Salmos 78
Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs VC
1 Þjóð mín, hlustaðu á kenningu mína. Gefðu gaum að því sem ég hef að segja.
1 Hino de Asaf. Escuta, ó meu povo, minha doutrina; às palavras de minha boca presta atenção.
2 — ausente —
2 Abrirei os lábios, pronunciarei sentenças, desvendarei os mistérios das origens.
3 — ausente —
3 O que ouvimos e aprendemos, através de nossos pais,
4 Ég birti ykkur sannleikann, svo að þið getið sagt börnum ykkar frá dásemdarverkum Drottins, öllum þeim undrum sem hann vann.
4 nada ocultaremos a seus filhos, narrando à geração futura os louvores do Senhor, seu poder e suas obras grandiosas.
5 Lögmál sitt gaf hann Ísrael og bauð forfeðrunum að kenna það börnum sínum
5 Ele promulgou uma lei para Jacó, instituiu a legislação de Israel, para que aquilo que confiara a nossos pais, eles o transmitissem a seus filhos,
6 sem síðan skyldu kenna það sínum afkomendum. Þannig skyldi lögmál hans berast frá einni kynslóðinni til annarrar.
6 a fim de que a nova geração o conhecesse, e os filhos que lhes nascessem pudessem também contar aos seus.
7 Því hefur sérhver kynslóð getað haldið lög Guðs, treyst honum og heyrt um hans dásemdarverk.
7 Aprenderiam, assim, a pôr em Deus sua esperança, a não esquecer as divinas obras, a observar as suas leis;
8 Ný kynslóð skyldi ekki þurfa að fara að fordæmi feðra sinna sem voru þrjóskir, óhlýðnir og ótrúir og forhertu sig gegn Guði.
8 e a não se tornar como seus pais, geração rebelde e contumaz, de coração desviado, de espírito infiel a Deus.
9 Þótt íbúar Efraím væru alvopnaðir, þá flúðu þeir þegar að orustunni kom.
9 Os filhos de Efraim, hábeis no arco, voltaram as costas no dia do combate.
10 Þannig rufu þeir sáttmálann við Guð og fóru sína eigin leið.
10 Não guardaram a divina aliança, recusaram observar a sua lei.
11 — ausente —
11 Eles esqueceram suas obras, e as maravilhas operadas ante seus olhos.
12 — ausente —
12 Em presença de seus pais, ainda em terras do Egito, ele fez grandes prodígios nas planícies de Tanis.
13 þegar hann klauf hafið og leiddi þá yfir þurrum fótum. Vatnið stóð eins og veggur til beggja handa!
13 O mar foi dividido para lhes dar passagem, represando as águas, verticais como um dique;
14 Að degi til leiddi hann þá með skýi, en eldstólpa um nætur.
14 De dia ele os conduziu por trás de uma nuvem, e à noite ao clarão de uma flama.
15 Hann rauf gat á klettinn í eyðimörkinni. Vatnið streymdi fram og þeir svöluðu þorsta sínum.
15 Rochedos foram fendidos por ele no deserto, com torrentes de água os dessedentara.
16 Já, það flæddi frá klettinum, líkast rennandi á!
16 Da pedra fizera jorrar regatos, e manar água como rios.
17 Samt héldu þeir fast við þrjósku sína og syndguðu gegn hinum hæsta Guði.
17 Entretanto, continuaram a pecar contra ele, e a se revoltar contra o Altíssimo no deserto.
18 Þeir kvörtuðu og kveinuðu og heimtuðu annað að borða en það sem Guð gaf þeim.
18 Provocaram o Senhor em seus corações, reclamando iguarias de suas preferências.
19 — ausente —
19 E falaram contra Deus: Deus será capaz de nos servir uma mesa no deserto?
20 — ausente —
20 Eis que feriu a rocha para fazer jorrar dela água em torrentes. Mas poderia ele nos dar pão e preparar carne para seu povo?
21 Drottinn hlustaði og honum rann í skap, reiði hans upptendraðist gegn Ísrael.
21 O Senhor ouviu e se irritou: sua cólera se acendeu contra Jacó, e sua ira se desencadeou contra Israel,
22 Enda treystu þeir honum ekki, né trúðu forsjá hans.
22 porque não tiveram fé em Deus, nem confiaram em seu auxílio.
23 Jafnvel þótt hann lyki upp himninum – eins og glugga! –
23 Contudo, ele ordenou às nuvens do alto, e abriu as portas do céu.
24 og léti manna rigna niður.
24 Fez chover o maná para saciá-los, deu-lhes o trigo do céu.
25 Já, þeir átu englabrauð! – og urðu mettir.
25 Pôde o homem comer o pão dos fortes, e lhes mandou víveres em abundância,
26 Þá lét hann austanvind blása og stýrði vestanvindinum með krafti sínum.
