Salmos 78
Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs NAA
1 Þjóð mín, hlustaðu á kenningu mína. Gefðu gaum að því sem ég hef að segja.
1 Meu povo, escute a minha lei; dê ouvidos às palavras da minha boca.
2 — ausente —
2 Abrirei os meus lábios para proferir parábolas e publicarei enigmas dos tempos antigos.
3 — ausente —
3 O que ouvimos e aprendemos, o que os nossos pais nos contaram,
4 Ég birti ykkur sannleikann, svo að þið getið sagt börnum ykkar frá dásemdarverkum Drottins, öllum þeim undrum sem hann vann.
4 não o encobriremos a seus filhos; contaremos à geração vindoura os louvores do e o seu poder, e as maravilhas que fez.
5 Lögmál sitt gaf hann Ísrael og bauð forfeðrunum að kenna það börnum sínum
5 Ele estabeleceu um testemunho em Jacó, e instituiu uma lei em Israel, e ordenou aos nossos pais que os transmitissem a seus filhos,
6 sem síðan skyldu kenna það sínum afkomendum. Þannig skyldi lögmál hans berast frá einni kynslóðinni til annarrar.
6 a fim de que a nova geração os conhecesse, e os filhos que ainda hão de nascer se levantassem e, por sua vez, os contassem aos seus descendentes;
7 Því hefur sérhver kynslóð getað haldið lög Guðs, treyst honum og heyrt um hans dásemdarverk.
7 para que pusessem a sua confiança em Deus e não se esquecessem dos feitos de Deus, mas lhe observassem os mandamentos;
8 Ný kynslóð skyldi ekki þurfa að fara að fordæmi feðra sinna sem voru þrjóskir, óhlýðnir og ótrúir og forhertu sig gegn Guði.
8 e que não fossem, como seus pais, geração obstinada e rebelde, geração de coração inconstante, e cujo espírito não foi fiel a Deus.
9 Þótt íbúar Efraím væru alvopnaðir, þá flúðu þeir þegar að orustunni kom.
9 Os filhos de Efraim, embora armados com arcos, bateram em retirada no dia do combate.
10 Þannig rufu þeir sáttmálann við Guð og fóru sína eigin leið.
10 Não guardaram a aliança de Deus, não quiseram andar na sua lei;
11 — ausente —
11 esqueceram-se das suas obras e das maravilhas que lhes havia mostrado.
12 — ausente —
12 Deus fez prodígios na presença de seus pais na terra do Egito, no campo de Zoã.
13 þegar hann klauf hafið og leiddi þá yfir þurrum fótum. Vatnið stóð eins og veggur til beggja handa!
13 Dividiu o mar e os fez passar por ele; fez parar as águas como um montão.
14 Að degi til leiddi hann þá með skýi, en eldstólpa um nætur.
14 Durante o dia, os guiou com uma nuvem e de noite, com um clarão de fogo.
15 Hann rauf gat á klettinn í eyðimörkinni. Vatnið streymdi fram og þeir svöluðu þorsta sínum.
15 No deserto, fendeu rochas e lhes deu de beber abundantemente como de abismos.
16 Já, það flæddi frá klettinum, líkast rennandi á!
16 Da pedra fez brotar torrentes, fez manar água como rios.
17 Samt héldu þeir fast við þrjósku sína og syndguðu gegn hinum hæsta Guði.
17 Mas, ainda assim, continuaram a pecar contra ele e se rebelaram, no deserto, contra o Altíssimo.
18 Þeir kvörtuðu og kveinuðu og heimtuðu annað að borða en það sem Guð gaf þeim.
18 Tentaram a Deus no seu coração, pedindo alimento que lhes fosse do gosto.
19 — ausente —
19 Falaram contra Deus, dizendo: “Será que Deus pode preparar-nos uma mesa no deserto?
20 — ausente —
20 É verdade que ele feriu a rocha, e dela manaram águas, transbordaram as torrentes. Mas será que ele pode dar-nos pão também? Ou fornecer carne para o seu povo?”
21 Drottinn hlustaði og honum rann í skap, reiði hans upptendraðist gegn Ísrael.
21 Ouvindo isto, o acendeu-se fogo contra Jacó, e também se levantou o seu furor contra Israel,
22 Enda treystu þeir honum ekki, né trúðu forsjá hans.
22 porque não creram em Deus, nem confiaram na sua salvação.
23 Jafnvel þótt hann lyki upp himninum – eins og glugga! –
23 Mesmo assim, deu ordens às nuvens e abriu as portas dos céus;
24 og léti manna rigna niður.
24 fez chover maná sobre eles, para alimentá-los, e lhes deu cereal do céu.
25 Já, þeir átu englabrauð! – og urðu mettir.
25 Todos comeram o pão dos anjos; ele enviou-lhes comida à vontade.
26 Þá lét hann austanvind blása og stýrði vestanvindinum með krafti sínum.
