Salmos 78
Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs ARC
1 Þjóð mín, hlustaðu á kenningu mína. Gefðu gaum að því sem ég hef að segja.
1 Escutai a minha lei, povo meu; inclinai os ouvidos às palavras da minha boca.
2 — ausente —
2 Abrirei a boca numa parábola; proporei enigmas da antiguidade,
3 — ausente —
3 os quais temos ouvido e sabido, e nossos pais no-los têm contado.
4 Ég birti ykkur sannleikann, svo að þið getið sagt börnum ykkar frá dásemdarverkum Drottins, öllum þeim undrum sem hann vann.
4 Não os encobriremos aos seus filhos, mostrando à geração futura os louvores do Senhor , assim como a sua força e as maravilhas que fez.
5 Lögmál sitt gaf hann Ísrael og bauð forfeðrunum að kenna það börnum sínum
5 Porque ele estabeleceu um testemunho em Jacó, e pôs uma lei em Israel, e ordenou aos nossos pais que a fizessem conhecer a seus filhos,
6 sem síðan skyldu kenna það sínum afkomendum. Þannig skyldi lögmál hans berast frá einni kynslóðinni til annarrar.
6 para que a geração vindoura a soubesse, e os filhos que nascessem se levantassem e a contassem a seus filhos;
7 Því hefur sérhver kynslóð getað haldið lög Guðs, treyst honum og heyrt um hans dásemdarverk.
7 para que pusessem em Deus a sua esperança e se não esquecessem das obras de Deus, mas guardassem os seus mandamentos
8 Ný kynslóð skyldi ekki þurfa að fara að fordæmi feðra sinna sem voru þrjóskir, óhlýðnir og ótrúir og forhertu sig gegn Guði.
8 e não fossem como seus pais, geração contumaz e rebelde, geração que não regeu o seu coração, e cujo espírito não foi fiel para com Deus.
9 Þótt íbúar Efraím væru alvopnaðir, þá flúðu þeir þegar að orustunni kom.
9 Os filhos de Efraim, armados e trazendo arcos, retrocederam no dia da peleja.
10 Þannig rufu þeir sáttmálann við Guð og fóru sína eigin leið.
10 Não guardaram o concerto de Deus e recusaram andar na sua lei.
11 — ausente —
11 E esqueceram-se das suas obras e das maravilhas que lhes fizera ver,
12 — ausente —
12 maravilhas que ele fez à vista de seus pais na terra do Egito, no campo de Zoã.
13 þegar hann klauf hafið og leiddi þá yfir þurrum fótum. Vatnið stóð eins og veggur til beggja handa!
13 Dividiu o mar, e os fez passar por ele; fez com que as águas parassem como num montão.
14 Að degi til leiddi hann þá með skýi, en eldstólpa um nætur.
14 De dia os guiou com uma nuvem, e toda a noite, com um clarão de fogo.
15 Hann rauf gat á klettinn í eyðimörkinni. Vatnið streymdi fram og þeir svöluðu þorsta sínum.
15 Fendeu as penhas no deserto e deu- lhes de beber como de grandes abismos.
16 Já, það flæddi frá klettinum, líkast rennandi á!
16 Fez sair fontes da rocha e fez correr as águas como rios.
17 Samt héldu þeir fast við þrjósku sína og syndguðu gegn hinum hæsta Guði.
17 E ainda prosseguiram em pecar contra ele, provocando ao Altíssimo na solidão.
18 Þeir kvörtuðu og kveinuðu og heimtuðu annað að borða en það sem Guð gaf þeim.
18 E tentaram a Deus no seu coração, pedindo carne para satisfazerem o seu apetite.
19 — ausente —
19 E falaram contra Deus e disseram: Poderá Deus, porventura, preparar- nos uma mesa no deserto?
20 — ausente —
20 Eis que feriu a penha, e águas correram dela; rebentaram ribeiros em abundância; poderá também dar- nos pão ou preparar carne para o seu povo?
21 Drottinn hlustaði og honum rann í skap, reiði hans upptendraðist gegn Ísrael.
21 Pelo que o Senhor os ouviu e se indignou; e acendeu um fogo contra Jacó, e furor também subiu contra Israel,
22 Enda treystu þeir honum ekki, né trúðu forsjá hans.
22 porquanto não creram em Deus, nem confiaram na sua salvação,
23 Jafnvel þótt hann lyki upp himninum – eins og glugga! –
23 posto que tivesse mandado às altas nuvens, e tivesse aberto as portas dos céus,
24 og léti manna rigna niður.
24 e fizesse chover sobre eles o maná para comerem, e lhes tivesse dado do trigo do céu.
25 Já, þeir átu englabrauð! – og urðu mettir.
25 Cada um comeu o pão dos poderosos; ele lhes mandou comida com abundância.
26 Þá lét hann austanvind blása og stýrði vestanvindinum með krafti sínum.
