Jó 41
Luther 1545 (Letzte Hand) (LUT-1545-LH) vs ARC
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sihe / seine hoffnung wird jm feilen / Vnd wenn er sein ansichtig wird / schwinget er sich dahin.
1 Poderás pescar com anzol o leviatã ou ligarás a sua língua com a corda?
2 Niemand ist so küne / der jn reitzen thar / Wer ist denn der fur mir stehen könne?
2 Podes pôr uma corda no seu nariz ou com um espinho furarás a sua queixada?
3 Wer hat mir was zuuor gethan / das ichs jm vergelte? Es ist mein was vnter allen Himeln ist.
3 Porventura, multiplicará as suas suplicações para contigo? Ou brandamente te falará?
4 DA zu mus ich nu sagen / wie gros / wie mechtig vnd wolgeschaffen er ist.
4 Fará ele concertos contigo, ou o tomarás tu por escravo para sempre?
5 Wer kan jm sein Kleid auffdecken? vnd wer thar es wogen jm zwisschen die Zeene zu greiffen?
5 Brincarás com ele, como se fora um passarinho, ou o prenderás para tuas meninas?
6 Wer kan die Kinbacken seines andlitzes auffthun? schrecklich stehen seine Zeene vmbher.
6 Os teus companheiros farão dele um banquete, ou o repartirão entre os negociantes?
7 Seine stoltze Schupen sind / wie feste Schilde / fest vnd enge in einander.
7 Encherás a sua pele de ganchos, ou a sua cabeça de arpéus de pescadores?
8 Eine rüret an die ander / das nicht ein lüfftlin da zwisschen gehet.
8 Põe a tua mão sobre ele, lembra-te da peleja e nunca mais tal intentarás.
9 Es henget eine an der andern / vnd halten sich zusamen / das sie nicht von einander trennen.
9 Eis que a sua esperança falhará; porventura, nenhum à sua vista será derribado?
10 Sein niesen glentzet wie ein Liecht / seine augen sind wie die augenliede der Morgenröte.
10 Ninguém há tão atrevido, que a despertá-lo se atreva; quem, pois, é aquele que ousa erguer-se diante de mim?
11 Aus seinem Munde faren fackeln / Vnd fewrige funcken schiessen her aus.
11 Quem primeiro me deu, para que eu haja de retribuir- lhe? Pois o que está debaixo de todos os céus é meu.
12 Aus seiner Nasen gehet rauch / wie von heissen töpffen vnd kesseln.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da relação das suas forças, nem da graça da sua compostura.
13 Sein Odem ist wie liechte lohe / vnd aus seinem Munde gehen flammen.
13 Quem descobriria a superfície da sua veste? Quem entrará entre as suas queixadas dobradas?
14 Er hat einen starckenDas ist / die grossen Fisch / fliehen fur jm. Also auch fur der Welt gewalt fliehen die Mechtigen. hals / vnd ist seine lust / wo er etwas verderbet.
14 Quem abriria as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Die Gliedmas seines fleischs hangen an einander / vnd halten hart an jm / das er nicht zerfallen kan.
15 As suas fortes escamas são excelentíssimas, cada uma fechada como com selo apertado.
16 SEin Hertz ist so hart wie ein stein / vnd so fest wie ein stück vom vntersten Mülstein.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem um assopro passa por entre elas.
17 Wenn er sich erhebt / so entsetzen sich die Starcken / vnd wenn er da her bricht / so ist kein gnadeSo haben sie gesündiget / das ist / Sie müssens gethan haben / vnd her halten / als arme Sünder.da.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Wenn man zu jm wil mit dem schwert / so reget er sich nicht / oder mit spies / geschos vnd pantzer.
18 Cada um dos seus espirros faz resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 Er achtet Eisen wie stro vnd Ertz wie faul holtz.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 Kein Pfeil wird jn veriagen / die Schleudersteine sind jm wie stoppeln.
20 Do seu nariz procede fumaça, como de uma panela fervente, ou de uma grande caldeira.
21 Den Hamer achtet er wie stoppeln / Er spottet der bebenden Lantzen.
21 O seu hálito faz acender os carvões; e da sua boca sai chama.
22 Vnter jm liegen scharpffe steine / vnd feret vber die scharpffen felsen / wie vber kot.
22 No seu pescoço pousa a força; perante ele, até a tristeza salta de prazer.
23 Er macht das das tieffe Meer seudet wie ein töpffen / Vnd rürets in einander wie man eine salbe menget.
23 Os músculos da sua carne estão pegados entre si; cada um está firme nele, e nenhum se move.
24 Nach jm leuchtetDas ist / er schwimmet vnd lebet im Meer wie er wil / das man seinen weg von ferne siehet. der weg / Er macht die tieffe gantz grawe.
24 O seu coração é firme como uma pedra e firme como a mó de baixo.
25 Auff erden ist jm niemand zu gleichen / Er ist gemacht on furcht zu sein.
25 Levantando-se ele, tremem os valentes; em razão dos seus abalos, ficam fora de si.
26 Er verachtet alles was hohe ist / Er ist ein König vber alle Stoltzen.
26 Se alguém lhe tocar com a espada, essa não poderá penetrar, nem lança, dardo ou flecha.
27 — ausente —
27 Ele reputa o ferro palha, e o cobre, pau podre.
28 — ausente —
28 A seta o não fará fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 As pedras atiradas são para ele como arestas, e ri-se do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo de si tem conchas pontiagudas; estende-se sobre coisas pontiagudas como na lama.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como quando os unguentos fervem.
32 — ausente —
32 Após ele alumia o caminho; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra, não há coisa que se lhe possa comparar, pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Todo o alto vê; é rei sobre todos os filhos de animais altivos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.