்டு விலக்கும்.
6 Desvia dele o teu olhar, para que tenha repouso, até que, como o trabalhador, tenha prazer no seu dia.”
7 ஒரு மரத்தைக்குறித்தாவது நம்பிக்கையுண்டு;
7 “Porque há esperança para a árvore, pois, mesmo cortada, voltará a brotar, e não cessarão os seus rebentos.
8 அதின் வேர் தரையிலே பழையதாகி,
8 Se as suas raízes envelhecerem na terra, e o seu tronco morrer no chão,
9 தண்ணீரின் வாசனையினால் அது துளிர்த்து,
9 ao cheiro das águas brotará e dará ramos como a planta nova.
10 மனிதனோவென்றால் இறந்தபின் ஒழிந்துபோகிறான்,
10 Mas, se alguém morre, fica prostrado; o ser humano expira e para onde vai?”
11 தண்ணீர் ஏரியிலிருந்து வடிந்து,
11 “Como as águas do lago evaporam, e o rio se esgota e seca,
12 மனிதன் படுத்துக்கிடக்கிறான்,
12 assim o ser humano se deita e não se levanta; enquanto existirem os céus, não acordará, nem será despertado do seu sono.”
13 நீர் என்னைப் பாதாளத்தில் ஒளித்து,
13 “Quem dera me escondesses na sepultura e me ocultasses até que a tua ira passasse! Quem dera me fixasses um prazo e depois te lembrasses de mim!
14 மனிதன் இறந்தபின் பிழைப்பானோ?
14 Quando alguém morre, será que volta a viver? Todos os dias da minha luta esperaria, até que viesse a minha mudança.
15 என்னைக் கூப்பிடும், அப்பொழுது நான் உமக்கு பதில் சொல்லுவேன்;
15 Tu me chamarias, e eu te responderia; terias saudades da obra das tuas mãos;
16 இப்பொழுது என் நடைகளை எண்ணுகிறீர்;
16 e até contarias os meus passos e não levarias em conta os meus pecados.
17 என் மீறுதல் ஒரே கட்டாகக் கட்டப்பட்டு
17 A minha transgressão estaria selada num saco, e terias encoberto as minhas iniquidades.”
18 மலைகளெல்லாம் விழுந்து கரைந்துபோகும்;
18 “Mas como o monte que desmorona e se desfaz, e a rocha que se move do seu lugar,
19 தண்ணீர் கற்களைக் குடையும்;
19 como as águas gastam as pedras, e as cheias levam o pó da terra, assim destróis a esperança humana.
20 நீர் என்றைக்கும் அவனைப் பலமாக நெருக்குகிறதினால் அவன் போய்விடுகிறான்;
20 Tu prevaleces para sempre contra o ser humano, e ele passa; mudas o semblante dele e o despedes.
21 அவனுடைய பிள்ளைகள் கனமடைந்தாலும் அவன் உணரமாட்டான்;
21 Os seus filhos recebem honras, e ele não sabe; são humilhados, e ele não percebe.
22 அவனுடைய உடல் அவனிலிருக்கும்வரை அதற்கு வியாதியிருக்கும்;
22 Ele sente as dores apenas de seu próprio corpo, e a sua alma lamenta apenas por si mesma.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.