26 Fez soprar o vento do Oriente nos céus e trouxe o Sul com a sua força.
27 Og viti menn, fuglum rigndi af himni, – þeir voru eins og sandur á sjávarströnd!
27 E choveu sobre eles carne como pó, e aves de asas como a areia do mar.
28 Af hans völdum féllu þeir til jarðar um allar tjaldbúðirnar.
28 E as fez cair no meio do seu arraial, ao redor de suas habitações.
29 Og fólkið át nægju sína. Hann mettaði hungur þeirra.
29 Então, comeram e se fartaram bem; pois lhes satisfez o desejo.
30 En varla höfðu þeir lokið matnum – fæðan var enn í munni þeirra,
30 Não refrearam o seu apetite. Ainda lhes estava a comida na boca,
31 þá reiddist Drottinn þeim og lagði að velli æskumenn Ísraels.
31 quando a ira de Deus desceu sobre eles, e matou os mais fortes deles, e feriu os escolhidos de Israel.
32 En þeir sáu sig ekki um hönd, en héldu áfram að syndga og vildu ekki trúa kraftaverkum Drottins.
32 Com tudo isto, ainda pecaram e não deram crédito às suas maravilhas.
33 Þess vegna stytti hann ævi þeirra og sendi þeim miklar hörmungar.
33 Pelo que consumiu os seus dias na vaidade e os seus anos, na angústia.
34 En þegar neyðin var stærst, tóku þeir að leita Guðs. Þeir iðruðust og snéru sér til hans.
34 Pondo-os ele à morte, então, o procuravam; e voltavam, e de madrugada buscavam a Deus.
35 Þeir viðurkenndu að Guð er eini grundvöllur lífsins – að hinn hæsti Guð væri frelsari þeirra.
35 E lembravam-se de que Deus era a sua rocha, e o Deus Altíssimo, o seu Redentor.
36 En því miður fylgdu þeir honum aðeins í orði kveðnu, en ekki af heilum hug,
36 Todavia, lisonjeavam-no com a boca e com a língua lhe mentiam.
37 hjarta þeirra var langt frá honum. Þeir stóðu ekki við orð sín.
37 Porque o seu coração não era reto para com ele, nem foram fiéis ao seu concerto.
38 Samt var hann þeim miskunnsamur, fyrirgaf syndir þeirra og tortímdi þeim ekki. Margoft hélt hann aftur af reiði sinni.
38 Mas ele, que é misericordioso, perdoou a sua iniquidade e não os destruiu; antes, muitas vezes desviou deles a sua cólera e não deixou despertar toda a sua ira,
39 Hann minntist þess að þeir voru dauðlegir menn, eins og andblær sem kemur og fer.
39 porque se lembrou de que eram carne, um vento que passa e não volta.
40 Já, oft risu þeir gegn Guði í eyðimörkinni og ollu honum vonbrigðum.
40 Quantas vezes o provocaram no deserto e o ofenderam na solidão!
41 Aftur og aftur sneru þeir við honum baki og freistuðu hans.
41 Voltaram atrás, e tentaram a Deus, e duvidaram do Santo de Israel.
42 Þeir gleymdu krafti hans og kærleika og hvernig hann hafði frelsað þá frá óvinum þeirra.
42 Não se lembraram do poder da sua mão, nem do dia em que os livrou do adversário;
43 Þeir gleymdu plágunum sem hann sendi Egyptum í Sóan
43 como operou os seus sinais no Egito e as suas maravilhas no campo de Zoã;
44 þegar hann breytti fljótum þeirra í blóð, svo að enginn gat drukkið.
44 e converteu em sangue os seus rios e as suas correntes, para que não pudessem beber.
45 Eða þegar hann fyllti landið af flugum og froskum!
45 E lhes mandou enxames de moscas que os consumiram, e rãs que os destruíram.
46 Lirfurnar spilltu uppskerunni og engispretturnar átu allt, hvort tveggja var frá honum komið.
46 Deu, também, ao pulgão a sua novidade, e o seu trabalho, aos gafanhotos.
47 Hann eyddi vínviði þeirra með hagléli og mórberjatrjánum með frosti.
47 Destruiu as suas vinhas com saraiva, e os seus sicômoros, com pedrisco.
48 Búpeningurinn hrundi niður í haganum, haglið rotaði hann og sauðirnir drápust í eldingum.
48 Também entregou o seu gado à saraiva, e aos coriscos, os seus rebanhos.
49 Hann úthellti reiði sinni yfir þá, sendi þeim ógn og skelfingu. Hann leysti út sendiboða ógæfunnar – engla sem létu þá kenna á því!