26 depois fez soprar no céu o vento leste, e seu poder levantou o vento sul.
27 Og viti menn, fuglum rigndi af himni, – þeir voru eins og sandur á sjávarströnd!
27 Fez chover carnes, então, como poeira, numerosas aves como as areias do mar,
28 Af hans völdum féllu þeir til jarðar um allar tjaldbúðirnar.
28 As quais caíram em seus acampamentos, ao redor de suas tendas.
29 Og fólkið át nægju sína. Hann mettaði hungur þeirra.
29 Delas comeram até se fartarem, e satisfazerem os seus desejos.
30 En varla höfðu þeir lokið matnum – fæðan var enn í munni þeirra,
30 Mas apenas o apetite saciaram, estando-lhes na boca ainda o alimento,
31 þá reiddist Drottinn þeim og lagði að velli æskumenn Ísraels.
31 desencadeia-se contra eles a cólera divina, fazendo perecer a sua elite, e prostrando a juventude de Israel.
32 En þeir sáu sig ekki um hönd, en héldu áfram að syndga og vildu ekki trúa kraftaverkum Drottins.
32 Malgrado tudo isso, persistiram em pecar, não se deixaram persuadir por seus prodígios.
33 Þess vegna stytti hann ævi þeirra og sendi þeim miklar hörmungar.
33 Então, Deus pôs súbito termo a seus dias, e seus anos tiveram repentino fim.
34 En þegar neyðin var stærst, tóku þeir að leita Guðs. Þeir iðruðust og snéru sér til hans.
34 Quando os feria, eles o procuravam, e de novo se voltavam para Deus.
35 Þeir viðurkenndu að Guð er eini grundvöllur lífsins – að hinn hæsti Guð væri frelsari þeirra.
35 E se lembravam que Deus era o seu rochedo, e que o Altíssimo lhes era o salvador.
36 En því miður fylgdu þeir honum aðeins í orði kveðnu, en ekki af heilum hug,
36 Mas suas palavras enganavam, e lhe mentiam com a sua língua.
37 hjarta þeirra var langt frá honum. Þeir stóðu ekki við orð sín.
37 Seus corações não falavam com franqueza, não eram fiéis à sua aliança.
38 Samt var hann þeim miskunnsamur, fyrirgaf syndir þeirra og tortímdi þeim ekki. Margoft hélt hann aftur af reiði sinni.
38 Mas ele, por compaixão, perdoava-lhes a falta e não os exterminava. Muitas vezes reteve sua cólera, não se entregando a todo o seu furor.
39 Hann minntist þess að þeir voru dauðlegir menn, eins og andblær sem kemur og fer.
39 Sabendo que eles eram simples carne, um sopro só, que passa sem voltar.
40 Já, oft risu þeir gegn Guði í eyðimörkinni og ollu honum vonbrigðum.
40 Quantas vezes no deserto o provocaram, e na solidão o afligiram!
41 Aftur og aftur sneru þeir við honum baki og freistuðu hans.
41 Recomeçaram a tentar a Deus, a exasperar o Santo de Israel.
42 Þeir gleymdu krafti hans og kærleika og hvernig hann hafði frelsað þá frá óvinum þeirra.
42 Esqueceram a obra de suas mãos, no dia em que os livrou do adversário,
43 Þeir gleymdu plágunum sem hann sendi Egyptum í Sóan
43 quando operou seus prodígios no Egito e maravilhas nas planícies de Tânis;
44 þegar hann breytti fljótum þeirra í blóð, svo að enginn gat drukkið.
44 quando converteu seus rios em sangue, a fim de impedi-los de beber de suas águas;
45 Eða þegar hann fyllti landið af flugum og froskum!
45 quando enviou moscas para os devorar e rãs que os infestaram;
46 Lirfurnar spilltu uppskerunni og engispretturnar átu allt, hvort tveggja var frá honum komið.
46 quando entregou suas colheitas aos pulgões, e aos gafanhotos o fruto de seu trabalho;
47 Hann eyddi vínviði þeirra með hagléli og mórberjatrjánum með frosti.
47 quando arrasou suas vinhas com o granizo, e suas figueiras com a geada;
48 Búpeningurinn hrundi niður í haganum, haglið rotaði hann og sauðirnir drápust í eldingum.
48 quando extinguiu seu gado com saraivadas, e seus rebanhos pelos raios;
49 Hann úthellti reiði sinni yfir þá, sendi þeim ógn og skelfingu. Hann leysti út sendiboða ógæfunnar – engla sem létu þá kenna á því!
49 quando descarregou o ardor de sua cólera, indignação, furor, tribulação, um esquadrão de anjos da desgraça.
