2 Samuel 22
Pyhä Raamattu (PR) vs NAA
1 Kun Herra oli pelastanut Daavidin kaikkien hänen vihollistensa ja Saulin käsistä, Daavid lauloi Herralle tämän laulun:
1 Davi falou ao Senhor as palavras deste cântico, no dia em que o Senhor o livrou das mãos de todos os seus inimigos e das mãos de Saul.
2 -- Herra, sinä päästit minut turvaan, sinä olet vuorilinnani.
2 Ele disse: O a minha fortaleza, o meu libertador;
3 Jumalani, sinuun minä turvaudun, sinä olet kallio, olet kilpeni, pelastukseni sarvi, olet vuori ja turvapaikka. Sinä olet pelastajani, sinä autat minut turvaan vainoojilta.
3 o meu Deus, o meu rochedo em que me refugio; o meu escudo, a força da minha salvação, o meu alto refúgio. Ó Deus, tu me salvas da violência.
4 Kun kutsun Herraa, ylistettyä, saan avun vihollisiani vastaan.
4 Invoco o Senhor , digno de ser louvado, e serei salvo dos meus inimigos.
5 Kuoleman aallokko saartoi jo minut, turmion pyörteet minua kauhistivat,
5 Porque ondas de morte me cercaram, torrentes de perdição me impuseram terror.
6 tuonelan paulat vangitsivat minut, näin edessäni kuoleman ansat.
6 Cadeias infernais me envolveram, e tramas de morte me surpreenderam.
7 Silloin huusin hädässäni Herraa, minä kutsuin apuun Jumalaani. Ääneni kantautui hänen temppeliinsä, ja hän kuuli minun huutoni.
7 Na minha angústia, invoquei o gritei por socorro ao meu Deus. Do seu templo ele ouviu a minha voz, e o meu clamor chegou aos seus ouvidos.
8 Maa tärisi ja järkkyi, taivaan pilarit vavahtelivat, hänen vihansa sai ne horjumaan.
8 Então a terra se abalou e tremeu; vacilaram também os fundamentos dos céus e se abalaram, porque ele estava irado.
9 Hänen sieraimistaan nousi savu ja kaikennielevä liekki hänen suustaan, se suitsusi hiilten hehkua.
9 Das suas narinas subiu fumaça, e fogo devorador saiu da sua boca; dele saíram brasas ardentes.
10 Hän kallisti taivaan ja laskeutui alas pimeä pilvi jalkojensa alla,
10 Ele baixou os céus e desceu, e teve sob os pés densa escuridão.
11 hän lensi kerubi ratsunaan ja kiiti tuulen siivin.
11 Cavalgava um querubim e voou; foi levado sobre as asas do vento.
12 Hän teki majakseen pimeyden, sateiden lähteen, raskaat pilvet.
12 Por abrigo pôs ao redor de si trevas, ajuntamento de águas, nuvens dos céus.
13 Hänen loistonsa sytytti liekkiin hehkuvat hiilet.
13 Do resplendor que diante dele havia, brasas de fogo se acenderam.
14 Herra jylisi taivaasta, Korkein antoi äänensä kaikua,
14 O Senhor trovejou desde os céus; o Altíssimo levantou a sua voz.
15 hän ampui nuoliaan ja hajotti viholliset, hän sinkosi salamansa ja sai heidät kauhun valtaan.
15 Atirou as suas flechas e espalhou os meus inimigos; multiplicou os seus raios e os dispersou.
16 Merten lähteet paljastuivat ja maanpiirin perustukset tulivat näkyviin, kun Herra nuhteli merta, kun hänen raivonsa myrsky puhalsi sen yli.
16 Então se viu o leito do mar, e se descobriram os fundamentos do mundo, pela repreensão do pelo sopro irado das suas narinas.
17 Korkeudestaan hän ojensi kätensä ja tarttui minuun, hän veti minut ylös syvistä vesistä.
17 Do alto o Senhor me estendeu a mão e me segurou; ele me tirou das águas profundas.
18 Hän vapautti minut vihollisteni väkevistä käsistä, vihamiehistäni, jotka olivat minua vahvemmat.
18 Livrou-me de forte inimigo e dos que me odiavam, pois eram mais poderosos do que eu.
19 He kävivät kimppuuni onnettomuuteni hetkellä, mutta tuekseni tuli Herra.
19 Eles me atacaram no dia da minha calamidade, mas o de amparo.
20 Hän avasi minulle tien ja päästi minut vapauteen, sillä hän oli mieltynyt minuun.
20 Trouxe-me para um lugar espaçoso; livrou-me, porque ele se agradou de mim.
21 Herra palkitsi minut, koska rakastan oikeutta, sain häneltä palkan, koska tekoni ovat puhtaat.
21 O Senhor me retribuiu segundo a minha justiça; recompensou-me conforme a pureza das minhas mãos.
22 Minä olen kulkenut Herran teitä enkä ole luopunut Jumalasta.
22 Pois tenho guardado os caminhos do e não me afastei perversamente do meu Deus.
23 Hänen käskynsä ovat alati mielessäni, minä noudatan aina hänen lakejaan.
23 Porque todos os seus juízos estão diante de mim, e não rejeitei os seus preceitos.
24 Olen ollut vilpitön hänen edessään ja varonut lankeamasta syntiin.
24 Também fui íntegro para com ele e me guardei da iniquidade.
25 Herra palkitsi minut, koska rakastan oikeutta, koska olen puhdas hänen edessään.
25 Por isso, o Senhor me retribuiu segundo a minha justiça, conforme a minha pureza, na sua presença.
26 Herra, sinä olet uskollinen uskolliselle, vilpitöntä kohtaan olet vilpitön,
26 Para com quem é fiel, fiel te mostras; com o íntegro, também íntegro.
27 puhtaat ovat tekosi puhdasta kohtaan, mutta kieron sinä johdat harhaan.
