Jó 15
Studentmållagsbibelen frå 1921 (NORSMB) vs ARA
1 Då tok Elifaz frå Teman til ords og sagde:
1 Então, respondeu Elifaz, o temanita:
2 «Kjem svar i vind og ver frå vismann? Fyller han barmen sin med storm?
2 Porventura, dará o sábio em resposta ciência de vento? E encher-se-á a si mesmo de vento oriental,
3 Vil han med ugangstale lasta? Med ord som nyttelause er?
3 arguindo com palavras que de nada servem e com razões de que nada aproveita?
4 Otten for Gud den bryt du ned og skjeplar andakt for Guds åsyn.
4 Tornas vão o temor de Deus e diminuis a devoção a ele devida.
5 For syndi styrer munnen din; du talar som dei falske talar.
5 Pois a tua iniquidade ensina à tua boca, e tu escolheste a língua dos astutos.
6 Din munn deg dømer, ikkje eg; og dine lippor vitnar mot deg.
6 A tua própria boca te condena, e não eu; os teus lábios testificam contra ti.
7 Vart fyrst av menneskje du fødd? Vert fyre haugarne du avla?
7 És tu, porventura, o primeiro homem que nasceu? Ou foste formado antes dos outeiros?
8 Var du i Guds rådleggjing med? Og fekk du visdom til deg rana?
8 Ou ouviste o secreto conselho de Deus e a ti só limitaste a sabedoria?
9 Kva veit du som me ikkje veit? Kva skynar du som me ei kjenner?
9 Que sabes tu, que nós não saibamos? Que entendes, que não haja em nós?
10 Gråhærd og gamling er hjå oss; han eldre er enn jamvel far din.
10 Também há entre nós encanecidos e idosos, muito mais idosos do que teu pai.
11 Er trøyst frå Gud det altfor ring? Vanvyrder du eit rolegt ord?
11 Porventura, fazes pouco caso das consolações de Deus e das suaves palavras que te dirigimos nós?
12 Kvi let du hugen eggja deg? Kvi let du auga rulla vilt?
12 Por que te arrebata o teu coração? Por que flamejam os teus olhos,
13 For imot Gud din harm du snur og let or munnen ordi strøyma.
13 para voltares contra Deus o teu furor e deixares sair tais palavras da tua boca?
14 Kor kann vel mannen vera rein? Og kvinnefødde hava rett?
14 Que é o homem, para que seja puro? E o que nasce de mulher, para ser justo?
15 På sine heilage han lit ei; for honom er ’kje himmeln rein,
15 Eis que Deus não confia nem nos seus santos; nem os céus são puros aos seus olhos,
16 langt mindre då ein styggeting, ein mann som urett drikk som med vatn.
16 quanto menos o homem, que é abominável e corrupto, que bebe a iniquidade como a água!
17 Eg vil deg læra; høyr på meg! Det som eg såg, vil eg deg melda,
17 Escuta-me, mostrar-to-ei; e o que tenho visto te contarei,
18 det som vismenner segja kann, og ei hev dult frå sine feder,
18 o que os sábios anunciaram, que o ouviram de seus pais e não o ocultaram
19 dei som åleine landet åtte, og ingen framand kom bland deim.
19 (aos quais somente se dera a terra, e nenhum estranho passou por entre eles):
20 Den vonde stødt i uro liver, for valdsmann gøymt er fåe år.
20 Todos os dias o perverso é atormentado, no curto número de anos que se reservam para o opressor.
21 I øyro rædsletonar ljomar; fyrr han veit av, kjem tynaren.
21 O sonido dos horrores está nos seus ouvidos; na prosperidade lhe sobrevém o assolador.
22 Han trur ’kje han kann fly frå myrkret; han venta lyt det kvasse sverd.
22 Não crê que tornará das trevas, e sim que o espera a espada.
23 Han leitar etter brød: Kvar er det? Han veit, ein myrk dag er for hand.
23 Por pão anda vagueando, dizendo: Onde está? Bem sabe que o dia das trevas lhe está preparado, à mão.
24 Naud, trengsla skræmer, tyngjer honom, liksom ein konge budd til strid.
24 Assombram-no a angústia e a tribulação; prevalecem contra ele, como o rei preparado para a peleja,
25 For imot Gud han lyfte handi og våga tråssa Allvalds-Gud,
25 porque estendeu a mão contra Deus e desafiou o Todo-Poderoso;
26 han storma fram med nakken lyft, med vern utav skjold-ryggjer sterke;
26 arremete contra ele obstinadamente, atrás da grossura dos seus escudos,
27 han dekte andlitet med feitt og gjorde sine lender feite.
27 porquanto cobriu o rosto com a sua gordura e criou enxúndia nas ilhargas;
28 Han budde i bannstøytte byar, i hus som ingen burde bu i, men til grushaugar etla var.
28 habitou em cidades assoladas, em casas em que ninguém devia morar, que estavam destinadas a se fazerem montões de ruínas.
29 Han vart ’kje rik, hans gods kverv burt, hans grøda luter ei mot jordi.
29 Por isso, não se enriquecerá, nem subsistirá a sua fazenda, nem se estenderão seus bens pela terra.
30 Han kann ’kje koma undan myrkret. Hans greiner turkast burt i hiten, og han kjem burt ved hans munns ande.
30 Não escapará das trevas; a chama do fogo secará os seus renovos, e ao assopro da boca de Deus será arrebatado.
31 Trur han på fåfengd, vert han narra, og berre fåfengd haustar han.
31 Não confie, pois, na vaidade, enganando-se a si mesmo, porque a vaidade será a sua recompensa.
32 Fyrr dagen kjem, då vert det uppfyllt, hans palmegreiner grønkar ikkje.
32 Esta se lhe consumará antes dos seus dias, e o seu ramo não reverdecerá.
33 Lik vinstokk misser han si druva, spiller sin blom som oljetreet.
33 Sacudirá as suas uvas verdes, como a vide, e deixará cair a sua flor, como a oliveira;
34 Ein syndarflokk set ingi frukt, og elden øyder mute- tjeldi.
34 pois a companhia dos ímpios será estéril, e o fogo consumirá as tendas de suborno.
35 Dei avlar møda, føder tjon, og svik i fanget sitt dei nører.»
35 Concebem a malícia e dão à luz a iniquidade, pois o seu coração só prepara enganos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.