Jó 33

Pyhä Raamattu (PR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ja nyt, Job, kuuntele minun sanojani, kuuntele tarkoin, mitä minä puhun.
1 Ouve, pois, as minhas palavras, ó Jó, e dá ouvidos a todas as minhas declarações.
2 Nyt minä avaan suuni, kieleni liikkuu ja muovaa sanoja.
2 Eis que já abri a minha boca; já falou a minha língua debaixo do meu paladar.
3 Minun sanani tulevat rehellisestä sydämestä, minun huuleni puhuvat kirkasta tietoa.
3 As minhas palavras declaram a integridade do meu coração, e os meus lábios falam com sinceridade o que sabem.
4 Jumalan henki on minut tehnyt, Kaikkivaltiaan henkäys antaa minulle elämän.
4 O Espírito de Deus me fez, e o sopro do Todo-Poderoso me dá vida.
5 Vastaa minulle, jos voit, esitä perustelusi, asetu sanojesi taakse.
5 Se podes, responde-me; põe as tuas palavras em ordem diante de mim; apresenta-te.
6 Minä olen Jumalalle saman arvoinen kuin sinä, samasta savesta meidät on tehty.
6 Eis que diante de Deus sou o que tu és; eu também fui formado do barro.
7 Miksi siis pelkäisit minua? Minun käteni ei sinua maahan paina.
7 Eis que não te perturbará nenhum medo de mim, nem será pesada sobre ti a minha mão.
8 Minä kuulin sinun puheesi, omin korvin kuulin, kuinka sanoit:
8 Na verdade tu falaste aos meus ouvidos, e eu ouvi a voz das tuas palavras. Dizias:
9 — ausente —
9 Limpo estou, sem transgressão; puro sou, e não há em mim iniqüidade.
10 Hän tässä sepittää syytöksiä minua vastaan ja kohtelee minua vihollisenaan.
10 Eis que Deus procura motivos de inimizade contra mim, e me considera como o seu inimigo.
11 — ausente —
11 Põe no tronco os meus pés, e observa todas as minhas veredas.
12 Minun on pakko sanoa: sinä olet väärässä. Onhan Jumala suurempi kuin ihminen.
12 Eis que nisso não tens razão; eu te responderei; porque Deus e maior do que o homem.
13 Miksi sinä yhä käräjöit hänen kanssaan? Miksi väität, että hän ei vastaa ihmisen sanoihin?
13 Por que razão contendes com ele por não dar conta dos seus atos?
14 Kyllä Jumala puhuu, puhuu toisenkin kerran, mutta ihmiset eivät sitä huomaa.
14 Pois Deus fala de um modo, e ainda de outro se o homem não lhe atende.
15 Unessa, öisessä näyssä hän puhuu. Kun ihminen vaipuu uneen, kun hän nukkuu vuoteellaan,
15 Em sonho ou em visão de noite, quando cai sono profundo sobre os homens, quando adormecem na cama;
16 silloin Jumala avaa hänen korvansa ja varoittaa ja uhkaa
16 então abre os ouvidos dos homens, e os atemoriza com avisos,
17 saadakseen hänet luopumaan pahoista teoista ja karsiakseen hänestä ylpeyden,
17 para apartar o homem do seu desígnio, e esconder do homem a soberba;
18 sillä Jumala tahtoo pelastaa hänet joutumasta hautaan tai juoksemasta keihäiden saaliiksi.
18 para reter a sua alma da cova, e a sua vida de passar pela espada.
19 Tautivuoteen tuskat puhuttelevat nekin ihmistä, kun kipu repii hänen luitaan hellittämättä.
19 Também é castigado na sua cama com dores, e com incessante contenda nos seus ossos;
20 Leipää hän ei huoli, hän inhoaa sitä, edes mieliruoka ei hänelle kelpaa.
20 de modo que a sua vida abomina o pão, e a sua alma a comida apetecível.
21 Hänen ruumiinsa kuihtuu olemattomiin, kaikki hänen luunsa erottuvat nahkan alta.
21 Consome-se a sua carne, de maneira que desaparece, e os seus ossos, que não se viam, agora aparecem.
22 Hänen tiensä käy hautaa kohden, tuonelan mahdit odottavat häntä.
22 A sua alma se vai chegando à cova, e a sua vida aos que trazem a morte.
23 Ehkä hänen vierellään on silloin enkeli, puolestapuhuja, yksi tuhansista, niistä, jotka ilmoittavat ihmisille, mikä on oikein.
23 Se com ele, pois, houver um anjo, um intérprete, um entre mil, para declarar ao homem o que lhe é justo,
24 — ausente —
24 então terá compaixão dele, e lhe dirá: Livra-o, para que não desça à cova; já achei resgate.
25 Silloin hänen ruumiinsa elpyy, hänestä tulee yhtä uljas kuin hän oli nuoruutensa päivinä.
25 Sua carne se reverdecerá mais do que na sua infância; e ele tornará aos dias da sua juventude.
26 Hän rukoilee, ja Jumala on hänelle suosiollinen, hän saa riemuiten katsella Jumalan kasvoja. Jumala on hänet pelastanut.
26 Deveras orará a Deus, que lhe será propício, e o fará ver a sua face com júbilo, e restituirá ao homem a sua justiça.
27 — ausente —
27 Cantará diante dos homens, e dirá: Pequei, e perverti o direito, o que de nada me aproveitou.
28 — ausente —
28 Mas Deus livrou a minha alma de ir para a cova, e a minha vida verá a luz.
29 Näin Jumala tekee ihmiselle. Kerran toisensa jälkeen
29 Eis que tudo isto Deus faz duas e três vezes para com o homem,
30 Jumala pelastaa hänet kuoleman kidasta. Hän saa yhä katsella elämän valoa.
30 para reconduzir a sua alma da cova, a fim de que seja iluminado com a luz dos viventes.
31 Tarkkaa sanojani, Job, kuuntele minua, ole sinä nyt hiljaa ja anna minun puhua.
31 Escuta, pois, ó Jó, ouve-me; cala-te, e eu falarei.
32 Jos sinulla kuitenkin on jotakin sanottavaa, sano toki -- mielelläni minä soisin sinun olevan oikeassa!
32 Se tens alguma coisa que dizer, responde-me; fala, porque desejo justificar-te.
33 Mutta jos sinulla ei ole sanottavaa, kuuntele sinä minua ja ole hiljaa, kun minä opetan sinulle, mitä viisaus on.
33 Se não, escuta-me tu; cala-te, e ensinar-te-ei a sabedoria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.