50 Hann gaf reiðinni lausan tauminn. Og ekki hlífði hann Egyptunum. Þeir fengu vænan skerf af plágum og sjúkdómum.
50 Deu livre curso à sua cólera; longe de preservá-los da morte, ele entregou à peste os seres vivos.
51 Þá deyddi hann frumburði Egypta, efnilegan ungviðinn, sem vonirnar voru bundnar við.
51 Matou os primogênitos no Egito, os primeiros partos nas habitações de Cam,
52 Sinn eigin lýð leiddi hann styrkri hendi gegnum eyðimörkina.
52 enquanto retirou seu povo como ovelhas, e o fez atravessar o deserto como rebanho.
53 Hann var skjól þeirra og vörn. Þeir þurftu ekkert að óttast, en hafið gleypti óvini þeirra.
53 Conduziu-o com firmeza sem nada ter que temer, enquanto aos inimigos os submergiu no mar.
54 Hann greiddi för þeirra til fyrirheitna landsins, til hæðanna sem hann hafði skapað.
54 Ele os levou para uma terra santa, até os montes que sua destra conquistou.
55 Íbúum landsins stökkti hann á flótta en gaf þar ættkvíslum Ísraels erfðahlut og skjól.
55 Ele expulsou nações diante deles, distribuiu-lhes as terras como herança, fez habitar em suas tendas as tribos de Israel.
56 En þótt þeir nytu gæsku Guðs, risu þeir gegn hinum hæsta og fyrirlitu boðorð hans.
56 Mas ainda tentaram a Deus e provocaram o Altíssimo, e não observaram os seus preceitos.
57 Þeir sneru af leið og rufu trúnað rétt eins og feður þeirra. Eins og bogin ör misstu þeir marksins sem Guð hafði sett þeim.
57 Transviaram-se e prevaricaram como seus pais, erraram o alvo, como um arco mal entesado.
58 Þeir tóku aðra guði, reistu þeim ölturu og egndu Drottin á móti sér.
58 Provocaram-lhe a ira com seus lugares altos, e inflamaram-lhe o zelo com seus ídolos.
59 Guð sá verk þeirra og reiddist – fékk viðbjóð á Ísrael.
59 À vista disso Deus se encolerizou e rejeitou Israel severamente.
60 Hann yfirgaf helgidóm sinn í Síló, bústað sinn meðal manna.
60 Abandonou o santuário de Silo, tabernáculo onde habitara entre os homens.
61 Örk sína lét hann falla í hendur óvinanna og vegsemd hans var óvirt af heiðingjum.
61 Deixou conduzir cativa a arca de sua força, permitiu que a arca de sua glória caísse em mãos inimigas.
62 Hann reiddist lýð sínum og lét hann falla fyrir sverði óvinanna.
62 Abandonou seu povo à espada, e se irritou contra a sua herança.
63 Æskumenn Ísraels fórust í eldi og ungu stúlkurnar upplifðu ekki sinn brúðkaupsdag.
63 O fogo devorou sua juventude, suas filhas não encontraram desponsório.
64 Prestunum var slátrað og ekkjur þeirra dóu áður en þær gátu harmað þá.
64 Seus sacerdotes pereceram pelo gládio, e as viúvas não choraram mais seus mortos.
65 Þá var sem Drottinn vaknaði af svefni, eins og hetja sem rís upp úr vímu,
65 Então, o Senhor despertou como de um sono, como se fosse um guerreiro dominado pelo vinho.
66 og hann gaf þeim vænt spark í bakhlutann og sendi þá burt með skömm, sömu leið og þeir komu.
66 E feriu pelas costas os inimigos, infligindo-lhes eterna igomínia.
67 Hann hafnaði fjölskyldu Jósefs, ætt Efraíms,
67 Rejeitou o tabernáculo de José, e repeliu a tribo de Efraim.
68 en kaus Júdaættkvísl og Síonfjall, sem hann elskar.
68 Mas escolheu a de Judá e o monte Sião, monte de predileção.
69 Þar reisti hann musteri sitt – voldugt og traust rétt eins og himin og jörð.
69 Construiu seu santuário, qual um céu, estável como a terra, firmada para sempre.
70 Hann kaus Davíð sem þjón sinn, tók hann frá sauðunum,
70 Escolhendo a Davi, seu servo, e o tomando dos apriscos das ovelhas.
71 úr smalamennskunni, til að verða leiðtogi og hirðir þjóðar sinnar. Og hann gætti hennar af öryggi og með hreinu hjarta.
71 Chamou-o do cuidado das ovelhas e suas crias, para apascentar o rebanho de Jacó, seu povo, e de Israel, sua herança.
72 — ausente —
72 Davi foi para eles um pastor reto de coração, que os dirigiu com mão prudente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 78, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.