Jó 41
Luther 1545 (Letzte Hand) (LUT-1545-LH) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sihe / seine hoffnung wird jm feilen / Vnd wenn er sein ansichtig wird / schwinget er sich dahin.
1 Podes tu, com anzol, apanhar o crocodilo ou lhe travar a língua com uma corda?
2 Niemand ist so küne / der jn reitzen thar / Wer ist denn der fur mir stehen könne?
2 Podes meter-lhe no nariz uma vara de junco? Ou furar-lhe as bochechas com um gancho?
3 Wer hat mir was zuuor gethan / das ichs jm vergelte? Es ist mein was vnter allen Himeln ist.
3 Acaso, te fará muitas súplicas? Ou te falará palavras brandas?
4 DA zu mus ich nu sagen / wie gros / wie mechtig vnd wolgeschaffen er ist.
4 Fará ele acordo contigo? Ou tomá-lo-ás por servo para sempre?
5 Wer kan jm sein Kleid auffdecken? vnd wer thar es wogen jm zwisschen die Zeene zu greiffen?
5 Brincarás com ele, como se fora um passarinho? Ou tê-lo-ás preso à correia para as tuas meninas?
6 Wer kan die Kinbacken seines andlitzes auffthun? schrecklich stehen seine Zeene vmbher.
6 Acaso, os teus sócios negociam com ele? Ou o repartirão entre os mercadores?
7 Seine stoltze Schupen sind / wie feste Schilde / fest vnd enge in einander.
7 Encher-lhe-ás a pele de arpões? Ou a cabeça, de farpas?
8 Eine rüret an die ander / das nicht ein lüfftlin da zwisschen gehet.
8 Põe a mão sobre ele, lembra-te da peleja e nunca mais o intentarás.
9 Es henget eine an der andern / vnd halten sich zusamen / das sie nicht von einander trennen.
9 Eis que a gente se engana em sua esperança; acaso, não será o homem derribado só em vê-lo?
10 Sein niesen glentzet wie ein Liecht / seine augen sind wie die augenliede der Morgenröte.
10 Ninguém há tão ousado, que se atreva a despertá-lo. Quem é, pois, aquele que pode erguer-se diante de mim?
11 Aus seinem Munde faren fackeln / Vnd fewrige funcken schiessen her aus.
11 Quem primeiro me deu a mim, para que eu haja de retribuir-lhe? Pois o que está debaixo de todos os céus é meu.
12 Aus seiner Nasen gehet rauch / wie von heissen töpffen vnd kesseln.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem da graça da sua compostura.
13 Sein Odem ist wie liechte lohe / vnd aus seinem Munde gehen flammen.
13 Quem lhe abrirá as vestes do seu dorso? Ou lhe penetrará a couraça dobrada?
14 Er hat einen starckenDas ist / die grossen Fisch / fliehen fur jm. Also auch fur der Welt gewalt fliehen die Mechtigen. hals / vnd ist seine lust / wo er etwas verderbet.
14 Quem abriria as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Die Gliedmas seines fleischs hangen an einander / vnd halten hart an jm / das er nicht zerfallen kan.
15 As fileiras de suas escamas são o seu orgulho, cada uma bem-encostada como por um selo que as ajusta.
16 SEin Hertz ist so hart wie ein stein / vnd so fest wie ein stück vom vntersten Mülstein.
16 A tal ponto uma se chega à outra, que entre elas não entra nem o ar.
17 Wenn er sich erhebt / so entsetzen sich die Starcken / vnd wenn er da her bricht / so ist kein gnadeSo haben sie gesündiget / das ist / Sie müssens gethan haben / vnd her halten / als arme Sünder.da.
17 Umas às outras se ligam, aderem entre si e não se podem separar.
18 Wenn man zu jm wil mit dem schwert / so reget er sich nicht / oder mit spies / geschos vnd pantzer.
18 Cada um dos seus espirros faz resplandecer luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 Er achtet Eisen wie stro vnd Ertz wie faul holtz.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 Kein Pfeil wird jn veriagen / die Schleudersteine sind jm wie stoppeln.
20 Das suas narinas procede fumaça, como de uma panela fervente ou de juncos que ardem.
21 Den Hamer achtet er wie stoppeln / Er spottet der bebenden Lantzen.
21 O seu hálito faz incender os carvões; e da sua boca sai chama.
22 Vnter jm liegen scharpffe steine / vnd feret vber die scharpffen felsen / wie vber kot.
22 No seu pescoço reside a força; e diante dele salta o desespero.
23 Er macht das das tieffe Meer seudet wie ein töpffen / Vnd rürets in einander wie man eine salbe menget.
23 Suas partes carnudas são bem-pegadas entre si; todas fundidas nele e imóveis.
24 Nach jm leuchtetDas ist / er schwimmet vnd lebet im Meer wie er wil / das man seinen weg von ferne siehet. der weg / Er macht die tieffe gantz grawe.
24 O seu coração é firme como uma pedra, firme como a mó de baixo.
25 Auff erden ist jm niemand zu gleichen / Er ist gemacht on furcht zu sein.
25 Levantando-se ele, tremem os valentes; quando irrompe, ficam como que fora de si.
26 Er verachtet alles was hohe ist / Er ist ein König vber alle Stoltzen.
26 Se o golpe de espada o alcança, de nada vale, nem de lança, de dardo ou de flecha.
27 — ausente —
27 Para ele, o ferro é palha, e o cobre, pau podre.
28 — ausente —
28 A seta o não faz fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 Os porretes atirados são para ele como palha, e ri-se do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo do ventre, há escamas pontiagudas; arrasta-se sobre a lama, como um instrumento de debulhar.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como caldeira de unguento.
32 — ausente —
32 Após si, deixa um sulco luminoso; o abismo parece ter-se encanecido.
33 — ausente —
33 Na terra, não tem ele igual, pois foi feito para nunca ter medo.
34 — ausente —
34 Ele olha com desprezo tudo o que é alto; é rei sobre todos os animais orgulhosos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.