Salmos 78
Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs ARA
1 Þjóð mín, hlustaðu á kenningu mína. Gefðu gaum að því sem ég hef að segja.
1 Escutai, povo meu, a minha lei; prestai ouvidos às palavras da minha boca.
2 — ausente —
2 Abrirei os lábios em parábolas e publicarei enigmas dos tempos antigos.
3 — ausente —
3 O que ouvimos e aprendemos, o que nos contaram nossos pais,
4 Ég birti ykkur sannleikann, svo að þið getið sagt börnum ykkar frá dásemdarverkum Drottins, öllum þeim undrum sem hann vann.
4 não o encobriremos a seus filhos; contaremos à vindoura geração os louvores do e as maravilhas que fez.
5 Lögmál sitt gaf hann Ísrael og bauð forfeðrunum að kenna það börnum sínum
5 Ele estabeleceu um testemunho em Jacó, e instituiu uma lei em Israel, e ordenou a nossos pais que os transmitissem a seus filhos,
6 sem síðan skyldu kenna það sínum afkomendum. Þannig skyldi lögmál hans berast frá einni kynslóðinni til annarrar.
6 a fim de que a nova geração os conhecesse, filhos que ainda hão de nascer se levantassem e por sua vez os referissem aos seus descendentes;
7 Því hefur sérhver kynslóð getað haldið lög Guðs, treyst honum og heyrt um hans dásemdarverk.
7 para que pusessem em Deus a sua confiança e não se esquecessem dos feitos de Deus, mas lhe observassem os mandamentos;
8 Ný kynslóð skyldi ekki þurfa að fara að fordæmi feðra sinna sem voru þrjóskir, óhlýðnir og ótrúir og forhertu sig gegn Guði.
8 e que não fossem, como seus pais, geração obstinada e rebelde, geração de coração inconstante, e cujo espírito não foi fiel a Deus.
9 Þótt íbúar Efraím væru alvopnaðir, þá flúðu þeir þegar að orustunni kom.
9 Os filhos de Efraim, embora armados de arco, bateram em retirada no dia do combate.
10 Þannig rufu þeir sáttmálann við Guð og fóru sína eigin leið.
10 Não guardaram a aliança de Deus, não quiseram andar na sua lei;
11 — ausente —
11 esqueceram-se das suas obras e das maravilhas que lhes mostrara.
12 — ausente —
12 Prodígios fez na presença de seus pais na terra do Egito, no campo de Zoã.
13 þegar hann klauf hafið og leiddi þá yfir þurrum fótum. Vatnið stóð eins og veggur til beggja handa!
13 Dividiu o mar e fê-los seguir; aprumou as águas como num dique.
14 Að degi til leiddi hann þá með skýi, en eldstólpa um nætur.
14 Guiou-os de dia com uma nuvem e durante a noite com um clarão de fogo.
15 Hann rauf gat á klettinn í eyðimörkinni. Vatnið streymdi fram og þeir svöluðu þorsta sínum.
15 No deserto, fendeu rochas e lhes deu a beber abundantemente como de abismos.
16 Já, það flæddi frá klettinum, líkast rennandi á!
16 Da pedra fez brotar torrentes, fez manar água como rios.
17 Samt héldu þeir fast við þrjósku sína og syndguðu gegn hinum hæsta Guði.
17 Mas, ainda assim, prosseguiram em pecar contra ele e se rebelaram, no deserto, contra o Altíssimo.
18 Þeir kvörtuðu og kveinuðu og heimtuðu annað að borða en það sem Guð gaf þeim.
18 Tentaram a Deus no seu coração, pedindo alimento que lhes fosse do gosto.
19 — ausente —
19 Falaram contra Deus, dizendo: Pode, acaso, Deus preparar-nos mesa no deserto?
20 — ausente —
20 Com efeito, feriu ele a rocha, e dela manaram águas, transbordaram caudais. Pode ele dar-nos pão também? Ou fornecer carne para o seu povo?
21 Drottinn hlustaði og honum rann í skap, reiði hans upptendraðist gegn Ísrael.
21 Ouvindo isto, o Senhor ficou indignado; acendeu-se fogo contra Jacó, e também se levantou o seu furor contra Israel;
22 Enda treystu þeir honum ekki, né trúðu forsjá hans.
22 porque não creram em Deus, nem confiaram na sua salvação.
23 Jafnvel þótt hann lyki upp himninum – eins og glugga! –
23 Nada obstante, ordenou às alturas e abriu as portas dos céus;
24 og léti manna rigna niður.
24 fez chover maná sobre eles, para alimentá-los, e lhes deu cereal do céu.
25 Já, þeir átu englabrauð! – og urðu mettir.
25 Comeu cada qual o pão dos anjos; enviou-lhes ele comida a fartar.
26 Þá lét hann austanvind blása og stýrði vestanvindinum með krafti sínum.