27 Com o puro, puro te mostras; com o perverso, inflexível.
28 Nöyrät sinä pelastat, mutta ylpeiden katseen sinä painat maahan.
28 Tu salvas o povo humilde, mas, com um lance de vista, abates os orgulhosos.
29 Sinä, Herra, olet lamppuni. Sinä tuot pimeyteeni valon.
29 Tu, Senhor , és a minha lâmpada; o nas minhas trevas.
30 Sinun avullasi ryntään yli vallien, Jumalani avulla hyppään muurien yli.
30 Pois contigo posso atacar exércitos, com o meu Deus salto muralhas.
31 Jumalan ohjeet ovat täydelliset, Herran sana on kirkas ja puhdas. Kuin kilpi hän suojaa niitä, jotka hakevat hänestä turvaa.
31 O caminho de Deus é perfeito; a palavra do ele é escudo para todos os que nele se refugiam.
32 Kuka on Jumala, jollei Herra, kuka turvamme, jollei Jumalamme?
32 Pois quem é Deus além do E quem é rochedo, a não ser o nosso Deus?
33 Jumala on luja linnani. Hän tekee tieni suoraksi,
33 Deus é a minha fortaleza e a minha força e ele aperfeiçoa o meu caminho.
34 hän tekee jalkani nopeiksi kuin kauriin jalat ja ohjaa kulkuni kukkuloille.
34 Ele deu aos meus pés a ligeireza das corças e me firmou nas minhas alturas.
35 Hän opettaa käteni sotimaan, käsivarteni jännittämään jousta.
35 Ele treinou as minhas mãos para o combate, tanto que os meus braços vergaram um arco de bronze.
36 Herra, sinä asetut kilveksi eteeni, sinun apusi vahvistaa minut,
36 Também me deste o escudo da tua salvação, e a tua clemência me engrandeceu.
37 sinä teet varmoiksi askeleeni, polveni eivät horju.
37 Alargaste o caminho sob meus passos, e os meus pés não vacilaram.
38 Minä ahdistan vihollisiani ja tuhoan heidät, palaan vasta kun heitä ei enää ole,
38 Persegui os meus inimigos e os derrotei, e só voltei depois de ter acabado com eles.
39 minä lyön heidät, eivätkä he enää nouse. He sortuvat jalkojeni alle.
39 Acabei com eles, esmagando-os a tal ponto, que não puderam se levantar; caíram sob os meus pés.
40 Sinulta saan voiman taisteluun, vastustajani sinä kaadat jalkojeni alle.
40 Pois me cingiste de força para o combate e me submeteste os que se levantaram contra mim.
41 Sinä ajat viholliseni pakoon, ja minä teen heistä lopun.
41 Também puseste em fuga os meus inimigos, e os que me odiavam, eu os exterminei.
42 He huutavat, mutta kukaan ei heitä auta, he kutsuvat Herraa, mutta hän ei vastaa heille.
42 Olharam, mas não houve quem os salvasse; olharam para o mas ele não respondeu.
43 Minä murskaan heidät maan tomuun, poljen ja tallaan heitä kuin katujen lokaa.
43 Então os moí como o pó da terra; esmaguei-os e, como a lama das ruas, os amassei.
44 Sinä pelastit minut, kun kansani kapinoi, asetit minut hallitsemaan myös vieraita maita. Kansat, joita en tuntenut, ovat nyt valtani alla.
44 Dos conflitos do meu povo me livraste e me fizeste cabeça das nações; um povo que eu não conhecia me serviu.
45 Muukalaiset liehittelevät minua, he tottelevat jo ennen kuin käsken,
45 Os estrangeiros se mostram submissos a mim; bastou-lhes ouvir a minha voz, logo me obedeceram.
46 heidän voimansa on hervonnut, vavisten he tulevat ulos linnoistaan.
46 Os estrangeiros fraquejaram e, tremendo, saíram das suas fortalezas.
47 Herra elää! Kiitetty olkoon puolustajani, ylistetty Jumala, minun turvakallioni!
47 O Senhor vive! Bendita seja a minha rocha! Exaltado seja o meu Deus, a rocha da minha salvação!
48 Jumala kostaa puolestani ja alistaa kansat valtani alle,
48 O Deus que por mim tomou vingança e me submeteu povos;
49 hän pelastaa minut vihollisteni käsistä ja antaa voiton vihamiehistäni, vainoojista hän minut päästää.
49 o Deus que me tirou do meio dos meus inimigos; sim, tu que me exaltaste acima dos meus adversários e me livraste dos homens violentos.
50 Siksi kiitän sinua, Herra, kansojen keskellä, laulan kiitosta sinun nimellesi.
50 Por isso, eu te glorificarei entre os gentios, ó e cantarei louvores ao teu nome.
51 Sinä teet voittoisaksi kansasi kuninkaan, sinä olet uskollinen sille jonka olet voidellut, Daavidille ja hänen suvulleen, nyt ja aina.
51 É ele quem dá grandes vitórias ao seu rei e usa de misericórdia para com o seu ungido, com Davi e sua posteridade, para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.