Jó 20

Studentmållagsbibelen frå 1921 (NORSMB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Då tok Sofar frå Na’ama til ords og sagde:
1 Então Zofar, o naamatita, tomou a palavra e disse:
2 «Difor gjev mine tankar svar, og difor stormar det i meg.
2 “Visto que os meus pensamentos me impõem resposta, eu me apresso.
3 Ei skamleg skrapa fær eg høyra, men kloke svar mi ånd gjev meg.
3 Eu ouvi a repreensão, que me envergonha, mas o meu espírito me obriga a responder segundo o meu entendimento.”
4 Veit du ’kje at frå ævords tid, frå mannen fyrst på jord vart sett,
4 “Será que você não sabe que desde todos os tempos, desde que o ser humano foi posto sobre a terra,
5 ugudlege hev stokkut jubel, vanheilage stuttvarug gleda?
5 o júbilo dos ímpios é breve, e a alegria dos maus é momentânea?
6 Når modet hans til himmels stig, når hovudet mot sky han lyfter,
6 Ainda que a sua presunção chegue aos céus, e a sua cabeça atinja as nuvens,
7 han evig gjeng til grunns som skarnet; «Kvar er han?» spør dei, honom såg.
7 como o seu próprio esterco, ele apodrecerá para sempre, e os que o conheceram perguntarão: ‘Onde está ele?’
8 Lik draumen glid han burt og kverv, vert jaga som ei nattesyn.
8 Voará como um sonho e não será encontrado; será afugentado como uma visão da noite.
9 Han burte er for alle augo, hans stad veit ikkje til han meir.
9 Os olhos que o viram não o verão mais, e o lugar onde ele estava não o verá outra vez.
10 Hans born lyt hjelpa fatigfolk; hans hender gjev hans gods attende.
10 Os seus filhos procurarão aplacar os pobres, e com as suas mãos ele lhes devolverá os seus bens.
11 Hans bein var full’ av ungdomskraft; men den i moldi ligg med honom.
11 Ainda que os seus ossos estejam cheios do vigor da sua juventude, esse vigor se deitará com ele no pó.”
12 Er i hans munn det vonde søtt, vil han det under tunga gøyma,
12 “Ainda que o mal seja doce na sua boca, e ele o esconda debaixo da língua,
13 sparer han det og slepper ikkje, held han det under gomen fast,
13 e o saboreie, e não o queira largar, mas o retenha em sua boca,
14 so vert i kroppen maten hans til orme-eiter i hans buk.
14 o fato é que a sua comida se transformará no seu estômago; será veneno de cobra no seu interior.
15 Det gods han gløypte, spyr han ut; Gud driv det ut or magen hans.
15 Engoliu riquezas, mas terá de vomitá-las; Deus o obrigará a lançá-las de seu ventre.
16 Han orme-eiter i seg saug, og ødle-tunga honom drep.
16 Sugou veneno de cobra; a mordedura da víbora o matará.
17 Han fær visst ikkje skoda bekkjer, ei heller flaum av mjølk og honning.
17 Não se deliciará com a vista dos ribeiros e dos rios transbordantes de mel e de leite.
18 Han rikdom vinn, men nyt han ikkje; han samlar gods, men vert ’kje glad.
18 Devolverá o fruto do seu trabalho e não o engolirá; do lucro dos seus negócios não tirará prazer nenhum.
19 Han krasa småfolk, let deim liggja, han rana hus som han ei byggjer.
19 Porque oprimiu e desamparou os pobres, roubou casas que não construiu.
20 Han kjende ikkje ro inni seg, men med sin skatt han slepp ’kje undan.
20 Por não haver limites à sua cobiça, não chegará a salvar as coisas por ele desejadas.
21 Hans hækna sparer ingen ting; og difor kverv hans lukka burt.
21 Nada escapou à sua cobiça insaciável; por isso a sua prosperidade não durará.
22 I all si ovnøgd lid han naud; kvar armings-hand kjem yver honom.
22 Na plenitude da sua riqueza, ficará angustiado; toda a força da miséria virá sobre ele.”
23 Og til å fylla buken hans han sender vreiden yver honom, let maten sin på honom regna.
23 “Para encher-lhe a barriga, Deus mandará sobre ele o furor da sua ira, que, por alimento, mandará chover sobre ele.
24 Og um han frå jarnvåpen flyr, han såra vert frå koparbogen;
24 Se fugir das armas de ferro, uma flecha de bronze o atravessará.
25 ut gjenom ryggen pili kjem, den blanke odd ut or hans gall, og dauderædslor fell på honom.
25 Ele arranca a flecha das suas costas, e esta vem brilhando com o seu fel; e o pavor tomará conta dele.
26 Alt myrker gøymt er åt hans skattar, ja, ukveikt eld et honom upp, og øyder all hans eigedom.
26 Todas as calamidades serão reservadas contra os seus tesouros; um fogo não aceso por mãos humanas o consumirá e devorará o que ficar na sua tenda.”
27 Himmelen ter hans brotsverk fram, og jordi reiser seg imot han.
27 “Os céus manifestarão a sua iniquidade; e a terra se levantará contra ele.
28 Hans heime-forråd fer sin veg, renn burt på vreidedagen hans.
28 As riquezas de sua casa serão levadas embora; como água serão derramadas no dia da ira de Deus.
29 Slikt etlar Gud til gudlaus mann; det lovar Gud til arv åt honom.»
29 Esta é, da parte de Deus, a sorte do ímpio; esta é a herança decretada por Deus.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.