Jó 41
Swedish 1917 Version (SVD) vs BKJ
1 Så oförvägen är ingen, att han törs reta denne. Vem vågar då sätta sig upp mot mig själv?
1 Podes tu fisgar o leviatã com um anzol? Ou sua língua com um cordão que tu deixas cair?
2 Vem har först givit mig något, som jag alltså bör betala igen? Mitt är ju allt vad som finnes under himmelen.
2 Podes pôr um anzol no seu nariz, ou furar sua mandíbula com um espinho?
3 Jag vill ej höra upp att tala om hans lemmar, om huru väldig han är, och huru härligt han är danad.
3 Fará ele muitas súplicas a ti? Falará ele palavras suaves a ti?
4 Vem mäktar rycka av honom hans pansar? Vem vågar sig in mellan hans käkars par?
4 Fará ele um pacto contigo, ou o tomarás tu por servo para sempre?
5 Hans gaps dörrar, vem vill öppna dem? Runtom hans tänder bor ju förskräckelse.
5 Brincarás com ele como com um pássaro, ou o prenderás por causa de tuas donzelas?
6 Stolta sitta på honom sköldarnas rader; hopslutna äro de med fast försegling.
6 Farão teus companheiros um banquete com ele, ou o repartirão entre os mercadores?
7 Tätt fogar sig den ena intill den andra, icke en vindfläkt tränger in mellan dem.
7 Podes tu encher sua pele com ganchos, ou a sua cabeça com arpões de pescadores?
8 Var och en håller ihop med den nästa, de gripa in i varandra och skiljas ej åt.
8 Põe a tua mão sobre ele, lembra-te da batalha, e não o faças mais.
9 När han fnyser, strålar det av ljus; hans blickar äro såsom morgonrodnadens ögonbryn.
9 Eis que a esperança dele é vã, não será alguém humilhado só de vê-lo?
10 Bloss fara ut ur hans gap, eldgnistor springa fram därur.
10 Ninguém é tão feroz que ouse atiçá-lo; quem, então, é capaz de ficar de pé diante de mim?
11 Från hans näsborrar utgår rök såsom ur en sjudande panna på bränslet.
11 Quem me precedeu para que eu devesse retribuí-lo? O que quer que esteja debaixo de todo o céu é meu.
12 Hans andedräkt framgnistrar eldkol, och lågor bryta fram ur hans gap.
12 Eu não esconderei suas partes, nem seu poder, nem sua graciosa proporção.
13 På hans hals har kraften sin boning, och framför honom stapplar försagdhet.
13 Quem pode descobrir a face de sua vestimenta? Ou quem pode ir a ele com sua rédea dobrada?
14 Själva det veka på hans buk är ett stadigt fogverk, det sitter orubbligt, såsom gjutet på honom.
14 Quem pode abrir as portas da sua face? Seus dentes são terríveis ao redor.
15 Hans hjärta är fast såsom sten, fast såsom bottenstenen i kvarnen.
15 Suas escamas são seu orgulho, fechadas juntamente como por um selo apertado.
16 När han reser sig, bäva hjältar, av ångest mista de all sans.
16 Uma é tão próxima à outra, que nem o ar consegue passar entre elas.
17 Angripes han med ett svärd, så håller det ej stånd, ej heller spjut eller pil eller pansar.
17 Elas se ligam umas às outras, ficam juntas, de maneira que não podem ser separadas.
18 Han aktar järn såsom halm och koppar såsom murket trä.
18 Através de suas necessidades uma luz brilha, e seus olhos são como as pálpebras da manhã.
19 Bågskott skrämma honom ej bort, slungstenar förvandlas för honom till strå;
19 Da sua boca saem tochas, e centelhas de fogo escapam.
20 ja, stridsklubbor aktar han såsom strå, han ler åt rasslet av lansar.
20 Das suas narinas sai fumaça, como saem de uma panela fervente, ou de um caldeirão.
21 På sin buk bär han skarpa eggar, spår såsom av en tröskvagn ristar han i dyn.
21 O seu fôlego acende os carvões; e uma chama sai de sua boca.
22 Han gör djupet sjudande som en gryta, likt en salvokokares kittel förvandlar han vattnet.
22 No seu pescoço permanece a força; e a tristeza se transforma em alegria diante dele.
23 Bakom honom strålar vägen av ljus, djupet synes bära silverhår.
23 Os flocos de sua carne estão juntos; são firmes neles mesmos; eles não podem ser movidos.
24 Ja, på jorden finnes intet som är honom likt, otillgänglig för fruktan skapades han.
24 O seu coração é firme como uma pedra; sim, duro como um pedaço da mó inferior.
25 På allt vad högt är ser han med förakt, konung är han över alla stolta vilddjur.
25 Quando ele se levanta, os poderosos temem; por causa de rupturas eles se purificam.
26 — ausente —
26 A espada daquele que lhe tocar não consegue impedi-lo; nem a lança, nem o dardo, nem a malha de ferro.
27 — ausente —
27 Ele considera o ferro como palha, e o bronze como pau podre.
28 — ausente —
28 A flecha não pode fazê-lo fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 Os bengalões são contados como restolho; ele ri do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Pedras afiadas estão debaixo dele; ele espalha coisas pontudas e afiadas sobre a lama.
31 — ausente —
31 Ele faz o abismo ferver como uma panela; ele faz o mar como uma panela de unguento.
32 — ausente —
32 Ele faz brilhar um caminho após si; alguém até pensaria que o abismo ficou grisalho.
33 — ausente —
33 Sobre a terra não há o que se lhe compare, que tenha sido criado sem medo.
34 — ausente —
34 Ele contempla todas as coisas altivas; ele é um rei sobre todos os filhos do orgulho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.