26 Fez soprar no céu o vento do Oriente e pelo seu poder conduziu o vento do Sul.
27 Og viti menn, fuglum rigndi af himni, – þeir voru eins og sandur á sjávarströnd!
27 Também fez chover sobre eles carne como poeira e aves numerosas como a areia do mar.
28 Af hans völdum féllu þeir til jarðar um allar tjaldbúðirnar.
28 Fez com que caíssem no meio do arraial deles, ao redor de suas tendas.
29 Og fólkið át nægju sína. Hann mettaði hungur þeirra.
29 Então comeram e se fartaram a valer; pois lhes fez o que desejavam.
30 En varla höfðu þeir lokið matnum – fæðan var enn í munni þeirra,
30 Porém não reprimiram o apetite. Ainda tinham o alimento na boca,
31 þá reiddist Drottinn þeim og lagði að velli æskumenn Ísraels.
31 quando se elevou contra eles a ira de Deus, e entre os seus mais robustos semeou a morte, e prostrou os jovens de Israel.
32 En þeir sáu sig ekki um hönd, en héldu áfram að syndga og vildu ekki trúa kraftaverkum Drottins.
32 Apesar de tudo isso, continuaram a pecar e não creram nas maravilhas de Deus.
33 Þess vegna stytti hann ævi þeirra og sendi þeim miklar hörmungar.
33 Por isso, ele fez com que os seus dias se dissipassem num sopro e os seus anos, em súbito terror.
34 En þegar neyðin var stærst, tóku þeir að leita Guðs. Þeir iðruðust og snéru sér til hans.
34 Quando os fazia morrer, eles o buscavam; arrependidos, procuravam Deus.
35 Þeir viðurkenndu að Guð er eini grundvöllur lífsins – að hinn hæsti Guð væri frelsari þeirra.
35 Lembravam-se de que Deus era a sua rocha e o Deus Altíssimo, o seu Redentor.
36 En því miður fylgdu þeir honum aðeins í orði kveðnu, en ekki af heilum hug,
36 Lisonjeavam-no, porém de boca, e com a língua lhe mentiam.
37 hjarta þeirra var langt frá honum. Þeir stóðu ekki við orð sín.
37 Porque o coração deles não era firme para com ele, nem foram fiéis à sua aliança.
38 Samt var hann þeim miskunnsamur, fyrirgaf syndir þeirra og tortímdi þeim ekki. Margoft hélt hann aftur af reiði sinni.
38 Ele, porém, que é misericordioso, perdoa a iniquidade e não destrói; muitas vezes desvia a sua ira e não desperta toda a sua indignação.
39 Hann minntist þess að þeir voru dauðlegir menn, eins og andblær sem kemur og fer.
39 Lembra-se de que eles são simples mortais, vento que passa e não volta mais.
40 Já, oft risu þeir gegn Guði í eyðimörkinni og ollu honum vonbrigðum.
40 Quantas vezes se rebelaram contra ele no deserto e nos lugares áridos lhe causaram tristeza!
41 Aftur og aftur sneru þeir við honum baki og freistuðu hans.
41 Tornaram a pôr Deus à prova, ofenderam o Santo de Israel.
42 Þeir gleymdu krafti hans og kærleika og hvernig hann hafði frelsað þá frá óvinum þeirra.
42 Não se lembraram do poder dele, nem do dia em que os resgatou do adversário;
43 Þeir gleymdu plágunum sem hann sendi Egyptum í Sóan
43 de como no Egito ele operou os seus sinais e os seus prodígios, no campo de Zoã;
44 þegar hann breytti fljótum þeirra í blóð, svo að enginn gat drukkið.
44 e transformou em sangue os rios deles, para que das suas correntes não bebessem.
45 Eða þegar hann fyllti landið af flugum og froskum!
45 Enviou contra eles enxames de moscas que os devorassem e rãs que os destruíssem.
46 Lirfurnar spilltu uppskerunni og engispretturnar átu allt, hvort tveggja var frá honum komið.
46 Entregou às lagartas as suas colheitas e aos gafanhotos, o fruto do seu trabalho.
47 Hann eyddi vínviði þeirra með hagléli og mórberjatrjánum með frosti.
47 Com chuvas de pedra lhes destruiu as vinhas e os seus sicômoros, com geada.
48 Búpeningurinn hrundi niður í haganum, haglið rotaði hann og sauðirnir drápust í eldingum.
48 Entregou ao granizo o gado deles e aos raios, os seus rebanhos.
49 Hann úthellti reiði sinni yfir þá, sendi þeim ógn og skelfingu. Hann leysti út sendiboða ógæfunnar – engla sem létu þá kenna á því!
