Jó 31
Studentmållagsbibelen frå 1921 (NORSMB) vs BKJ
1 Med augo hev eg gjort ei pakt; eg skal ’kje skygna etter møy.
1 Eu fiz um pacto com os meus olhos; por que então eu pensaria em uma donzela?
2 Kva gav meg elles Gud der uppe? Kva arv gav Allvald frå det høge?
2 Pois que porção teria eu do Deus lá de cima. E que herança do Todo-Poderoso lá do alto?
3 Kjem ikkje udådsmann i naud? Og illgjersmenn i ulukka?
3 Não é destruição para o ímpio, e uma estranha punição aos trabalhadores da iniquidade?
4 Ser ikkje han på mine vegar? Tel ikkje han kvart stig eg gjeng?
4 Acaso ele não vê os meus caminhos, e conta todos os meus passos?
5 Dersom eg fram med fals hev fare, og foten sprunge etter svik
5 Se eu tenho andado na vaidade, ou se o meu pé tem se apressado para o engano;
6 - Gud vege meg på rettferds vegt, so han kann sjå eg skuldlaus er! -
6 que eu seja pesado em balança justa, para que Deus conheça a minha integridade.
7 Veik mine stig frå vegen av, hev hjarta etter augo gjenge, var det ein flekk på mine hender,
7 Se os meus passos se desviaram do caminho, e o meu coração tem andado após os meus olhos, e se qualquer mancha grudou em minhas mãos;
8 so gjev ein annan et mitt såd, og riv mi planting upp med rot!
8 então, semeie eu e outro coma, e seja a minha descendência arrancada desde a raiz.
9 Let eg min hug av kvinna dåra, sneik eg til grannens dør meg fram,
9 Se o meu coração tem sido enganado por uma mulher, ou se fiquei à espreita à porta do meu vizinho;
10 so lat mitt viv åt andre mala, og andre yver ho seg bøygje!
10 então, que minha esposa moa para outro e que outros se encurvem sobre ela;
11 For dette er ei skjemdarferd, eit brot som dom og straff fortener,
11 porque isto é um crime hediondo, sim, é uma iniquidade a ser punida pelos juízes.
12 ein eld som eta vil til avgrunns og øydeleggja all mi eiga.
12 Porque é fogo que consome até a destruição, e desarraigaria todo o meu acréscimo.
13 Vanvyrd’ eg retten åt min træl og trælkvinna i trætta med deim?
13 Se desprezei a causa do meu servo ou da minha serva, quando eles contendiam comigo;
14 - Kva gjord’ eg då, når Gud reis upp? Kva svara eg, når han meg klaga?
14 o que então farei quando Deus se levantar? E quando ele me visitar, o que responderei a ele?
15 Dei er som meg i morsliv skapte; ein forma oss i moderfang -
15 Aquele que me formou no ventre não o fez a ele, e não nos formou no útero?
16 Um eg sagde nei når arming bad, og let enkja gråtande gå burt,
16 Se retive aos pobres o seu desejo, ou fiz falhar os olhos da viúva;
17 hev eg mitt brød åleine ete, so farlaus inkje fekk ein bit,
17 ou se sozinho comi o meu bocado, e o órfão não comeu dele;
18 - nei, far for han eg var frå yngdi, frå morsliv var eg hennar førar -
18 (porque desde a minha juventude cresceu comigo, como com seu pai, e eu a guiei desde o útero de minha mãe).
19 Såg eg ein stakar utan klæde, ein fatig utan yverplagg,
19 Se vi alguém perecer por necessitar de roupa, ou qualquer pobre sem coberta;
20 og so hans lender ei meg signa, og ei mi saueull han vermde,
20 se os seus lombos não me abençoaram, se ele não se aquentava com a lã dos meus cordeiros;
21 hev eg mot farlaus handi lyft, av di eg medhald fekk i retten:
21 se eu levantei a minha mão contra o órfão, quando vi minha ajuda ao portão;
22 Let herdi mi or led då losna, og armen brotna frå sitt bein!
22 então que meu braço caia do ombro da juntura, e que meu braço se quebre desde o osso.
23 For eg var ovleg rædd Guds straff, eg magtlaus stod framfor hans velde.
23 Porque a destruição de Deus era um terror para mim, e por causa de sua grandeza eu não pude suportar.
24 Um eg mi lit til gullet sette, og voni til det fine gull,
24 Se eu fiz do ouro minha esperança, ou disse ao ouro fino: tu és minha confiança;
25 Gledde eg meg ved auka rikdom, og alt eg vann meg med mi hand,
25 se me regozijei porque minha riqueza era grande, e porque minha mão havia conseguido muito;
26 såg eg på ljoset når det stråla, på månen der han skreid i glans,
26 se eu contemplei o sol, quando resplandecia, ou a lua, caminhando em esplendor;
27 vart hjarta mitt i løyndom dåra, so kyss på hand til deim eg sende,
27 e o meu coração foi seduzido em secreto, ou a minha boca beijou a minha mão,
28 so var det og straffande brot, då neitta eg min Gud der uppe.
28 isto também seria uma iniquidade a ser punida pelo juiz; pois eu teria negado a Deus, que está acima.
29 Hev eg meg gledt ved uvens uferd, og jubla når han kom i skade,
29 Se me regozijei na destruição daquele que me odeia, ou me exultei quando o mal o encontrou,
30 - men eg let ikkje munnen synda og banna honom ifrå livet -
30 também não fiz pecar a minha boca, desejando maldição à sua alma.
31 hev ei mitt husfolk stendigt sagt: «Kven gjekk vel svolten frå hans bord?»
31 Se os homens do meu tabernáculo não dissessem: Ah, se tivéssemos da sua carne! Não estaríamos satisfeitos.
32 - Eg let ’kje framand natta ute; for ferdamann eg opna døri -
32 O estrangeiro não se hospedava na rua; mas eu abria as minhas portas ao viajante.
33 hev eg som Adam dult mi synd, og løynt mi misgjerd i min barm,
33 Se eu encobri as minhas transgressões como Adão, escondendo a minha iniquidade no meu peito;
34 di eg var rædd den store hop og ottast spott frå ættefrendar, so stilt eg heldt meg innum dører?
34 eu temi a grande multidão, ou o desprezo das famílias me aterrorizava, de forma que eu mantivesse o meu silêncio, e não saísse porta afora?
35 Å, vilde nokon høyra på meg! Sjå her er underskrifti mi, lat berre Allvald svara meg! Fekk eg den skrift min motpart skreiv,
35 Ah! Se um me ouvisse! Eis que o meu desejo é que o Todo-Poderoso me respondesse, e que o meu adversário tivesse escrito um livro.
36 den skulde eg på oksli bera og binda på meg som ein krans
36 Certamente, eu o tomaria sobre meu ombro, e o prenderia a mim como uma coroa.
37 eg melde honom kvart mitt stig, og som ein hovding møta honom.
37 Eu lhe declararia o número dos meus passos; como um príncipe me chegaria a ele.
38 Dersom min åker klagar meg, og um plogforerne lyt gråta,
38 Se a minha terra clamar contra mim, e se os seus sulcos da mesma forma reclamarem,
39 åt eg hans grøda ubetalt, tok livet eg av eigarmannen:
39 se comi os seus frutos sem dinheiro, ou fiz com que seus donos perdessem a vida;
40 Lat då for kveite klunger gro, og ugras der eg sådde bygg!» Her endar Jobs tale.
40 que cardos cresçam ao invés de trigo, e joio por cevada. Acabaram-se as palavras de Jó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.