Jó 41
Luther 1545 (Letzte Hand) (LUT-1545-LH) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sihe / seine hoffnung wird jm feilen / Vnd wenn er sein ansichtig wird / schwinget er sich dahin.
1 Poderás tirar com anzol o leviatã, ou apertar-lhe a língua com uma corda?
2 Niemand ist so küne / der jn reitzen thar / Wer ist denn der fur mir stehen könne?
2 Poderás meter-lhe uma corda de junco no nariz, ou com um gancho furar a sua queixada?
3 Wer hat mir was zuuor gethan / das ichs jm vergelte? Es ist mein was vnter allen Himeln ist.
3 Porventura te fará muitas súplicas, ou brandamente te falará?
4 DA zu mus ich nu sagen / wie gros / wie mechtig vnd wolgeschaffen er ist.
4 Fará ele aliança contigo, ou o tomarás tu por servo para sempre?
5 Wer kan jm sein Kleid auffdecken? vnd wer thar es wogen jm zwisschen die Zeene zu greiffen?
5 Brincarás com ele, como se fora um pássaro, ou o prenderás para tuas meninas?
6 Wer kan die Kinbacken seines andlitzes auffthun? schrecklich stehen seine Zeene vmbher.
6 Farão os sócios de pesca tráfico dele, ou o dividirão entre os negociantes?
7 Seine stoltze Schupen sind / wie feste Schilde / fest vnd enge in einander.
7 Poderás encher-lhe a pele de arpões, ou a cabeça de fisgas?
8 Eine rüret an die ander / das nicht ein lüfftlin da zwisschen gehet.
8 Põe a tua mão sobre ele; lembra-te da peleja; nunca mais o farás!
9 Es henget eine an der andern / vnd halten sich zusamen / das sie nicht von einander trennen.
9 Eis que é vã a esperança de apanhá-lo; pois não será um homem derrubado só ao vê-lo?
10 Sein niesen glentzet wie ein Liecht / seine augen sind wie die augenliede der Morgenröte.
10 Ninguém há tão ousado, que se atreva a despertá-lo; quem, pois, é aquele que pode erguer-se diante de mim?
11 Aus seinem Munde faren fackeln / Vnd fewrige funcken schiessen her aus.
11 Quem primeiro me deu a mim, para que eu haja de retribuir-lhe? Pois tudo quanto existe debaixo de todo céu é meu.
12 Aus seiner Nasen gehet rauch / wie von heissen töpffen vnd kesseln.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem da graça da sua estrutura.
13 Sein Odem ist wie liechte lohe / vnd aus seinem Munde gehen flammen.
13 Quem lhe pode tirar o vestido exterior? Quem lhe penetrará a couraça dupla?
14 Er hat einen starckenDas ist / die grossen Fisch / fliehen fur jm. Also auch fur der Welt gewalt fliehen die Mechtigen. hals / vnd ist seine lust / wo er etwas verderbet.
14 Quem jamais abriu as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Die Gliedmas seines fleischs hangen an einander / vnd halten hart an jm / das er nicht zerfallen kan.
15 As suas fortes escamas são o seu orgulho, cada uma fechada como por um selo apertado.
16 SEin Hertz ist so hart wie ein stein / vnd so fest wie ein stück vom vntersten Mülstein.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem o ar passa por entre elas.
17 Wenn er sich erhebt / so entsetzen sich die Starcken / vnd wenn er da her bricht / so ist kein gnadeSo haben sie gesündiget / das ist / Sie müssens gethan haben / vnd her halten / als arme Sünder.da.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Wenn man zu jm wil mit dem schwert / so reget er sich nicht / oder mit spies / geschos vnd pantzer.
18 Os seus espirros fazem resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 Er achtet Eisen wie stro vnd Ertz wie faul holtz.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 Kein Pfeil wird jn veriagen / die Schleudersteine sind jm wie stoppeln.
20 Dos seus narizes procede fumaça, como de uma panela que ferve, e de juncos que ardem.
21 Den Hamer achtet er wie stoppeln / Er spottet der bebenden Lantzen.
21 O seu hálito faz incender os carvões, e da sua boca sai uma chama.
22 Vnter jm liegen scharpffe steine / vnd feret vber die scharpffen felsen / wie vber kot.
22 No seu pescoço reside a força; e diante dele anda saltando o terror.
23 Er macht das das tieffe Meer seudet wie ein töpffen / Vnd rürets in einander wie man eine salbe menget.
23 Os tecidos da sua carne estão pegados entre si; ela é firme sobre ele, não se pode mover.
24 Nach jm leuchtetDas ist / er schwimmet vnd lebet im Meer wie er wil / das man seinen weg von ferne siehet. der weg / Er macht die tieffe gantz grawe.
24 O seu coração é firme como uma pedra; sim, firme como a pedra inferior duma mó.
25 Auff erden ist jm niemand zu gleichen / Er ist gemacht on furcht zu sein.
25 Quando ele se levanta, os valentes são atemorizados, e por causa da consternação ficam fora de si.
26 Er verachtet alles was hohe ist / Er ist ein König vber alle Stoltzen.
26 Se alguém o atacar com a espada, essa não poderá penetrar; nem tampouco a lança, nem o dardo, nem o arpão.
27 — ausente —
27 Ele considera o ferro como palha, e o bronze como pau podre.
28 — ausente —
28 A seta não o poderá fazer fugir; para ele as pedras das fundas se tornam em restolho.
29 — ausente —
29 Os bastões são reputados como juncos, e ele se ri do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo do seu ventre há pontas agudas; ele se estende como um trilho sobre o lodo.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como uma vasilha de ungüento.
32 — ausente —
32 Após si deixa uma vereda luminosa; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra não há coisa que se lhe possa comparar; pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Ele vê tudo o que é alto; é rei sobre todos os filhos da soberba.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.