Salmos 104
VulgSistine: Vulgata Sistina (SM_VULGSISTINE) vs VC
VC Versão Católica
1 Alleluia. Confitemini Domino, et invocate nomen eius: annunciate inter gentes opera eius.
1 Bendize, ó minha alma, o Senhor! Senhor, meu Deus, vós sois imensamente grande! De majestade e esplendor vos revestis,
2 Cantate ei, et psallite ei: narrate omnia mirabilia eius.
2 envolvido de luz como de um manto. Vós estendestes o céu qual pavilhão,
3 Laudamini in nomine sancto eius: laetetur cor quaerentium Dominum.
3 acima das águas fixastes vossa morada. De nuvens fazeis vosso carro, andais nas asas do vento;
4 Quaerite Dominum, et confirmamini: quaerite faciem eius semper.
4 fazeis dos ventos os vossos mensageiros, e dos flamejantes relâmpagos vossos ministros.
5 Mementote mirabilium eius, quae fecit: prodigia eius, et iudicia oris eius.
5 Fundastes a terra em bases sólidas que são eternamente inabaláveis.
6 Semen Abraham, servi eius: filii Iacob electi eius.
6 Vós a tínheis coberto com o manto do oceano, as águas ultrapassavam as montanhas.
7 Ipse Dominus Deus noster: in universa terra iudicia eius.
7 Mas à vossa ameaça elas se afastaram, ao estrondo de vosso trovão estremeceram.
8 Memor fuit in saeculum testamenti sui: verbi, quod mandavit in mille generationes:
8 Elevaram-se as montanhas, sulcaram-se os vales nos lugares que vós lhes destinastes.
9 Quod disposuit ad Abraham: et iuramenti sui ad Isaac:
9 Estabelecestes os limites, que elas não hão de ultrapassar, para que não mais tornem a cobrir a terra.
10 Et statuit illud Iacob in praeceptum: et Israel in testamentum aeternum:
10 Mandastes as fontes correr em riachos, que serpeiam por entre os montes.
11 Dicens: Tibi dabo Terram Chanaan, funiculum hereditatis vestrae.
11 Ali vão beber os animais dos campos, neles matam a sede os asnos selvagens.
12 Cum essent numero brevi, paucissimi et incolae eius:
12 Os pássaros do céu vêm aninhar em suas margens, e cantam entre as folhagens.
13 Et pertransierunt de gente in gentem, et de regno ad populum alterum.
13 Do alto de vossas moradas derramais a chuva nas montanhas, do fruto de vossas obras se farta a terra.
14 Non reliquit hominem nocere eis: et corripuit pro eis reges.
14 Fazeis brotar a relva para o gado, e plantas úteis ao homem, para que da terra possa extrair o pão
15 Nolite tangere christos meos: et in prophetis meis nolite malignari.
15 e o vinho que alegra o coração do homem, o óleo que lhe faz brilhar o rosto e o pão que lhe sustenta as forças.
16 Et vocavit famem super terram: et omne firmamentum panis contrivit.
16 As árvores do Senhor são cheias de seiva, assim como os cedros do Líbano que ele plantou.
17 Misit ante eos virum: in servum venundatus est Ioseph.
17 Lá constroem as aves os seus ninhos, nos ciprestes a cegonha tem sua casa.
18 Humiliaverunt in compedibus pedes eius, ferrum pertransiit animam eius,
18 Os altos montes dão abrigo às cabras, e os rochedos aos arganazes.
19 donec veniret verbum eius. Eloquium Domini inflammavit eum:
19 Fizestes a lua para indicar os tempos; o sol conhece a hora de se pôr.
20 misit rex, et solvit eum; princeps populorum, et dimisit eum.
20 Mal estendeis as trevas e já se faz noite, entram a rondar os animais das selvas.
21 Constituit eum dominum domus suae: et principem omnis possessionis suae:
21 Rugem os leõezinhos por sua presa, e pedem a Deus o seu sustento.
22 Ut erudiret principes eius sicut semetipsum: et senes eius prudentiam doceret.
22 Mas se retiram ao raiar do sol, e vão se deitar em seus covis.
23 Et intravit Israel in Aegyptum: et Iacob accola fuit in Terra Cham.
23 É então que o homem sai para o trabalho, e moureja até o entardecer.
24 Et auxit populum suum vehementer: et firmavit eum super inimicos eius.
24 Ó Senhor, quão variadas são as vossas obras! Feitas, todas, com sabedoria, a terra está cheia das coisas que criastes.
25 Convertit cor eorum ut odirent populum eius: et dolum facerent in servos eius.
25 Eis o mar, imenso e vasto, onde, sem conta, se agitam animais grandes e pequenos.
26 Misit Moysen servum suum: Aaron, quem elegit ipsum.
26 Nele navegam as naus e o Leviatã que criastes para brincar nas ondas.
27 Posuit in eis verba signorum suorum, et prodigiorum in Terra Cham.
27 Todos esses seres esperam de vós que lhes deis de comer em seu tempo.
28 Misit tenebras, et obscuravit: et non exacerbavit sermones suos.
28 Vós lhes dais e eles o recolhem; abris a mão, e se fartam de bens.
29 Convertit aquas eorum in sanguinem: et occidit pisces eorum.
29 Se desviais o rosto, eles se perturbam; se lhes retirais o sopro, expiram e voltam ao pó donde saíram.
30 Edidit terra eorum ranas in penetralibus regum ipsorum.
30 Se enviais, porém, o vosso sopro, eles revivem e renovais a face da terra.
31 Dixit, et venit cynomyia: et cinifes in omnibus finibus eorum.
31 Ao Senhor, glória eterna; alegre-se o Senhor em suas obras!
32 Posuit pluvias eorum grandinem: ignem comburentem in terra ipsorum.
32 Ele, cujo olhar basta para fazer tremer a terra, e cujo contato inflama as montanhas.
33 Et percussit vineas eorum, et ficulneas eorum: et contrivit lignum finium eorum.
33 Enquanto viver, cantarei à glória do Senhor, salmodiarei ao meu Deus enquanto existir.
34 Dixit, et venit locusta, et bruchus, cuius non erat numerus:
34 Possam minhas palavras lhe ser agradáveis! Minha única alegria se encontra no Senhor.
35 Et comedit omne foenum in terra eorum: et comedit omnem fructum terrae eorum.
35 Sejam tirados da terra os pecadores e doravante desapareçam os ímpios. Bendize, ó minha alma, ao Senhor! Aleluia.
36 Et percussit omne primogenitum in terra eorum: primitias omnis laboris eorum.
36 — ausente —
37 Et eduxit eos cum argento et auro: et non erat in tribubus eorum infirmus.
37 — ausente —
38 Laetata est Aegyptus in profectione eorum: quia incubuit timor eorum super eos.
38 — ausente —
39 Expandit nubem in protectionem eorum, et ignem ut luceret eis per noctem.
39 — ausente —
40 Petierunt, et venit coturnix: et pane caeli saturavit eos.
40 — ausente —
41 Dirupit petram, et fluxerunt aquae: abierunt in sicco flumina;
41 — ausente —
42 Quoniam memor fuit verbi sancti sui, quod habuit ad Abraham puerum suum.
42 — ausente —
43 Et eduxit populum suum in exultatione, et electos suos in laetitia.
43 — ausente —
44 Et dedit illis regiones gentium: et labores populorum possederunt:
44 — ausente —
45 Ut custodiant iustificationes eius, et legem eius requirant.
45 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 104, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.