49 E atirou para o meio deles, quais mensageiros de males, o ardor da sua ira: furor, indignação e angústia.
50 Hann gaf reiðinni lausan tauminn. Og ekki hlífði hann Egyptunum. Þeir fengu vænan skerf af plágum og sjúkdómum.
50 Abriu caminho à sua ira; não poupou a alma deles à morte, nem a vida deles à pestilência.
51 Þá deyddi hann frumburði Egypta, efnilegan ungviðinn, sem vonirnar voru bundnar við.
51 E feriu todo primogênito no Egito, primícias da sua força nas tendas de Cam,
52 Sinn eigin lýð leiddi hann styrkri hendi gegnum eyðimörkina.
52 mas fez com que o seu povo saísse como ovelhas e os guiou pelo deserto, como a um rebanho.
53 Hann var skjól þeirra og vörn. Þeir þurftu ekkert að óttast, en hafið gleypti óvini þeirra.
53 E os guiou com segurança, e não temeram; mas o mar cobriu os seus inimigos.
54 Hann greiddi för þeirra til fyrirheitna landsins, til hæðanna sem hann hafði skapað.
54 E conduziu-os até ao limite do seu santuário, até este monte que a sua destra adquiriu,
55 Íbúum landsins stökkti hann á flótta en gaf þar ættkvíslum Ísraels erfðahlut og skjól.
55 e expulsou as nações de diante deles, e, dividindo suas terras, lhas deu por herança, e fez habitar em suas tendas as tribos de Israel.
56 En þótt þeir nytu gæsku Guðs, risu þeir gegn hinum hæsta og fyrirlitu boðorð hans.
56 Contudo, tentaram, e provocaram o Deus Altíssimo, e não guardaram os seus testemunhos.
57 Þeir sneru af leið og rufu trúnað rétt eins og feður þeirra. Eins og bogin ör misstu þeir marksins sem Guð hafði sett þeim.
57 Mas tornaram atrás e portaram-se aleivosamente como seus pais; viraram-se como um arco traiçoeiro,
58 Þeir tóku aðra guði, reistu þeim ölturu og egndu Drottin á móti sér.
58 pois lhe provocaram a ira com os seus altos e despertaram-lhe o zelo com as suas imagens de escultura.
59 Guð sá verk þeirra og reiddist – fékk viðbjóð á Ísrael.
59 Deus ouviu isto e se indignou; e sobremodo aborreceu a Israel,
60 Hann yfirgaf helgidóm sinn í Síló, bústað sinn meðal manna.
60 pelo que desamparou o tabernáculo em Siló, a tenda que estabelecera como sua morada entre os homens,
61 Örk sína lét hann falla í hendur óvinanna og vegsemd hans var óvirt af heiðingjum.
61 e deu a sua força ao cativeiro, e a sua glória, à mão do inimigo,
62 Hann reiddist lýð sínum og lét hann falla fyrir sverði óvinanna.
62 e entregou o seu povo à espada, e encolerizou-se contra a sua herança.
63 Æskumenn Ísraels fórust í eldi og ungu stúlkurnar upplifðu ekki sinn brúðkaupsdag.
63 Aos seus jovens, consumiu-os o fogo, e as suas donzelas não tiveram festa nupcial.
64 Prestunum var slátrað og ekkjur þeirra dóu áður en þær gátu harmað þá.
64 Os seus sacerdotes caíram à espada, e suas viúvas não se lamentaram.
65 Þá var sem Drottinn vaknaði af svefni, eins og hetja sem rís upp úr vímu,
65 Então, o Senhor despertou como de um sono, como um valente que o vinho excitasse.
66 og hann gaf þeim vænt spark í bakhlutann og sendi þá burt með skömm, sömu leið og þeir komu.
66 E feriu os seus adversários, que fugiram, e os pôs em perpétuo desprezo.
67 Hann hafnaði fjölskyldu Jósefs, ætt Efraíms,
67 Além disto, rejeitou a tenda de José e não elegeu a tribo de Efraim.
68 en kaus Júdaættkvísl og Síonfjall, sem hann elskar.
68 Antes, elegeu a tribo de Judá, o monte Sião, que ele amava.
69 Þar reisti hann musteri sitt – voldugt og traust rétt eins og himin og jörð.
69 E edificou o seu santuário como aos lugares elevados, como a terra que fundou para sempre.
70 Hann kaus Davíð sem þjón sinn, tók hann frá sauðunum,
70 Também elegeu a Davi, seu servo, e o tirou dos apriscos das ovelhas.
71 úr smalamennskunni, til að verða leiðtogi og hirðir þjóðar sinnar. Og hann gætti hennar af öryggi og með hreinu hjarta.
71 De após as ovelhas pejadas o trouxe, para apascentar a Jacó, seu povo, e a Israel, sua herança.
72 — ausente —
72 Assim, os apascentou, segundo a integridade do seu coração, e os guiou com a perícia de suas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 78, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.