Salmos 78
Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs NVI
1 Þjóð mín, hlustaðu á kenningu mína. Gefðu gaum að því sem ég hef að segja.
1 Povo meu, escute o meu ensino; incline os ouvidos para o que eu tenho a dizer.
2 — ausente —
2 Em parábolas abrirei a minha boca, proferirei enigmas do passado;
3 — ausente —
3 o que ouvimos e aprendemos, o que nossos pais nos contaram.
4 Ég birti ykkur sannleikann, svo að þið getið sagt börnum ykkar frá dásemdarverkum Drottins, öllum þeim undrum sem hann vann.
4 Não os esconderemos dos nossos filhos; contaremos à próxima geração os louváveis feitos do Senhor, o seu poder e as maravilhas que fez.
5 Lögmál sitt gaf hann Ísrael og bauð forfeðrunum að kenna það börnum sínum
5 Ele decretou estatutos para Jacó, e em Israel estabeleceu a lei, e ordenou aos nossos antepassados que a ensinassem aos seus filhos,
6 sem síðan skyldu kenna það sínum afkomendum. Þannig skyldi lögmál hans berast frá einni kynslóðinni til annarrar.
6 de modo que a geração seguinte a conhecesse, e também os filhos que ainda nasceriam, e eles, por sua vez, contassem aos seus próprios filhos.
7 Því hefur sérhver kynslóð getað haldið lög Guðs, treyst honum og heyrt um hans dásemdarverk.
7 Então eles porão a confiança em Deus; não esquecerão os seus feitos e obedecerão aos seus mandamentos.
8 Ný kynslóð skyldi ekki þurfa að fara að fordæmi feðra sinna sem voru þrjóskir, óhlýðnir og ótrúir og forhertu sig gegn Guði.
8 Eles não serão como os seus antepassados, obstinados e rebeldes, povo de coração desleal para com Deus, gente de espírito infiel.
9 Þótt íbúar Efraím væru alvopnaðir, þá flúðu þeir þegar að orustunni kom.
9 Os homens de Efraim, flecheiros armados, viraram as costas no dia da batalha;
10 Þannig rufu þeir sáttmálann við Guð og fóru sína eigin leið.
10 não guardaram a aliança de Deus e se recusaram a viver de acordo com a sua lei.
11 — ausente —
11 Esqueceram o que ele tinha feito, as maravilhas que lhes havia mostrado.
12 — ausente —
12 Ele fez milagres diante dos seus antepassados, na terra do Egito, na região de Zoã.
13 þegar hann klauf hafið og leiddi þá yfir þurrum fótum. Vatnið stóð eins og veggur til beggja handa!
13 Dividiu o mar para que pudessem passar; fez a água erguer-se como um muro.
14 Að degi til leiddi hann þá með skýi, en eldstólpa um nætur.
14 Ele os guiou com a nuvem de dia e com a luz do fogo de noite.
15 Hann rauf gat á klettinn í eyðimörkinni. Vatnið streymdi fram og þeir svöluðu þorsta sínum.
15 Fendeu as rochas no deserto e deu-lhes tanta água como a que flui das profundezas;
16 Já, það flæddi frá klettinum, líkast rennandi á!
16 da pedra fez sair regatos e fluir água como um rio.
17 Samt héldu þeir fast við þrjósku sína og syndguðu gegn hinum hæsta Guði.
17 Mas contra ele continuaram a pecar, revoltando-se no deserto contra o Altíssimo.
18 Þeir kvörtuðu og kveinuðu og heimtuðu annað að borða en það sem Guð gaf þeim.
18 Deliberadamente puseram Deus à prova, exigindo o que desejavam comer.
19 — ausente —
19 Duvidaram de Deus, dizendo: "Poderá Deus preparar uma mesa no deserto?
20 — ausente —
20 Sabemos que quando ele feriu a rocha a água brotou e jorrou em torrentes. Mas conseguirá também dar-nos de comer? Poderá suprir de carne o seu povo? "
21 Drottinn hlustaði og honum rann í skap, reiði hans upptendraðist gegn Ísrael.
21 O Senhor os ouviu e enfureceu-se; atacou Jacó com fogo, e sua ira levantou-se contra Israel,
22 Enda treystu þeir honum ekki, né trúðu forsjá hans.
22 pois eles não creram em Deus nem confiaram no seu poder salvador.
23 Jafnvel þótt hann lyki upp himninum – eins og glugga! –
23 Contudo, ele deu ordens às nuvens e abriu as portas dos céus;
24 og léti manna rigna niður.
24 fez chover maná para que o povo comesse, deu-lhe o pão dos céus.
25 Já, þeir átu englabrauð! – og urðu mettir.
25 Os homens comeram o pão dos anjos; enviou-lhes comida à vontade.
26 Þá lét hann austanvind blása og stýrði vestanvindinum með krafti sínum.