26 Fez soprar no céu o vento do Oriente e pelo seu poder conduziu o vento do Sul.
27 Og viti menn, fuglum rigndi af himni, – þeir voru eins og sandur á sjávarströnd!
27 Também fez chover sobre eles carne como poeira e voláteis como areia dos mares.
28 Af hans völdum féllu þeir til jarðar um allar tjaldbúðirnar.
28 Fê-los cair no meio do arraial deles, ao redor de suas tendas.
29 Og fólkið át nægju sína. Hann mettaði hungur þeirra.
29 Então, comeram e se fartaram a valer; pois lhes fez o que desejavam.
30 En varla höfðu þeir lokið matnum – fæðan var enn í munni þeirra,
30 Porém não reprimiram o apetite. Tinham ainda na boca o alimento,
31 þá reiddist Drottinn þeim og lagði að velli æskumenn Ísraels.
31 quando se elevou contra eles a ira de Deus, e entre os seus mais robustos semeou a morte, e prostrou os jovens de Israel.
32 En þeir sáu sig ekki um hönd, en héldu áfram að syndga og vildu ekki trúa kraftaverkum Drottins.
32 Sem embargo disso, continuaram a pecar e não creram nas suas maravilhas.
33 Þess vegna stytti hann ævi þeirra og sendi þeim miklar hörmungar.
33 Por isso, ele fez que os seus dias se dissipassem num sopro e os seus anos, em súbito terror.
34 En þegar neyðin var stærst, tóku þeir að leita Guðs. Þeir iðruðust og snéru sér til hans.
34 Quando os fazia morrer, então, o buscavam; arrependidos, procuravam a Deus.
35 Þeir viðurkenndu að Guð er eini grundvöllur lífsins – að hinn hæsti Guð væri frelsari þeirra.
35 Lembravam-se de que Deus era a sua rocha e o Deus Altíssimo, o seu redentor.
36 En því miður fylgdu þeir honum aðeins í orði kveðnu, en ekki af heilum hug,
36 Lisonjeavam-no, porém de boca, e com a língua lhe mentiam.
37 hjarta þeirra var langt frá honum. Þeir stóðu ekki við orð sín.
37 Porque o coração deles não era firme para com ele, nem foram fiéis à sua aliança.
38 Samt var hann þeim miskunnsamur, fyrirgaf syndir þeirra og tortímdi þeim ekki. Margoft hélt hann aftur af reiði sinni.
38 Ele, porém, que é misericordioso, perdoa a iniquidade e não destrói; antes, muitas vezes desvia a sua ira e não dá largas a toda a sua indignação.
39 Hann minntist þess að þeir voru dauðlegir menn, eins og andblær sem kemur og fer.
39 Lembra-se de que eles são carne, vento que passa e já não volta.
40 Já, oft risu þeir gegn Guði í eyðimörkinni og ollu honum vonbrigðum.
40 Quantas vezes se rebelaram contra ele no deserto e na solidão o provocaram!
41 Aftur og aftur sneru þeir við honum baki og freistuðu hans.
41 Tornaram a tentar a Deus, agravaram o Santo de Israel.
42 Þeir gleymdu krafti hans og kærleika og hvernig hann hafði frelsað þá frá óvinum þeirra.
42 Não se lembraram do poder dele, nem do dia em que os resgatou do adversário;
43 Þeir gleymdu plágunum sem hann sendi Egyptum í Sóan
43 de como no Egito operou ele os seus sinais e os seus prodígios, no campo de Zoã;
44 þegar hann breytti fljótum þeirra í blóð, svo að enginn gat drukkið.
44 e converteu em sangue os rios deles, para que das suas correntes não bebessem.
45 Eða þegar hann fyllti landið af flugum og froskum!
45 Enviou contra eles enxames de moscas que os devorassem e rãs que os destruíssem.
46 Lirfurnar spilltu uppskerunni og engispretturnar átu allt, hvort tveggja var frá honum komið.
46 Entregou às larvas as suas colheitas e aos gafanhotos, o fruto do seu trabalho.
47 Hann eyddi vínviði þeirra með hagléli og mórberjatrjánum með frosti.
47 Com chuvas de pedra lhes destruiu as vinhas e os seus sicômoros, com geada.
48 Búpeningurinn hrundi niður í haganum, haglið rotaði hann og sauðirnir drápust í eldingum.
48 Entregou à saraiva o gado deles e aos raios, os seus rebanhos.
49 Hann úthellti reiði sinni yfir þá, sendi þeim ógn og skelfingu. Hann leysti út sendiboða ógæfunnar – engla sem létu þá kenna á því!
