Salmos 109
Lithuanian (LT) vs NVT
1 Netylėk, mano gyriaus Dieve.
1 Ó Deus, a quem eu louvo, não permaneças calado,
2 Nedorėlio burna ir klastingojo burna prieš mane atsivėrė. Jie kalba prieš mane melagingais liežuviais.
2 enquanto os perversos me caluniam e falam mentiras a meu respeito.
3 Neapykantos žodžiais jie apsupo mane ir puola mane nekaltą.
3 Eles me cercam de palavras odiosas e me atacam sem motivo.
4 Už mano meilę jie kaltina mane, bet aš meldžiuosi.
4 Retribuem meu amor com acusações, mesmo enquanto oro por eles.
5 Piktu už gera jie man atlygina ir neapykanta už meilę.
5 Pagam-me o bem com o mal, e o amor, com o ódio.
6 Atiduok tokį nedorėlių valiai, te šėtonas stovi jo dešinėje.
6 Que um perverso testemunhe contra ele, e um acusador o leve a julgamento.
7 Teisme tebūna jis pasmerktas, jo malda tebūna nuodėmė.
7 Quando julgarem sua causa, que o declarem culpado; considerem pecado suas orações.
8 Tebūna jo gyvenimas trumpas. Jo tarnystę tegauna kitas.
8 Que sua vida seja curta, e outro ocupe seu lugar.
9 Jo vaikai tepalieka našlaičiais ir žmonanašle.
9 Que seus filhos se tornem órfãos, e sua esposa, viúva.
10 Elgetomis ir benamiais tegu tampa jo vaikai, tebūna jie išmesti iš savų sunaikintų namų.
10 Que seus filhos andem sem rumo, como mendigos, e sejam expulsos de
11 Skolintojas tepasiglemžia jo turtą ir svetimieji jo uždarbį teišgrobsto.
11 Que os credores tomem todos os seus bens, e estranhos levem o fruto de seu trabalho.
12 Nė vienas jo tenesigaili ir tenebūna kas užjaustų jo našlaičius.
12 Que ninguém o trate com bondade, nem tenha compaixão de seus órfãos.
13 Jo palikuonys tesunyksta. Kitoje kartoje teišdyla jų vardas.
13 Que todos os seus descendentes morram; que o nome de sua família seja apagado na geração seguinte.
14 Viešpats teatsimena jo tėvų kaltes, ir jo motinos nuodėmė tenebūna išdildyta.
14 Que o S enhor nunca se esqueça dos pecados de seus antepassados; que os pecados de sua mãe jamais sejam apagados.
15 Tegu nuolat Viešpats juos stebi, kad nuo žemės nušluotų jų atminimą.
15 Que o S enhor se lembre sempre de sua culpa; que seu nome seja de todo esquecido.
16 Nes neparodė jis gailestingumo, bet persekiojo beturtį ir vargšą, kėsinosi nužudyti sudužusį širdyje.
16 Pois não quis ser bondoso com os outros; foi no encalço dos pobres e necessitados e perseguiu até a morte os de coração quebrantado.
17 Jis mėgo prakeikimą, tegu jis užklumpa jį; jis nemėgo palaiminimo, tebūna jis toli nuo jo.
17 Gostava de amaldiçoar; agora, que ele próprio seja amaldiçoado. Não tinha prazer em abençoar; agora, que ele não seja abençoado.
18 Jis apsivilko prakeikimu kaip drabužiu, todėl kaip vanduo jis teįsisunkia į kūną, kaip aliejus į kaulus.
18 Para ele, amaldiçoar é como a roupa que ele veste, como a água que bebe, como os alimentos saborosos que come.
19 Jis tebūna jam kaip drabužis, kuris dengia jo kūną, kaip juosta, kuria jis susijuosia.
19 Agora, que suas maldições voltem para ele; apeguem-se a seu corpo como roupas, amarrem-se em torno dele como um cinto.
20 Taip tegul užmoka Viešpats mano priešininkams ir tiems, kurie kalba pikta prieš mane.
20 Que essas maldições se tornem castigo do S enhor para meus acusadores, para os que falam mal de mim.
21 Bet Tu, Viešpatie Dieve, sustiprink mane dėl savojo vardo, gelbėk dėl savo gailestingumo.
21 Quanto a mim, ó S enhor Soberano, trata-me bem, por causa do teu nome; livra-me, porque és fiel e bom.
22 Aš esu vargšas ir beturtis, mano širdis sužeista.
22 Pois sou pobre e necessitado, e meu coração está ferido.
23 Nykstu kaip šešėlis, mane nešioja kaip vėjas skėrį.
23 Vou desaparecendo, como a sombra ao entardecer; sou lançado para longe, como um gafanhoto.
24 Mano keliai nuo pasninko linksta, sulyso mano kūnas.
24 De tanto jejuar, meus joelhos estão fracos; não passo de pele e osso.
25 Aš jiems tapau pajuoka. Matydami mane, jie kraipė galvas.
25 Sou motivo de zombaria em todo lugar; quando me veem, balançam a cabeça em desprezo.
26 Padėk man, Viešpatie, mano Dieve, išgelbėk mane, būdamas gailestingas.
26 Ajuda-me, S enhor , meu Deus; salva-me por causa do teu amor!
27 Viešpatie, težino jie, jog tai Tavo ranka padarė.
27 Que eles reconheçam que isso veio de ti, que tu mesmo o fizeste, S
28 Jie tegul keikia, bet Tu laimink! Kai jie pakyla, tebūna sugėdinti, o Tavo tarnas tesidžiaugia.
28 Que importa se me amaldiçoarem? Tu me abençoarás! Quando me atacarem, serão envergonhados; mas eu, teu servo, continuarei a me alegrar!
29 Teapsivelka mano priešininkai nešlove, juos gėda kaip drabužis teapgaubia.
29 Que meus acusadores sejam vestidos de humilhação, que a vergonha os cubra como um manto.
30 Savo burna garsiai girsiu Viešpatį, girsiu Jį minioje.
30 Eu, porém, sempre darei graças ao S enhor ; louvarei seu nome diante de todos.
31 Jis stovi beturčio dešinėje, gina jį nuo pasmerkėjų.
31 Pois ele está junto aos necessitados, pronto para salvá-los dos que os condenam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 109, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.