Salmos 78
Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs ARIB
1 Þjóð mín, hlustaðu á kenningu mína. Gefðu gaum að því sem ég hef að segja.
1 Escutai o meu ensino, povo meu; inclinai os vossos ouvidos às palavras da minha boca.
2 — ausente —
2 Abrirei a minha boca numa parábola; proporei enigmas da antigüidade,
3 — ausente —
3 coisas que temos ouvido e sabido, e que nossos pais nos têm contado.
4 Ég birti ykkur sannleikann, svo að þið getið sagt börnum ykkar frá dásemdarverkum Drottins, öllum þeim undrum sem hann vann.
4 Não os encobriremos aos seus filhos, cantaremos às gerações vindouras os louvores do Senhor, assim como a sua força e as maravilhas que tem feito.
5 Lögmál sitt gaf hann Ísrael og bauð forfeðrunum að kenna það börnum sínum
5 Porque ele estabeleceu um testemunho em Jacó, e instituiu uma lei em Israel, as quais coisas ordenou aos nossos pais que as ensinassem a seus filhos;
6 sem síðan skyldu kenna það sínum afkomendum. Þannig skyldi lögmál hans berast frá einni kynslóðinni til annarrar.
6 para que as soubesse a geração vindoura, os filhos que houvesse de nascer, os quais se levantassem e as contassem a seus filhos,
7 Því hefur sérhver kynslóð getað haldið lög Guðs, treyst honum og heyrt um hans dásemdarverk.
7 a fim de que pusessem em Deus a sua esperança, e não se esquecessem das obras de Deus, mas guardassem os seus mandamentos;
8 Ný kynslóð skyldi ekki þurfa að fara að fordæmi feðra sinna sem voru þrjóskir, óhlýðnir og ótrúir og forhertu sig gegn Guði.
8 e que não fossem como seus pais, geração contumaz e rebelde, geração de coração instável, cujo espírito não foi fiel para com Deus.
9 Þótt íbúar Efraím væru alvopnaðir, þá flúðu þeir þegar að orustunni kom.
9 Os filhos de Efraim, armados de arcos, retrocederam no dia da peleja.
10 Þannig rufu þeir sáttmálann við Guð og fóru sína eigin leið.
10 Não guardaram o pacto de Deus, e recusaram andar na sua lei;
11 — ausente —
11 esqueceram-se das suas obras e das maravilhas que lhes fizera ver.
12 — ausente —
12 Maravilhas fez ele à vista de seus pais na terra do Egito, no campo de Zoã.
13 þegar hann klauf hafið og leiddi þá yfir þurrum fótum. Vatnið stóð eins og veggur til beggja handa!
13 Dividiu o mar, e os fez passar por ele; fez com que as águas parassem como um montão.
14 Að degi til leiddi hann þá með skýi, en eldstólpa um nætur.
14 Também os guiou de dia por uma nuvem, e a noite toda por um clarão de fogo.
15 Hann rauf gat á klettinn í eyðimörkinni. Vatnið streymdi fram og þeir svöluðu þorsta sínum.
15 Fendeu rochas no deserto, e deu-lhes de beber abundantemente como de grandes abismos.
16 Já, það flæddi frá klettinum, líkast rennandi á!
16 Da penha fez sair fontes, e fez correr águas como rios.
17 Samt héldu þeir fast við þrjósku sína og syndguðu gegn hinum hæsta Guði.
17 Todavia ainda prosseguiram em pecar contra ele, rebelando-se contra o Altíssimo no deserto.
18 Þeir kvörtuðu og kveinuðu og heimtuðu annað að borða en það sem Guð gaf þeim.
18 E tentaram a Deus nos seus corações, pedindo comida segundo o seu apetite.
19 — ausente —
19 Também falaram contra Deus, dizendo: Poderá Deus porventura preparar uma mesa no deserto? Acaso fornecerá carne para o seu povo?
20 — ausente —
20 Pelo que o Senhor, quando os ouviu, se indignou; e acendeu um fogo contra Jacó, e a sua ira subiu contra Israel;
21 Drottinn hlustaði og honum rann í skap, reiði hans upptendraðist gegn Ísrael.
21 Pelo que o Senhor, quando os ouviu, se indignou; e acendeu um fogo contra Jacó, e a sua ira subiu contra Israel;
22 Enda treystu þeir honum ekki, né trúðu forsjá hans.
22 porque não creram em Deus nem confiaram na sua salvação.
23 Jafnvel þótt hann lyki upp himninum – eins og glugga! –
23 Contudo ele ordenou às nuvens lá em cima, e abriu as portas dos céus;
24 og léti manna rigna niður.
24 fez chover sobre eles maná para comerem, e deu-lhes do trigo dos céus.
25 Já, þeir átu englabrauð! – og urðu mettir.
25 Cada um comeu o pão dos poderosos; ele lhes mandou comida em abundância.
26 Þá lét hann austanvind blása og stýrði vestanvindinum með krafti sínum.
