Jó 15
Studentmållagsbibelen frå 1921 (NORSMB) vs ACF
1 Då tok Elifaz frå Teman til ords og sagde:
1 Então respondeu Elifaz o temanita, e disse:
2 «Kjem svar i vind og ver frå vismann? Fyller han barmen sin med storm?
2 Porventura proferirá o sábio và sabedoria? E encherá do vento oriental o seu ventre,
3 Vil han med ugangstale lasta? Med ord som nyttelause er?
3 Argüindo com palavras que de nada servem, e com razões, de que nada aproveita?
4 Otten for Gud den bryt du ned og skjeplar andakt for Guds åsyn.
4 E tu tens feito vão o temor, e diminuis os rogos diante de Deus.
5 For syndi styrer munnen din; du talar som dei falske talar.
5 Porque a tua boca declara a tua iniqüidade; e tu escolhes a língua dos astutos.
6 Din munn deg dømer, ikkje eg; og dine lippor vitnar mot deg.
6 A tua boca te condena, e não eu, e os teus lábios testificam contra ti.
7 Vart fyrst av menneskje du fødd? Vert fyre haugarne du avla?
7 És tu porventura o primeiro homem que nasceu? Ou foste formado antes dos outeiros?
8 Var du i Guds rådleggjing med? Og fekk du visdom til deg rana?
8 Ou ouviste o secreto conselho de Deus e a ti só limitaste a sabedoria?
9 Kva veit du som me ikkje veit? Kva skynar du som me ei kjenner?
9 Que sabes tu, que nós não saibamos? Que entendes, que não haja em nós?
10 Gråhærd og gamling er hjå oss; han eldre er enn jamvel far din.
10 Também há entre nós encanecidos e idosos, muito mais idosos do que teu pai.
11 Er trøyst frå Gud det altfor ring? Vanvyrder du eit rolegt ord?
11 Porventura fazes pouco caso das consolações de Deus, e da suave palavra que te dirigimos?
12 Kvi let du hugen eggja deg? Kvi let du auga rulla vilt?
12 Por que te arrebata o teu coração, e por que piscam os teus olhos?
13 For imot Gud din harm du snur og let or munnen ordi strøyma.
13 Para virares contra Deus o teu espírito, e deixares sair tais palavras da tua boca?
14 Kor kann vel mannen vera rein? Og kvinnefødde hava rett?
14 Que é o homem, para que seja puro? E o que nasce da mulher, para ser justo?
15 På sine heilage han lit ei; for honom er ’kje himmeln rein,
15 Eis que ele não confia nos seus santos, e nem os céus são puros aos seus olhos.
16 langt mindre då ein styggeting, ein mann som urett drikk som med vatn.
16 Quanto mais abominável e corrupto é o homem que bebe a iniqüidade como a água?
17 Eg vil deg læra; høyr på meg! Det som eg såg, vil eg deg melda,
17 Escuta-me, mostrar-te-ei; e o que tenho visto te contarei
18 det som vismenner segja kann, og ei hev dult frå sine feder,
18 (O que os sábios anunciaram, ouvindo-o de seus pais, e o não ocultaram;
19 dei som åleine landet åtte, og ingen framand kom bland deim.
19 Aos quais somente se dera a terra, e nenhum estranho passou por entre eles):
20 Den vonde stødt i uro liver, for valdsmann gøymt er fåe år.
20 Todos os dias o ímpio é atormentado, e se reserva, para o tirano, um certo número de anos.
21 I øyro rædsletonar ljomar; fyrr han veit av, kjem tynaren.
21 O sonido dos horrores está nos seus ouvidos; até na paz lhe sobrevém o assolador.
22 Han trur ’kje han kann fly frå myrkret; han venta lyt det kvasse sverd.
22 Não crê que tornará das trevas, mas que o espera a espada.
23 Han leitar etter brød: Kvar er det? Han veit, ein myrk dag er for hand.
23 Anda vagueando por pão, dizendo: Onde está? Bem sabe que já o dia das trevas lhe está preparado, à mão.
24 Naud, trengsla skræmer, tyngjer honom, liksom ein konge budd til strid.
24 Assombram-no a angústia e a tribulação; prevalecem contra ele, como o rei preparado para a peleja;
25 For imot Gud han lyfte handi og våga tråssa Allvalds-Gud,
25 Porque estendeu a sua mão contra Deus, e contra o Todo-Poderoso se embraveceu.
26 han storma fram med nakken lyft, med vern utav skjold-ryggjer sterke;
26 Arremete contra ele com a dura cerviz, e contra os pontos grossos dos seus escudos.
27 han dekte andlitet med feitt og gjorde sine lender feite.
27 Porquanto cobriu o seu rosto com a sua gordura, e criou gordura nas ilhargas.
28 Han budde i bannstøytte byar, i hus som ingen burde bu i, men til grushaugar etla var.
28 E habitou em cidades assoladas, em casas em que ninguém morava, que estavam a ponto de fazer-se montões de ruínas.
29 Han vart ’kje rik, hans gods kverv burt, hans grøda luter ei mot jordi.
29 Não se enriquecerá, nem subsistirá a sua fazenda, nem se estenderão pela terra as suas possessões.
30 Han kann ’kje koma undan myrkret. Hans greiner turkast burt i hiten, og han kjem burt ved hans munns ande.
30 Não escapará das trevas; a chama do fogo secará os seus renovos, e ao sopro da sua boca desaparecerá.
31 Trur han på fåfengd, vert han narra, og berre fåfengd haustar han.
31 Não confie, pois, na vaidade, enganando-se a si mesmo, porque a vaidade será a sua recompensa.
32 Fyrr dagen kjem, då vert det uppfyllt, hans palmegreiner grønkar ikkje.
32 Antes do seu dia ela se consumará; e o seu ramo não reverdecerá.
33 Lik vinstokk misser han si druva, spiller sin blom som oljetreet.
33 Sacudirá as suas uvas verdes, como as da vide, e deixará cair a sua flor como a oliveira,
34 Ein syndarflokk set ingi frukt, og elden øyder mute- tjeldi.
34 Porque a congregação dos hipócritas se fará estéril, e o fogo consumirá as tendas do suborno.
35 Dei avlar møda, føder tjon, og svik i fanget sitt dei nører.»
35 Concebem a malícia, e dão à luz a iniqüidade, e o seu ventre prepara enganos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.