26 Enviou dos céus o vento oriental e pelo seu poder fez avançar o vento sul.
27 Og viti menn, fuglum rigndi af himni, – þeir voru eins og sandur á sjávarströnd!
27 Fez chover carne sobre eles como pó, bandos de aves como a areia da praia.
28 Af hans völdum féllu þeir til jarðar um allar tjaldbúðirnar.
28 Levou-as a cair dentro do acampamento, ao redor das suas tendas.
29 Og fólkið át nægju sína. Hann mettaði hungur þeirra.
29 Comeram à vontade, e assim ele satisfez o desejo deles.
30 En varla höfðu þeir lokið matnum – fæðan var enn í munni þeirra,
30 Mas, antes de saciarem o apetite, quando ainda tinham a comida na boca,
31 þá reiddist Drottinn þeim og lagði að velli æskumenn Ísraels.
31 acendeu-se contra eles a ira de Deus; e ele feriu de morte os mais fortes dentre eles, matando os jovens de Israel.
32 En þeir sáu sig ekki um hönd, en héldu áfram að syndga og vildu ekki trúa kraftaverkum Drottins.
32 A despeito disso tudo, continuaram pecando; não creram nos seus prodígios.
33 Þess vegna stytti hann ævi þeirra og sendi þeim miklar hörmungar.
33 Por isso ele encerrou os dias deles como um sopro e os anos deles em repentino pavor.
34 En þegar neyðin var stærst, tóku þeir að leita Guðs. Þeir iðruðust og snéru sér til hans.
34 Sempre que Deus os castigava com a morte, eles o buscavam; com fervor se voltavam de novo para ele.
35 Þeir viðurkenndu að Guð er eini grundvöllur lífsins – að hinn hæsti Guð væri frelsari þeirra.
35 Lembravam-se de que Deus era a sua Rocha, de que o Deus Altíssimo era o seu Redentor.
36 En því miður fylgdu þeir honum aðeins í orði kveðnu, en ekki af heilum hug,
36 Com a boca o adulavam, com a língua o enganavam;
37 hjarta þeirra var langt frá honum. Þeir stóðu ekki við orð sín.
37 o coração deles não era sincero; não foram fiéis à sua aliança.
38 Samt var hann þeim miskunnsamur, fyrirgaf syndir þeirra og tortímdi þeim ekki. Margoft hélt hann aftur af reiði sinni.
38 Contudo, ele foi misericordioso; perdoou-lhes as maldades e não os destruiu. Vez após vez conteve a sua ira, sem despertá-la totalmente.
39 Hann minntist þess að þeir voru dauðlegir menn, eins og andblær sem kemur og fer.
39 Lembrou-se de que eram meros mortais, brisa passageira que não retorna.
40 Já, oft risu þeir gegn Guði í eyðimörkinni og ollu honum vonbrigðum.
40 Quantas vezes mostraram-se rebeldes contra ele no deserto e o entristeceram na terra solitária!
41 Aftur og aftur sneru þeir við honum baki og freistuðu hans.
41 Repetidas vezes puseram Deus à prova; irritaram o Santo de Israel.
42 Þeir gleymdu krafti hans og kærleika og hvernig hann hafði frelsað þá frá óvinum þeirra.
42 Não se lembravam da sua mão poderosa, do dia em que os redimiu do opressor,
43 Þeir gleymdu plágunum sem hann sendi Egyptum í Sóan
43 do dia em que mostrou os seus prodígios no Egito, as suas maravilhas na região de Zoã,
44 þegar hann breytti fljótum þeirra í blóð, svo að enginn gat drukkið.
44 quando transformou os rios e os riachos dos egípcios em sangue, e não mais conseguiam beber das suas águas,
45 Eða þegar hann fyllti landið af flugum og froskum!
45 e enviou enxames de moscas que os devoraram, e rãs que os devastaram;
46 Lirfurnar spilltu uppskerunni og engispretturnar átu allt, hvort tveggja var frá honum komið.
46 quando entregou as suas plantações às larvas, a produção da terra aos gafanhotos;
47 Hann eyddi vínviði þeirra með hagléli og mórberjatrjánum með frosti.
47 e destruiu as suas vinhas com a saraiva e as suas figueiras bravas, com a geada;
48 Búpeningurinn hrundi niður í haganum, haglið rotaði hann og sauðirnir drápust í eldingum.
48 quando entregou o gado deles ao granizo, os seus rebanhos aos raios;
49 Hann úthellti reiði sinni yfir þá, sendi þeim ógn og skelfingu. Hann leysti út sendiboða ógæfunnar – engla sem létu þá kenna á því!
49 quando os atingiu com a sua ira ardente, com furor, indignação e hostilidade, com muitos anjos destruidores.
