Mateus 22
srp1868 (SRP1868) vs ARIB
1 И одговарајући Исус опет рече им у причама говорећи:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 Царство је небеско као човек цар који начини свадбу сину свом.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 И посла слуге своје да зову званице на свадбу; и не хтеше доћи.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Опет посла друге слуге говорећи: Кажите званицама: Ево сам обед свој уготовио, и јунци моји и храњеници поклани су, и све је готово; дођите на свадбу.
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 А они не маривши отидоше овај у поље своје, а овај к трговини својој.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 А остали ухватише слуге његове, изружише их, и побише их.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 А кад то чу цар онај, разгневи се и пославши војску своју погуби крвнике оне, и град њихов запали.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Тада рече слугама својим: Свадба је дакле готова, а званице не бише достојне.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Идите дакле на раскршће и кога год нађете, дозовите на свадбу.
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 И изишавши слуге оне на раскршћа сабраше све које нађоше, зле и добре; и столови напунише се гостију.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Изашавши пак цар да види госте угледа онде човека необученог у свадбено рухо.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 И рече му: Пријатељу! Како си дошао амо без свадбеног руха? А он оћуте.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Тада рече цар слугама: Свежите му руке и ноге, па га узмите те баците у таму најкрајњу; онде ће бити плач и шкргут зуба.
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Јер су многи звани, али је мало избраних.
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Тада отидоше фарисеји и начинише веће како би Га ухватили у речи.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 И послаше к Њему ученике своје с Иродовцима, те рекоше: Учитељу! Знамо да си истинит, и путу Божјем заиста учиш, и не мариш ни за кога, јер не гледаш ко је ко.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Кажи нам дакле шта мислиш ти? Треба ли дати харач ћесару или не?
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Разумевши Исус лукавство њихово рече: Што ме кушате, лицемери?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Покажите ми новац харачки. А они донесоше Му новац.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 И рече им: Чији је образ овај и натпис?
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 И рекоше Му: Ћесарев. Тада рече им: Подајте дакле ћесарево ћесару, и Божје Богу.
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 И чувши дивише се, и оставивши Га отидоше.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Тај дан приступише к Њему садукеји који говоре да нема васкрсења, и упиташе Га
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 говорећи: Учитељу! Мојсије рече: Ако ко умре без деце, да узме брат његов жену његову и да подигне семе брату свом.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 У нас беше седам браће; и први оженивши се умре, и не имавши порода остави жену своју брату свом.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 А тако и други, и трећи, све до седмог.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 А после свих умре и жена.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 О васкрсењу дакле кога ће од седморице бити жена? Јер је за свима била.
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 А Исус одговарајући рече им: Варате се, не знајући Писма ни силе Божје.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Јер о васкрсењу нити ће се женити ни удавати; него су као анђели Божји на небу.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 А за васкрсење мртвих нисте ли читали шта вам је рекао Бог говорећи:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 Ја сам Бог Авраамов, и Бог Исаков, и Бог Јаковљев! Није Бог Бог мртвих, него живих.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 И чувши народ дивљаше се науци Његовој.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 А фарисеји чувши да посрами садукеје сабраше се заједно.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 И упита један од њих законик кушајући Га и говорећи:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 Учитељу! Која је заповест највећа у закону?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 А Исус рече му: Љуби Господа Бога свог свим срцем својим, и свом душом својом, и свом мисли својом.
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Ово је прва и највећа заповест.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 А друга је као и ова: Љуби ближњег свог као самог себе.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 О овима двема заповестима виси сав закон и пророци.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 А кад се сабраше фарисеји, упита их Исус
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 говорећи: Шта мислите за Христа, чији је син? Рекоше Му: Давидов.
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Рече им: Како дакле Давид Њега духом назива Господом говорећи:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Рече Господ Господу мом:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Кад дакле Давид назива Њега Господом, како му је син?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 И нико Му не могаше одговорити речи; нити смеде ко од тог дана да Га запита више.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.