Provérbios 14
Studentmållagsbibelen frå 1921 (NORSMB) vs VC
1 Kvinnevisdom byggjer huset sitt, men dårskap riv det ned med henderne.
1 A senhora Sabedoria edifica sua casa; a senhora Loucura destrói a sua com as próprias mãos.
2 Den som ottast Herren, fer ærleg fram, men krokvegar gjeng den som vanvyrder honom.
2 Quem caminha direito teme o Senhor; o que anda desviado o despreza.
3 I narrens munn er ovmods ris, men dei vise hev lipporne sine til vern.
3 A boca do néscio encerra a vara para seu orgulho, mas os lábios do sábio são uma proteção para si mesmo.
4 Utan uksar er krubba tom, men når stuten er sterk, vert innkoma stor.
4 Onde não há bois, a manjedoura está vazia; a abundância da colheita provém da força do gado.
5 Ikkje lyg eit ærlegt vitne, men det falske vitne andar lygn.
5 A testemunha fiel não mente; a testemunha falsa profere falsidades.
6 Spottaren søkjer visdom, men fåfengt, men lett finn den skynsame kunnskap.
6 O mofador busca a sabedoria, mas em vão; ao homem entendido a ciência é fácil.
7 Gakk burt frå ein dåre, ei fekk du der merka lippor med kunnskap.
7 Afasta-te da presença do tolo: em seus lábios não encontrarás palavras sábias.
8 Klok manns visdom er: han skynar vegen sin, men dåre-narreskapen er: dei svik seg sjølv.
8 A sabedoria do prudente está no cuidar do seu procedimento; a loucura dos insensatos consiste na fraude.
9 Dårar fær spott av sitt eige skuldoffer, men millom ærlege folk er godhug.
9 O insensato zomba do pecado; a benevolência {de Deus} é para os homens retos.
10 Hjarta kjenner si eigi sorg, og gleda legg ingen framand seg uppi.
10 O coração conhece suas próprias amarguras; o estranho não pode partilhar de sua alegria.
11 Gudlause folk fær sitt hus lagt i øyde, men ærlege folk ser tjeldet sitt bløma.
11 A habitação dos pérfidos será destruída, mas a tenda dos justos florescerá.
12 Mang ein veg tykkjer folk er rett, men enden på honom er vegar til dauden.
12 Há caminho que parece reto ao homem; seu fim, porém, é o caminho da morte.
13 Jamvel midt i låtten kjenner hjarta vondt, og enden på gleda er sorg.
13 Mesmo no sorrir, o coração pode estar triste; a alegria pode findar na aflição.
14 Av åtferdi si skal den fråfalne mettast, og ein god mann held seg burte frå han.
14 O extraviado será saciado com seus próprios erros; o homem de bem, com seus atos.
15 Den einfalde trur kvart ordet, men den kloke agtar på sine stig.
15 O ingênuo acredita em tudo o que se diz; o prudente vigia seus passos.
16 Den vise ottast og held seg frå vondt, men dåren er brålyndt og trygg.
16 O sábio teme o mal e dele se aparta, mas o insensato que se eleva dá-se por seguro.
17 Bråsinna mann gjer narreverk, og meinsløg mann vert hata.
17 O homem violento comete loucura; o dissimulado atrai a si o ódio.
18 Einfalde erver dårskap, men dei kloke fær kunnskap til krans.
18 Os ingênuos têm por herança a loucura; os prudentes, a ciência como coroa.
19 Vonde skal bøygja seg for dei gode, og gudlause ved portarne til den rettferdige.
19 Diante dos bons humilham-se os maus e os ímpios ante as portas do justo.
20 Ein fatig vert hata av venen sin jamvel, men ein rik vert elska av mange.
20 Até mesmo ao seu companheiro o pobre é odioso; numerosos são os amigos do rico.
21 Vanvyrder du næsten din, syndar du, men sæl den som ynkast yver armingar.
21 Quem despreza seu próximo comete um pecado; feliz aquele que tem compaixão dos desgraçados.
22 Skal ikkje dei fara vilt som finn på vondt, og miskunn og truskap timast deim som finn på godt?
22 Porventura não erram os que maquinam o mal? Os que planejam o bem adquirem favor e verdade.
23 Alt stræv fører vinning med seg, men tome ord gjev berre tap.
23 Para todo esforço há fruto, muito palavrório só produz penúria.
24 Rikdomen er for dei vise ei krans, men narreskapen hjå dårar er narreskap.
24 Para o sábio a riqueza é uma coroa. A loucura dos insensatos permanece loucura.
25 Eit sanningsvitne bergar liv, men den som andar lygn, er full av svik.
25 A testemunha fiel salva vidas; o que profere mentiras é falso.
26 Den som ottast Herren, hev ei borg so fast, og for hans born det finnast skal ei livd.
26 No temor do Senhor {o justo} encontra apoio sólido; seus filhos nele encontrarão abrigo.
27 Otte for Herren er livsens kjelda, so ein slepp undan daudesnaror.
27 O temor do Senhor é uma fonte de vida para escapar aos laços da morte.
28 Mykje folk er konungs prydnad, men folkemink er hovdings fall.
28 A multidão do povo é a glória de um rei; a falta de população é a ruína de um príncipe.
29 Langmodig mann hev mykje vit, men bråhuga mann syner narreskap.
29 O paciente dá prova de bom senso; quem se arrebata rapidamente manifesta sua loucura.
30 Spaklyndt hjarta er likamens liv, men ilska er ròt i beini.
30 Um coração tranqüilo é a vida do corpo, enquanto a inveja é a cárie dos ossos.
31 Trykkjer du armingen, spottar du skaparen hans, men du ærar skaparen når du er mild mot fatigmann.
31 O opressor do pobre ultraja seu criador, mas honra-o o que se compadece do indigente.
32 I ulukka si lyt den gudlause stupa, men den rettferdige hev trygd når han skal døy.
32 É por causa de sua própria malícia que cai o ímpio; o justo, porém, até na morte conserva a confiança.
33 I hjarta på den vituge held visdomen seg still, men hjå dårar ter han seg fram.
33 No coração do prudente repousa a sabedoria. Entre os tolos ela se fará conhecer?
34 Rettferd upphøgjer eit folk, men syndi er skam for folki.
34 A justiça enaltece uma nação; o pecado é a vergonha dos povos.
35 Kongen likar godt den kloke tenar, men harmast på den som skjemmer seg ut.
35 O servidor inteligente goza do favor do rei, mas a sua ira fere o desonrado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Provérbios 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.