50 Hann gaf reiðinni lausan tauminn. Og ekki hlífði hann Egyptunum. Þeir fengu vænan skerf af plágum og sjúkdómum.
50 Abriu caminho para a sua ira; não os poupou da morte, mas os entregou à peste.
51 Þá deyddi hann frumburði Egypta, efnilegan ungviðinn, sem vonirnar voru bundnar við.
51 Matou todos os primogênitos do Egito, as primícias do vigor varonil das tendas de Cam.
52 Sinn eigin lýð leiddi hann styrkri hendi gegnum eyðimörkina.
52 Mas tirou o seu povo como ovelhas e o conduziu como a um rebanho pelo deserto.
53 Hann var skjól þeirra og vörn. Þeir þurftu ekkert að óttast, en hafið gleypti óvini þeirra.
53 Ele os guiou em segurança, e não tiveram medo; e os seus inimigos afundaram-se no mar.
54 Hann greiddi för þeirra til fyrirheitna landsins, til hæðanna sem hann hafði skapað.
54 Assim os trouxe à fronteira da sua terra santa, aos montes que a sua mão direita conquistou.
55 Íbúum landsins stökkti hann á flótta en gaf þar ættkvíslum Ísraels erfðahlut og skjól.
55 Expulsou nações que lá estavam, distribuiu-lhes as terras por herança e deu suas tendas às tribos de Israel para que nelas habitassem.
56 En þótt þeir nytu gæsku Guðs, risu þeir gegn hinum hæsta og fyrirlitu boðorð hans.
56 Mas eles puseram Deus à prova e foram rebeldes contra o Altíssimo; não obedeceram aos seus testemunhos.
57 Þeir sneru af leið og rufu trúnað rétt eins og feður þeirra. Eins og bogin ör misstu þeir marksins sem Guð hafði sett þeim.
57 Foram desleais e infiéis, como os seus antepassados, confiáveis como um arco defeituoso.
58 Þeir tóku aðra guði, reistu þeim ölturu og egndu Drottin á móti sér.
58 Eles o irritaram com os altares idólatras; com os seus ídolos lhe provocaram ciúmes.
59 Guð sá verk þeirra og reiddist – fékk viðbjóð á Ísrael.
59 Sabendo-o Deus, enfureceu-se e rejeitou totalmente a Israel;
60 Hann yfirgaf helgidóm sinn í Síló, bústað sinn meðal manna.
60 abandonou o tabernáculo de Siló, a tenda onde habitava entre os homens.
61 Örk sína lét hann falla í hendur óvinanna og vegsemd hans var óvirt af heiðingjum.
61 Entregou o símbolo do seu poder ao cativeiro, e o seu esplendor, nas mãos do adversário.
62 Hann reiddist lýð sínum og lét hann falla fyrir sverði óvinanna.
62 Deixou que o seu povo fosse morto à espada, pois enfureceu-se com a sua herança.
63 Æskumenn Ísraels fórust í eldi og ungu stúlkurnar upplifðu ekki sinn brúðkaupsdag.
63 O fogo consumiu os seus jovens, e as suas moças não tiveram canções de núpcias;
64 Prestunum var slátrað og ekkjur þeirra dóu áður en þær gátu harmað þá.
64 os sacerdotes foram mortos à espada! As viúvas já nem podiam chorar!
65 Þá var sem Drottinn vaknaði af svefni, eins og hetja sem rís upp úr vímu,
65 Então o Senhor despertou como que de um sono, como um guerreiro exaltado pelo vinho.
66 og hann gaf þeim vænt spark í bakhlutann og sendi þá burt með skömm, sömu leið og þeir komu.
66 Fez retroceder a golpes os seus adversários e os entregou a permanente humilhação.
67 Hann hafnaði fjölskyldu Jósefs, ætt Efraíms,
67 Também rejeitou as tendas de José, e não escolheu a tribo de Efraim;
68 en kaus Júdaættkvísl og Síonfjall, sem hann elskar.
68 ao contrário, escolheu a tribo de Judá e o monte Sião, o qual amou.
69 Þar reisti hann musteri sitt – voldugt og traust rétt eins og himin og jörð.
69 Construiu o seu santuário como as alturas; como a terra o firmou para sempre.
70 Hann kaus Davíð sem þjón sinn, tók hann frá sauðunum,
70 Escolheu o seu servo Davi e o tirou do aprisco das ovelhas,
71 úr smalamennskunni, til að verða leiðtogi og hirðir þjóðar sinnar. Og hann gætti hennar af öryggi og með hreinu hjarta.
71 do pastoreio de ovelhas para ser o pastor de Jacó, seu povo, de Israel, sua herança.
72 — ausente —
72 E de coração íntegro Davi os pastoreou, com mãos experientes os conduziu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 78, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.