26 Fez soprar nos céus o vento do oriente, e pelo seu poder trouxe o vento sul.
27 Og viti menn, fuglum rigndi af himni, – þeir voru eins og sandur á sjávarströnd!
27 Sobre eles fez também chover carne como poeira, e aves de asas como a areia do mar;
28 Af hans völdum féllu þeir til jarðar um allar tjaldbúðirnar.
28 e as fez cair no meio do arraial deles, ao redor de suas habitações.
29 Og fólkið át nægju sína. Hann mettaði hungur þeirra.
29 Então comeram e se fartaram bem, pois ele lhes trouxe o que cobiçavam.
30 En varla höfðu þeir lokið matnum – fæðan var enn í munni þeirra,
30 Não refrearam a sua cobiça. Ainda lhes estava a comida na boca,
31 þá reiddist Drottinn þeim og lagði að velli æskumenn Ísraels.
31 quando a ira de Deus se levantou contra eles, e matou os mais fortes deles, e prostrou os escolhidos de Israel.
32 En þeir sáu sig ekki um hönd, en héldu áfram að syndga og vildu ekki trúa kraftaverkum Drottins.
32 Com tudo isso ainda pecaram, e não creram nas suas maravilhas.
33 Þess vegna stytti hann ævi þeirra og sendi þeim miklar hörmungar.
33 Pelo que consumiu os seus dias como um sopro, e os seus anos em repentino terror.
34 En þegar neyðin var stærst, tóku þeir að leita Guðs. Þeir iðruðust og snéru sér til hans.
34 Quando ele os fazia morrer, então o procuravam; arrependiam-se, e de madrugada buscavam a Deus.
35 Þeir viðurkenndu að Guð er eini grundvöllur lífsins – að hinn hæsti Guð væri frelsari þeirra.
35 Lembravam-se de que Deus era a sua rocha, e o Deus Altíssimo o seu Redentor.
36 En því miður fylgdu þeir honum aðeins í orði kveðnu, en ekki af heilum hug,
36 Todavia lisonjeavam-no com a boca, e com a língua lhe mentiam.
37 hjarta þeirra var langt frá honum. Þeir stóðu ekki við orð sín.
37 Pois o coração deles não era constante para com ele, nem foram eles fiéis ao seu pacto.
38 Samt var hann þeim miskunnsamur, fyrirgaf syndir þeirra og tortímdi þeim ekki. Margoft hélt hann aftur af reiði sinni.
38 Mas ele, sendo compassivo, perdoou a sua iniqüidade, e não os destruiu; antes muitas vezes desviou deles a sua cólera, e não acendeu todo o seu furor.
39 Hann minntist þess að þeir voru dauðlegir menn, eins og andblær sem kemur og fer.
39 Porque se lembrou de que eram carne, um vento que passa e não volta.
40 Já, oft risu þeir gegn Guði í eyðimörkinni og ollu honum vonbrigðum.
40 Quantas vezes se rebelaram contra ele no deserto, e o ofenderam no ermo!
41 Aftur og aftur sneru þeir við honum baki og freistuðu hans.
41 Voltaram atrás, e tentaram a Deus; e provocaram o Santo de Israel.
42 Þeir gleymdu krafti hans og kærleika og hvernig hann hafði frelsað þá frá óvinum þeirra.
42 Não se lembraram do seu poder, nem do dia em que os remiu do adversário,
43 Þeir gleymdu plágunum sem hann sendi Egyptum í Sóan
43 nem de como operou os seus sinais no Egito, e as suas maravilhas no campo de Zoã,
44 þegar hann breytti fljótum þeirra í blóð, svo að enginn gat drukkið.
44 convertendo em sangue os seus rios, para que não pudessem beber das suas correntes.
45 Eða þegar hann fyllti landið af flugum og froskum!
45 Também lhes mandou enxames de moscas que os consumiram, e rãs que os destruíram.
46 Lirfurnar spilltu uppskerunni og engispretturnar átu allt, hvort tveggja var frá honum komið.
46 Entregou às lagartas as novidades deles, e o fruto do seu trabalho aos gafanhotos.
47 Hann eyddi vínviði þeirra með hagléli og mórberjatrjánum með frosti.
47 Destruiu as suas vinhas com saraiva, e os seus sicômoros com chuva de pedra.
48 Búpeningurinn hrundi niður í haganum, haglið rotaði hann og sauðirnir drápust í eldingum.
48 Também entregou à saraiva o gado deles, e aos coriscos os seus rebanhos.
49 Hann úthellti reiði sinni yfir þá, sendi þeim ógn og skelfingu. Hann leysti út sendiboða ógæfunnar – engla sem létu þá kenna á því!