49 Lançou contra eles o furor da sua ira: cólera, indignação e calamidade, legião de anjos portadores de males.
50 Hann gaf reiðinni lausan tauminn. Og ekki hlífði hann Egyptunum. Þeir fengu vænan skerf af plágum og sjúkdómum.
50 Deu livre curso à sua ira; não poupou da morte a alma deles, mas entregou-lhes a vida à pestilência.
51 Þá deyddi hann frumburði Egypta, efnilegan ungviðinn, sem vonirnar voru bundnar við.
51 Feriu todos os primogênitos no Egito, as primícias da virilidade nas tendas de Cam.
52 Sinn eigin lýð leiddi hann styrkri hendi gegnum eyðimörkina.
52 Fez sair o seu povo como ovelhas e o guiou pelo deserto, como um rebanho.
53 Hann var skjól þeirra og vörn. Þeir þurftu ekkert að óttast, en hafið gleypti óvini þeirra.
53 Dirigiu-o com segurança, e não temeram, ao passo que o mar submergiu os seus inimigos.
54 Hann greiddi för þeirra til fyrirheitna landsins, til hæðanna sem hann hafði skapað.
54 Levou-os até à sua terra santa, até ao monte que a sua destra adquiriu.
55 Íbúum landsins stökkti hann á flótta en gaf þar ættkvíslum Ísraels erfðahlut og skjól.
55 Da presença deles expulsou as nações, cuja região repartiu com eles por herança; e nas suas tendas fez habitar as tribos de Israel.
56 En þótt þeir nytu gæsku Guðs, risu þeir gegn hinum hæsta og fyrirlitu boðorð hans.
56 Ainda assim, tentaram o Deus Altíssimo, e a ele resistiram, e não lhe guardaram os testemunhos.
57 Þeir sneru af leið og rufu trúnað rétt eins og feður þeirra. Eins og bogin ör misstu þeir marksins sem Guð hafði sett þeim.
57 Tornaram atrás e se portaram aleivosamente como seus pais; desviaram-se como um arco enganoso.
58 Þeir tóku aðra guði, reistu þeim ölturu og egndu Drottin á móti sér.
58 Pois o provocaram com os seus altos e o incitaram a zelos com as suas imagens de escultura.
59 Guð sá verk þeirra og reiddist – fékk viðbjóð á Ísrael.
59 Deus ouviu isso, e se indignou, e sobremodo se aborreceu de Israel.
60 Hann yfirgaf helgidóm sinn í Síló, bústað sinn meðal manna.
60 Por isso, abandonou o tabernáculo de Siló, a tenda de sua morada entre os homens,
61 Örk sína lét hann falla í hendur óvinanna og vegsemd hans var óvirt af heiðingjum.
61 e passou a arca da sua força ao cativeiro, e a sua glória, à mão do adversário.
62 Hann reiddist lýð sínum og lét hann falla fyrir sverði óvinanna.
62 Entregou o seu povo à espada e se encolerizou contra a sua própria herança.
63 Æskumenn Ísraels fórust í eldi og ungu stúlkurnar upplifðu ekki sinn brúðkaupsdag.
63 O fogo devorou os jovens deles, e as suas donzelas não tiveram canto nupcial.
64 Prestunum var slátrað og ekkjur þeirra dóu áður en þær gátu harmað þá.
64 Os seus sacerdotes caíram à espada, e as suas viúvas não fizeram lamentações.
65 Þá var sem Drottinn vaknaði af svefni, eins og hetja sem rís upp úr vímu,
65 Então, o Senhor despertou como de um sono, como um valente que grita excitado pelo vinho;
66 og hann gaf þeim vænt spark í bakhlutann og sendi þá burt með skömm, sömu leið og þeir komu.
66 fez recuar a golpes os seus adversários e lhes cominou perpétuo desprezo.
67 Hann hafnaði fjölskyldu Jósefs, ætt Efraíms,
67 Além disso, rejeitou a tenda de José e não elegeu a tribo de Efraim.
68 en kaus Júdaættkvísl og Síonfjall, sem hann elskar.
68 Escolheu, antes, a tribo de Judá, o monte Sião, que ele amava.
69 Þar reisti hann musteri sitt – voldugt og traust rétt eins og himin og jörð.
69 E construiu o seu santuário durável como os céus e firme como a terra que fundou para sempre.
70 Hann kaus Davíð sem þjón sinn, tók hann frá sauðunum,
70 Também escolheu a Davi, seu servo, e o tomou dos redis das ovelhas;
71 úr smalamennskunni, til að verða leiðtogi og hirðir þjóðar sinnar. Og hann gætti hennar af öryggi og með hreinu hjarta.
71 tirou-o do cuidado das ovelhas e suas crias, para ser o pastor de Jacó, seu povo, e de Israel, sua herança.
72 — ausente —
72 E ele os apascentou consoante a integridade do seu coração e os dirigiu com mãos precavidas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 78, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.