Jó 14
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs ARIB
1 “பெண்ணிடத்தில் பிறந்த மனிதன் வாழ்நாள் குறுகினவனும்
1 O homem, nascido da mulher, é de poucos dias e cheio de inquietação.
2 அவன் பூவைப்போலப் பூத்துமறைந்து போகிறான்;
2 Nasce como a flor, e murcha; foge também como a sombra, e não permanece.
3 ஆகிலும் இப்படிப்பட்டவன்மேல் நீர் உம்முடைய கண்களைத் திறந்துவைத்து,
3 Sobre esse tal abres os teus olhos, e a mim me fazes entrar em juízo contigo?
4 அசுத்தமானதிலிருந்து சுத்தமானதைப் பிறக்கவைப்பவன் உண்டோ?
4 Quem do imundo tirará o puro? Ninguém.
5 அவனுடைய நாட்கள் இவ்வளவுதான் என்று குறிக்கப்பட்டிருப்பதால்,
5 Visto que os seus dias estão determinados, contigo está o número dos seus meses; tu lhe puseste limites, e ele não poderá passar além deles.
6 அவன் ஒரு கூலிக்காரனைப்போல தன் நாளின் வேலை முடிந்தது என்று நிம்மதியடையும்வரை அவன் ஓய்ந்திருக்க உமது பார்வையை அவனைவிட்டு விலக்கும்.
6 Desvia dele o teu rosto, para que ele descanse e, como o jornaleiro, tenha contentamento no seu dia.
7 ஒரு மரத்தைக்குறித்தாவது நம்பிக்கையுண்டு;
7 Porque há esperança para a árvore, que, se for cortada, ainda torne a brotar, e que não cessem os seus renovos.
8 அதின் வேர் தரையிலே பழையதாகி,
8 Ainda que envelheça a sua raiz na terra, e morra o seu tronco no pó,
9 தண்ணீரின் வாசனையினால் அது துளிர்த்து,
9 contudo ao cheiro das águas brotará, e lançará ramos como uma planta nova.
10 மனிதனோவென்றால் இறந்தபின் ஒழிந்துபோகிறான்,
10 O homem, porém, morre e se desfaz; sim, rende o homem o espírito, e então onde está?
11 தண்ணீர் ஏரியிலிருந்து வடிந்து,
11 Como as águas se retiram de um lago, e um rio se esgota e seca,
12 மனிதன் படுத்துக்கிடக்கிறான்,
12 assim o homem se deita, e não se levanta; até que não haja mais céus não acordará nem será despertado de seu sono.
13 நீர் என்னைப் பாதாளத்தில் ஒளித்து,
13 Oxalá me escondesses no Seol, e me ocultasses até que a tua ira tenha passado; que me determinasses um tempo, e te lembrasses de mim!
14 மனிதன் இறந்தபின் பிழைப்பானோ?
14 Morrendo o homem, acaso tornará a viver? Todos os dias da minha lida esperaria eu, até que viesse a minha mudança.
15 என்னைக் கூப்பிடும், அப்பொழுது நான் உமக்கு பதில் சொல்லுவேன்;
15 Chamar-me-ias, e eu te responderia; almejarias a obra de tuas mãos.
16 இப்பொழுது என் நடைகளை எண்ணுகிறீர்;
16 Então contarias os meus passos; não estarias a vigiar sobre o meu pecado;
17 என் மீறுதல் ஒரே கட்டாகக் கட்டப்பட்டு
17 a minha transgressão estaria selada num saco, e ocultarias a minha iniqüidade.
18 மலைகளெல்லாம் விழுந்து கரைந்துபோகும்;
18 Mas, na verdade, a montanha cai e se desfaz, e a rocha se remove do seu lugar.
19 தண்ணீர் கற்களைக் குடையும்;
19 As águas gastam as pedras; as enchentes arrebatam o solo; assim tu fazes perecer a esperança do homem.
20 நீர் என்றைக்கும் அவனைப் பலமாக நெருக்குகிறதினால் அவன் போய்விடுகிறான்;
20 Prevaleces para sempre contra ele, e ele passa; mudas o seu rosto e o despedes.
21 அவனுடைய பிள்ளைகள் கனமடைந்தாலும் அவன் உணரமாட்டான்;
21 Os seus filhos recebem honras, sem que ele o saiba; são humilhados sem que ele o perceba.
22 அவனுடைய உடல் அவனிலிருக்கும்வரை அதற்கு வியாதியிருக்கும்;
22 Sente as dores do seu próprio corpo somente, e só por si mesmo lamenta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.