49 E atirou sobre eles o ardor da sua ira, o furor, a indignação, e a angústia, qual companhia de anjos destruidores.
50 Hann gaf reiðinni lausan tauminn. Og ekki hlífði hann Egyptunum. Þeir fengu vænan skerf af plágum og sjúkdómum.
50 Deu livre curso à sua ira; não os poupou da morte, mas entregou a vida deles à pestilência.
51 Þá deyddi hann frumburði Egypta, efnilegan ungviðinn, sem vonirnar voru bundnar við.
51 Feriu todo primogênito no Egito, primícias da força deles nas tendas de Cam.
52 Sinn eigin lýð leiddi hann styrkri hendi gegnum eyðimörkina.
52 Mas fez sair o seu povo como ovelhas, e os guiou pelo deserto como a um rebanho.
53 Hann var skjól þeirra og vörn. Þeir þurftu ekkert að óttast, en hafið gleypti óvini þeirra.
53 Guiou-os com segurança, de sorte que eles não temeram; mas aos seus inimigos, o mar os submergiu.
54 Hann greiddi för þeirra til fyrirheitna landsins, til hæðanna sem hann hafði skapað.
54 Sim, conduziu-os até a sua fronteira santa, até o monte que a sua destra adquirira.
55 Íbúum landsins stökkti hann á flótta en gaf þar ættkvíslum Ísraels erfðahlut og skjól.
55 Expulsou as nações de diante deles; e dividindo suas terras por herança, fez habitar em suas tendas as tribos de Israel.
56 En þótt þeir nytu gæsku Guðs, risu þeir gegn hinum hæsta og fyrirlitu boðorð hans.
56 Contudo tentaram e provocaram o Deus Altíssimo, e não guardaram os seus testemunhos.
57 Þeir sneru af leið og rufu trúnað rétt eins og feður þeirra. Eins og bogin ör misstu þeir marksins sem Guð hafði sett þeim.
57 Mas tornaram atrás, e portaram-se aleivosamente como seus pais; desviaram-se como um arco traiçoeiro.
58 Þeir tóku aðra guði, reistu þeim ölturu og egndu Drottin á móti sér.
58 Pois o provocaram à ira com os seus altos, e o incitaram a zelos com as suas imagens esculpidas.
59 Guð sá verk þeirra og reiddist – fékk viðbjóð á Ísrael.
59 Ao ouvir isso, Deus se indignou, e sobremodo abominou a Israel.
60 Hann yfirgaf helgidóm sinn í Síló, bústað sinn meðal manna.
60 Pelo que desamparou o tabernáculo em Siló, a tenda da sua morada entre os homens,
61 Örk sína lét hann falla í hendur óvinanna og vegsemd hans var óvirt af heiðingjum.
61 dando a sua força ao cativeiro, e a sua glória à mão do inimigo.
62 Hann reiddist lýð sínum og lét hann falla fyrir sverði óvinanna.
62 Entregou o seu povo à espada, e encolerizou-se contra a sua herança.
63 Æskumenn Ísraels fórust í eldi og ungu stúlkurnar upplifðu ekki sinn brúðkaupsdag.
63 Aos seus mancebos o fogo devorou, e suas donzelas não tiveram cântico nupcial.
64 Prestunum var slátrað og ekkjur þeirra dóu áður en þær gátu harmað þá.
64 Os seus sacerdotes caíram à espada, e suas viúvas não fizeram pranto.
65 Þá var sem Drottinn vaknaði af svefni, eins og hetja sem rís upp úr vímu,
65 Então o Senhor despertou como dum sono, como um valente que o vinho excitasse.
66 og hann gaf þeim vænt spark í bakhlutann og sendi þá burt með skömm, sömu leið og þeir komu.
66 E fez recuar a golpes os seus adversários; infligiu-lhes eterna ignomínia.
67 Hann hafnaði fjölskyldu Jósefs, ætt Efraíms,
67 Além disso, rejeitou a tenda de José, e não escolheu a tribo de Efraim;
68 en kaus Júdaættkvísl og Síonfjall, sem hann elskar.
68 antes escolheu a tribo de Judá, o monte Sião, que ele amava.
69 Þar reisti hann musteri sitt – voldugt og traust rétt eins og himin og jörð.
69 Edificou o seu santuário como os lugares elevados, como a terra que fundou para sempre.
70 Hann kaus Davíð sem þjón sinn, tók hann frá sauðunum,
70 Também escolheu a Davi, seu servo, e o tirou dos apriscos das ovelhas;
71 úr smalamennskunni, til að verða leiðtogi og hirðir þjóðar sinnar. Og hann gætti hennar af öryggi og með hreinu hjarta.
71 de após as ovelhas e suas crias o trouxe, para apascentar a Jacó, seu povo, e a Israel, sua herança.
72 — ausente —
72 E ele os apascentou, segundo a integridade do seu coração, e os guiou com a perícia de suas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 78, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.