49 Lançou contra eles o furor da sua ira: cólera, indignação e calamidade, legião de anjos portadores de males.
50 Hann gaf reiðinni lausan tauminn. Og ekki hlífði hann Egyptunum. Þeir fengu vænan skerf af plágum og sjúkdómum.
50 Deu livre curso à sua ira; não poupou da morte a alma deles, mas entregou a vida deles à peste.
51 Þá deyddi hann frumburði Egypta, efnilegan ungviðinn, sem vonirnar voru bundnar við.
51 Matou todos os primogênitos no Egito, as primícias do vigor nas tendas de Cam.
52 Sinn eigin lýð leiddi hann styrkri hendi gegnum eyðimörkina.
52 Fez sair o seu povo como ovelhas e o guiou pelo deserto, como um rebanho.
53 Hann var skjól þeirra og vörn. Þeir þurftu ekkert að óttast, en hafið gleypti óvini þeirra.
53 Dirigiu-o com segurança, e não tiveram medo, ao passo que o mar submergiu os seus inimigos.
54 Hann greiddi för þeirra til fyrirheitna landsins, til hæðanna sem hann hafði skapað.
54 Levou-os até a sua terra santa, até o monte que a sua mão direita adquiriu.
55 Íbúum landsins stökkti hann á flótta en gaf þar ættkvíslum Ísraels erfðahlut og skjól.
55 Da presença deles expulsou as nações, cuja região repartiu com eles por herança; e nas suas tendas fez habitar as tribos de Israel.
56 En þótt þeir nytu gæsku Guðs, risu þeir gegn hinum hæsta og fyrirlitu boðorð hans.
56 Ainda assim, tentaram o Deus Altíssimo, e a ele resistiram, e não lhe guardaram os testemunhos.
57 Þeir sneru af leið og rufu trúnað rétt eins og feður þeirra. Eins og bogin ör misstu þeir marksins sem Guð hafði sett þeim.
57 Tornaram atrás e foram infiéis como os seus pais; desviaram-se como um arco enganoso.
58 Þeir tóku aðra guði, reistu þeim ölturu og egndu Drottin á móti sér.
58 Pois o provocaram à ira com os seus lugares altos e com as suas imagens de escultura despertaram o seu ciúme.
59 Guð sá verk þeirra og reiddist – fékk viðbjóð á Ísrael.
59 Deus ouviu isso e se indignou; rejeitou completamente o povo de Israel.
60 Hann yfirgaf helgidóm sinn í Síló, bústað sinn meðal manna.
60 Por isso, abandonou o tabernáculo de Siló, a tenda de sua morada aqui na terra,
61 Örk sína lét hann falla í hendur óvinanna og vegsemd hans var óvirt af heiðingjum.
61 e passou a arca da aliança ao cativeiro, e a sua glória, à mão do adversário.
62 Hann reiddist lýð sínum og lét hann falla fyrir sverði óvinanna.
62 Entregou o seu povo à espada e se encolerizou contra a sua própria herança.
63 Æskumenn Ísraels fórust í eldi og ungu stúlkurnar upplifðu ekki sinn brúðkaupsdag.
63 O fogo devorou os jovens deles, e as suas donzelas não tiveram canto nupcial.
64 Prestunum var slátrað og ekkjur þeirra dóu áður en þær gátu harmað þá.
64 Os seus sacerdotes caíram à espada, e as suas viúvas não fizeram lamentações.
65 Þá var sem Drottinn vaknaði af svefni, eins og hetja sem rís upp úr vímu,
65 Então o Senhor despertou como de um sono, como um valente que grita excitado pelo vinho;
66 og hann gaf þeim vænt spark í bakhlutann og sendi þá burt með skömm, sömu leið og þeir komu.
66 fez recuar a golpes os seus adversários e os entregou a perpétuo desprezo.
67 Hann hafnaði fjölskyldu Jósefs, ætt Efraíms,
67 Além disso, rejeitou a tenda de José e não elegeu a tribo de Efraim.
68 en kaus Júdaættkvísl og Síonfjall, sem hann elskar.
68 Pelo contrário, escolheu a tribo de Judá, o monte Sião, que ele amava.
69 Þar reisti hann musteri sitt – voldugt og traust rétt eins og himin og jörð.
69 E construiu o seu santuário durável como os céus e firme como a terra que estabeleceu para sempre.
70 Hann kaus Davíð sem þjón sinn, tók hann frá sauðunum,
70 Também escolheu o seu servo Davi, e o tirou do aprisco das ovelhas,
71 úr smalamennskunni, til að verða leiðtogi og hirðir þjóðar sinnar. Og hann gætti hennar af öryggi og með hreinu hjarta.
71 do cuidado das ovelhas e suas crias, para ser o pastor de Jacó, seu povo, e de Israel, sua herança.
72 — ausente —
72 E ele os apascentou segundo a integridade do seu coração e os dirigiu com sábias mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 78, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.