Mateus 22
srp1868 (SRP1868) vs ACF
1 И одговарајући Исус опет рече им у причама говорећи:
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 Царство је небеско као човек цар који начини свадбу сину свом.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 И посла слуге своје да зову званице на свадбу; и не хтеше доћи.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Опет посла друге слуге говорећи: Кажите званицама: Ево сам обед свој уготовио, и јунци моји и храњеници поклани су, и све је готово; дођите на свадбу.
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 А они не маривши отидоше овај у поље своје, а овај к трговини својој.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 А остали ухватише слуге његове, изружише их, и побише их.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 А кад то чу цар онај, разгневи се и пославши војску своју погуби крвнике оне, и град њихов запали.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Тада рече слугама својим: Свадба је дакле готова, а званице не бише достојне.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Идите дакле на раскршће и кога год нађете, дозовите на свадбу.
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 И изишавши слуге оне на раскршћа сабраше све које нађоше, зле и добре; и столови напунише се гостију.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 Изашавши пак цар да види госте угледа онде човека необученог у свадбено рухо.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 И рече му: Пријатељу! Како си дошао амо без свадбеног руха? А он оћуте.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Тада рече цар слугама: Свежите му руке и ноге, па га узмите те баците у таму најкрајњу; онде ће бити плач и шкргут зуба.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Јер су многи звани, али је мало избраних.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Тада отидоше фарисеји и начинише веће како би Га ухватили у речи.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 И послаше к Њему ученике своје с Иродовцима, те рекоше: Учитељу! Знамо да си истинит, и путу Божјем заиста учиш, и не мариш ни за кога, јер не гледаш ко је ко.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Кажи нам дакле шта мислиш ти? Треба ли дати харач ћесару или не?
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Разумевши Исус лукавство њихово рече: Што ме кушате, лицемери?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Покажите ми новац харачки. А они донесоше Му новац.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 И рече им: Чији је образ овај и натпис?
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 И рекоше Му: Ћесарев. Тада рече им: Подајте дакле ћесарево ћесару, и Божје Богу.
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 И чувши дивише се, и оставивши Га отидоше.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Тај дан приступише к Њему садукеји који говоре да нема васкрсења, и упиташе Га
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 говорећи: Учитељу! Мојсије рече: Ако ко умре без деце, да узме брат његов жену његову и да подигне семе брату свом.
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 У нас беше седам браће; и први оженивши се умре, и не имавши порода остави жену своју брату свом.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 А тако и други, и трећи, све до седмог.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 А после свих умре и жена.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 О васкрсењу дакле кога ће од седморице бити жена? Јер је за свима била.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 А Исус одговарајући рече им: Варате се, не знајући Писма ни силе Божје.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Јер о васкрсењу нити ће се женити ни удавати; него су као анђели Божји на небу.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 А за васкрсење мртвих нисте ли читали шта вам је рекао Бог говорећи:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 Ја сам Бог Авраамов, и Бог Исаков, и Бог Јаковљев! Није Бог Бог мртвих, него живих.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 И чувши народ дивљаше се науци Његовој.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 А фарисеји чувши да посрами садукеје сабраше се заједно.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 И упита један од њих законик кушајући Га и говорећи:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 Учитељу! Која је заповест највећа у закону?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 А Исус рече му: Љуби Господа Бога свог свим срцем својим, и свом душом својом, и свом мисли својом.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Ово је прва и највећа заповест.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 А друга је као и ова: Љуби ближњег свог као самог себе.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 О овима двема заповестима виси сав закон и пророци.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 А кад се сабраше фарисеји, упита их Исус
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 говорећи: Шта мислите за Христа, чији је син? Рекоше Му: Давидов.
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Рече им: Како дакле Давид Њега духом назива Господом говорећи:
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Рече Господ Господу мом:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 Кад дакле Давид назива Њега Господом, како му је син?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 И нико Му не могаше одговорити речи; нити смеде ко од тог дана да Га запита више.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.